Category Archives: *Kürt Edebiyatı
Hawara me – Fırat Cewerî
Firat Cewerî Kürtçe için bir mucizenin başlangıcı olan Hawar?ı bir yayınevi ve edebiyat dergisi olarak anlatıyor. Kurucusu C. Bedirhan, ölmeye terk edilmiş, elden ayaktan düşmüş Kürtçenin canlanması, hatırı sayılır hale gelmesi için ömür tüketmiştir.
Ji ber ku zimanê kurdî nebûye zimanê fermî û yê birêvebirina dezgeh û dewletan, loma edebiyat û çapemeniya kurdî jî di dîrokê de cihê pêwîst negirtiye, ziman kulek meşiyaye, edebiyatê li bazarê pere nekiriye û zimanê malê di malê de girtî û asê maye.
Herçî weşanên Hawarê ye, wek kovara Hawarê, ew jî berhema Celadet Bedir-Xan bûye; ne profesyonel be jî, bi fikira avêtina bingehekî profesyonel ava bûye. Bi navê kitêbxana Hawarê, cara pêşî di weşangeriya kurmancî de berdewamiyek çêbûye û kitêb li dû kitêbê hatine weşandin.
Weşanên Hawarê
Em di hejmarên pêşî ên Hawarê de pêrgî kitêbên Hawarê nayên, lê her ku sal bi ser weşana Hawarê dikeve û xwe ji salên 1932an digihîne salên 1940î, em êdî reklam û danasînên kitêbên Hawarê di pişt bergên Hawarê de dibînin. Digel ku di salên 40î de bi qasî deh salekî bi ser weşana Hawarê dikeve û çend nivîskarên wê digihên jî, dîsa hemû kitêbên kitêbxana Hawarê ên herdu biran; C. A. Bedir-Xan û Dr. K. A. Bedir-Xan in. Kitêba di rêza pêşî de ya Celadet Alî Bedir-Xan ya bi navê Rêzana Elfabiya Kurdî ye. Di rêza duduyan de kitêba Dr. K. Alî Bedir-Xan ya bi navê Rûpeline Elfabê ye.
Berhem û weşanxane
Ji ber ku herdu bira, digel nivîskariyê bi avakarina bingehên zimanê kurdî ê standart û bi îmlaya kurdî re jî mijûl bûn, loma herdu kitêbên wan ên pêşî alfabe bûne. Kitêba sisiyan ya Dr. K. Alî Bedir-Xan ya bi navê Dilê kurê min e. Ya çaran Biyişa Pêxember, bi kurdiya dumilî, bi dîbaca Celadet Alî Bedir-Xan e.
Kitêbxana Hawarê bi navê Nivêjên Êzîdiyan bi dîbaca Celadet Alî Bedir-Xan kitêbeke din weşandiye. Kitêba şeşan jî ya Celadet Alî Bedir-Xan ya bi navê Mektûb ji Mistefa Kemal paşê re ye. Celadet Alî Bedir-Xan bi minasebeta dehsaliya komara Tirkiyê ev kitêba xwe bi forma nameyekê, bi tirkî, ji Mustafa Kemal re nivîsandiye. Ew di kitêbê de behsa kurdan, behsa civak, ziman, kultur û dîroka wan dike û ji Mustafa Kemal doza mafên kurdan dike.
Piştre bi rêzê Ji mesela Kurdistanê, C. A. Bedir-Xan, Elfabeya kurdî, Dr. K. A. Bedir-Xan, Xwendina kurdî, Dr. K. A. Bedir-Xan; Elfabeya min, Dr. K. A. Bedir-Xan; Dersên şerîetê, Dr. K. A. Bedir-Xan; Çarînên Xeyam, Dr. K. A. Bedir-Xan hene.
Di lîsteya Kitêbxana Hawarê de hinek kitêbên bi zimanê fransî jî hene ku ew jî dîsa ji qelema Kamiran Bedir-Xan in. Piraniya van kitêban jî di sala 1937an de hatine weşandin. Em di lîsteyê de herweha pêrgî kitêba Bazil Nikitin ya bi navê Mesela Kurdistanê jî tên. Ev kitêba Nikitin jî bi çend çapên xwe ên vê dawiyê bûye yek ji kitêbên girîng û naskirî ên li ser kurdan û pirsgirêka kurdî.
Hinek kitêbên Hawarê jî hene ku mirov di lîsteyê de nabîne, lê di nav rûpelên Hawarê de bi çend rêzan behsa wan hatiye kirin. Yek ji van kitêban kitêbeke zarokan ya nivîskarê îngilîz Bryan Guinness ya bi navê Conî û Cimêma ye ku Celadet Bedir-Xan ji fransizî wergerandiye kurdî. Em dikarin bi hêsanî kitêba Celadet Bedir-Xan ya bi navê Bingehên gramera kurdmancî ku me di sala 1993an de di nav weşanên Nûdemê de derxistibû jî li lîsteyê zêde bikin. Herweha kitêbên nivîskarên Hawarê ên mîna Qedrî Can, Nûredîn Zaza, Cegerxwîn, Osman Sebrî û Reşîdê Kurd jî ku vê dawiyê ji nav rûpelên kovara Hawarê hatin berhevkirin û wek kitêb ronahî dîtine jî têxin lîsteya Kitêbxana Hawarê.
Hawar wek kovar û weşanxane yekemîn dezgeh e ku riya nuhîtî û vejînê li ber ziman û edebiyata kurdî vekiriye. Yekemîn dezgeh e ku ziman û edebiyat ji siyaseta partîtiyê ya rojane û ji menfeetên eşîrî û siyasî parastiye; ji hemû kom û kategoriyên kurdan girtiye, hûnandiye, pak kiriye û dîsa li wan vegerandiye. Mirov di Hawarê de pêrgî dûrbînî, xweşbînî, bêhnfirehî, aramî û dostaniyê tê. Misqala neyartî û fikira dijberiya li hemberî kes û koman di Hawar û weşanên wê de tuneye, bi tenê hêvî jê difûre.
Lê ew hêvî, bi mirina Celadet Bedir-Xan re vemirî, ew ked piştî nivşekî wenda bû, nivşê ku di salên heftêyan de ji bo doza kurdî rabûbûn jî, ji Hawarê bêpar bûn. Ez bi xwe di sala 1982an de bi xêra rehmetiyê Hemreş Reşo bi Hawarê hesiyam; ez pê hesiyam û bûm şabaşvanekî wê. Herçiqas min berî dîtina Hawarê bi salan dest bi nivîsandina zarê kurdî kiribû jî, dîsa ez dikarim bêyî dudilî bibêjim ku bi xêra Hawarê ez li nivîsandina kurdî germtir bûm. Loma ez bi dû şopa Hawarê ketim, bi dû hevkar û nivîskarên wê ketim. Min xwe gihand Nûredîn Zaza, ez li Şamê bûm mêvanê Osman Sebrî û li Banyasê li mala Rewşen Xanima xatûna Celadet Bedir-Xan razam. Ez bi dû xezîneyekê ketibûm, min dixwest ez wê xezîneyê derxim, lê ne bi tenê ji xwe re, li hevwelatiyên xwe jî parve bikim. Ez bi salan xebitîm û geriyam ta ku min hemû hejmarên kovara Hawarê peyda kirin û bi xêra Hawarê, bi hebûna kitêbên weşanên Hawarê hesiyam. Armanca min ya sereke ew bû ku ez Hawarê, kitêbên wê û xwedî û berpirsiyarê wê bi nivşê nû bidim naskirin û min bi riya Nûdem û weşanên wê deh salan bêyî navbir ew kir. Di destpêka salên 2000î de gava Nûdemê xatir ji xwendevan û hezkirên edebiyata kurdî xwest, wê herdu cildên Hawarê, deh cildên Nûdemê û nêzîkî sed kitêbên kurdî li dû xwe hişt û çû.
Piştî Hawarê Nûdem hat
Piştî Hawarê, Nûdem, piştî Nûdemê jî berdewamiya weşangeriya kurdî ranewestiya, li Tirkiyê gelek weşanxaneyên nû ava bûn û her yekê ji wan di warê xwe de karên baş û ber bi çav kirin. Weşanxaneyên tavilê têne bîra min ev in; Doz, Nûbihar, Avesta, Pêrî, Ava, Sî, Aram, Do, Lîs, Ronahî, Enstîtûya Kurdî ya Stenbol û Diyarbekirê, Deng, Bajar, Belkî, Vate, Komal, û hwd.
Herçî weşanên Nûdemê ye, piştî bêhnvedaneke dirêj, niha dîsa rabûye û wê dîsa wek doh ruhê Hawarê şad bike; wê siyasetê ji siyasetvanan re bihêle, edebiyatê bispêre edebiyatvanan û bi hêvî ye ku ji navneteweyîkirina edebiyata kurdî re du keviran deyne ser hev.
Fırat Cewerî
Kaynak: 13/05/2011 tarihli Radikal Kitap Eki
Yazı okunma sayısı(960) Bugün okunma sayısı(2)
Kürtçe yayın dünyasının dünü bugünü – Abidin Parıltı
İçinde yaşadığımız toplum sözden de korktu, yazıdan da. Hâlâ da korkmakta. Bir yandan ülkenin halihazırda resmi diline de haksızlıklar yapılıp törpülenmeye, ehilleştirilmeye çalışılırken, egemenin cephesinde her zaman ?anlaşılmayan?, ?bilinmeyen? bir dil olan Kürtçenin ise yok edilmesi resmi ideolojinin en temel düsturlarından biri oldu. Yazılı olan basılıp dağıtıldıkça büyür, gelişir. Kürtçe yayın dünyası da Osmanlı?dan beri kendini var etmenin yollarını aradı. Çeşitli zorluklarla karşılaşsa da başlangıcından bugüne kadar kendi ayakları üzerinde durmaya çalıştı. Haddi hesabı olmayan baskılarla karşılaşırken, kitap basmayı bir kenara bırakın kitap okuyanların hapislerde çürüdüğü
Kürtçe metinler ilk defa Osmanlı İmparatorluğu?nun son dönemlerinde basıldı. Nakşibendi tarikatının lideri olan Mevlana Halid?in ?Diwan?ı İstanbul?da 1844 yılında Kürtçenin Hewrami lehçesinin de dahil olduğu Arapça ve Farsça dillerinde basıldı. Diğer yandan Mevlana Halit?ten on iki yıl sonra Aziz Matthew?in İncil?i, Ermeni harfleriyle Kürtçe basıldı. İncil, misyonerler tarafından Kürtçenin kurmanci lehçesine çevrilip basılmıştı. Daha sonraki yıllarda da İncil?in Kürtçeye çevrilmesi, basılması devam etti. Önceleri Ermeni harfleriyle basılan İncil daha sonra Arap harfleriyle de basıldı. Kürtçenin ilk sözlüğü ise 1892 yılında basıldı. Bu sözlük Kürtçe-Arapça idi. 1911 yılında ise otuz iki sayfalık tamamı Kürtçe bir metin yayımlandı. Bu metin Şeyh Abdullah Nehri?nin ?Xulasey Eqayid? (İslam?ın Ana Hatları) idi. Ancak o yıllardaki en büyük yayıncılık başarısı Kürtlerin ulusal destanı olarak kabul edilen ?Mem û Zîn?in basılmasıdır. Ehmedê Xanî?nin yazdığı bu destan 1919 yılında basıldı ve dönemin Kürtçe gazetesi Jîn tarafından müjdeli bir haber olarak okurlara sunuldu. Bu destan Arap harfleriyle basılmıştı. Aslında işte Kürtçeye olan yasak da neredeyse o zaman başladı. Osmanlı İmparatorluğu kitabı sakıncalı buldu, yasakladı, dağıtılmasını engelledi ve sadece birkaç nüshası okura ulaşabildi.
Kürtçenin yasaklanması
O döneme dair bilgiler doyurucu olmazsa da kaynaklar üç kitaptan söz eder. ?Gaziya Welat? (Ülkenin Çağrısı) adlı üç ciltlik kitap, Melayê Cizîrî?nin ?Diwan?ı ve bir Kürtçe gramer kitabı? Ayrıca 1920 yılında Kürtçenin Soranice lehçesiyle basılan tek kitap ise bir şiir antolojisiydi. Bu antoloji Emin Feyzi editörlüğünde basılmıştı. Görülür ki 1918-1924 tarihleri arasında İstanbul?da on dört tane Kürtçe kitap basıldı. Osmanlı İmparatorluğu?nu da katarsak otuzu aşkın kitap Kürtçe yayımlandı. Ancak cumhuriyetin kuruluşundan itibaren Kürtçenin yasaklanmasıyla birlikte Kürtçe yayıncılık da kökünden kesildi ve uzun bir suskunluk dönemine girdi. Cumhuriyetin ilanından 1948 yılına kadarki süreçte hiçbir Kürtçe yayın ne yazık ki hayata geçmedi, geçemedi. Bu yıldan sonraki süreçte de Türkçe basımlarda Kürtlerden söz edilmeye ima yoluyla söz edilmeye çalışıldı. Musa Anter İleri Yurt gazetesinde Kürtçe bir halk ezgisini yazdığı için dava açıldı. Araştırmacı Malmisanij, cumhuriyetin kuruluşundan 1965 yılına kadarki süreçte sadece iki Kürtçe kitabın yayımlandığını, ikisinin de dini metinler olduğunu ve Arap harfleriyle yazıldığını aktarır. 1965 yılında ise Musa Anter, ?Birîna Reş? (Kara Yara) adlı teatral açıdan oldukça zayıf ama dönem itibarıyla ve niyet anlamında oldukça cesaretli bir tiyatro metni yazıp, yayımladı. Bu kitap yıllar sonra basıldı. Yine bu yıl bir Kürtçe gramer kitabı yayımlandı. 1971 yılına kadar ise üç kitap daha yayımlanma fırsatı buldu. Gelin görün ki 1971 yılından 1975 yılına kadarki süreçte ise sadece bir Kürtçe kitap yayımlandı. 1980?e kadarki süreçte ise ona yakın kitap yayımlandı. Buradan bu basılan kitapların serbestçe gezindiği, okunduğu anlaşılmasın zira bunların tamamı kısa sürede yasaklandı.
12 Eylül darbesinden sonra birçok Kürt yazarı, aydını ülke dışına çıkmak zorunda kaldı ve yazınsal faaliyetlerini orada neredeyse bir mucizeyi gerçekleştirecek şekilde yaptı. Jîna nû, Roja nû, Nûdem, Apec, Berlin ve Stockholm Kürt Enstitüleri, Helwest, Pencînar, Weşanên Welat gibi yayınevleri yüzlerce Kürtçe ürün yayınladı, dünya edebiyatından çeviriler yaptı. Ancak bu ürünler uzun bir süre Türkiye?deki okuyucuyla buluşamadı. Gizli saklı yollarla Türkiye?ye sokulan ürünleri okuyanlar, üzerinde bulunduranlar cezalandırıldı. Bugün Kürtçe edebiyat alanında söz sahibi olan birçok yazar ilk ürünlerini sürgünde yazdı.
1991 yılında Kürtçe için bir kırılma yaşandı. Çünkü cumhuriyetin kuruluşundan itibaren yasaklı olan Kürtçe biraz olsun nefes alma şansı elde etti. Kürtçe üzerine onlarca yıldır süren yasaklama yasal manada kaldırıldı. Ancak bundan sonradır ki Kürtçe edebiyat tam anlamıyla yurduna döndü, kendi topraklarında okuyucusuyla buluştu. Başlangıç döneminde anılması gereken önemli iki yayınevi var. Hâlâ yayın hayatına son derece aktif bir şekilde devam eden Nûbihar ve Avesta yayınları Kürtçe edebiyat için önemli ürünlerin yayımlanmasını sağladılar. 1992 yılında kurulan Nûbihar Yayınları, katalogunda daha çok dini metinler ve Kürtçe klasikleri barındırdı. Nûbihar Yayınları o zamandan beri yayın hayatını sürdürmektedir. Yayın bünyesinde Nûbihar dergisini de barındıran yayınevi birçok yazar yetiştirdi, gün yüzüne çıkmamış birçok metni yayımlandı ve geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı. Öte yandan Mezopotamya Kültür Merkezi bünyesinde yayın hayatına başlayan Rewşen ve Jiyana Rewşen dergileri ise birçok yeni kuşak yazarın ortaya çıkmasına vesile oldu. Sözü edilen dergilerde yazanlar, okuyanlar, o bünyenin çevresinde yer alan nesil daha sonra birçok yayınevi kurdu, birçok edebi metin yayımladı, yayımlamaya devam ediyor. Rewşen?in editörlüğünü ise bugünlerde Lis Yayınları?nda editörlük yapan, şair kimliğiyle bilinen ve Shakespeare?yi Kürtçeye çevirmesiyle zorlu bir işin altından kalkan Kawa Nemir yaptı. Yıllar içerisinde Kürtçe metinler basan birçok yayınevi kuruldu, bazıları kapatmak zorunda kaldı, bazıları isim değiştirdi, bazıları ise yoluna hala devam etmektedir.
Kürtçe yayıncılıkta bugün
Bütün bu merhalelerden, zorluklardan, bir dil için verilmiş onca bedel ve kayıplardan sonra bugüne geldiğimizde Kürtçe metinlerin gittikçe hatrının sayıldığını, gün geçtikçe edebi nitelikleri artan eserlerin okurla buluştuğunu, sürgünde filizlenmiş edebiyatın yurduna dönüp meyve verdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Kürtçe edebiyat kabuğunu kırmıştır. Edebi nitelikleri sorgulanmaya açık olsa da ?Kürt Romanı Okuma Kılavuzu? adlı çalışmamız için yaptığımız araştırmada 240?ı aşan romanın yayımlandığını gördük. Bu romanların önemli bir kısmı artık Türkiye?de basılmakta ve okurla buluşmaktadır. Gün geçtikçe yeni yayınevleri açılırken, birçok yayınevinin merkezi artık sadece İstanbul yada Ankara değil Diyarbakır?dır. Yeni nesil yazarların birçoğu da kendi toprağından, kendi hikayesini anlatmaktadır.
Onlarca Kürt yayınevi arasında, hâlâ yayın hayatına devam eden ve dikkatleri çeken belli başlı yayınevleri ise şöyle sıralanabilir: Avesta, Aram, Ava, Belkî, Deng, Do, Doz, Hîvda, Komal, Lis, Kürt Enstitüsü (İstanbul, Diyarbakır), Nûdem, Nûbihar, Pêrî, Vate? Bu yayınevlerinden bazıları sadece Kürtçe basarken bazıları Kürtçe ve Türkçe metinler basmakta, bazıları ise başka bir marka adı altında Türkçe metinlere yer vermektedir. Örneğin Avesta, Aram, Deng, Doz ve Pêrî yayınları Kürtçe-Türkçe basarken Nûbihar Türkçe metinleri Kent Işıkları yayınları; Lis yayınları ise Red Yayınları adı altında basmaktadır. Ayrıca Türkçe ve dünya edebiyatından çokça çeviri yapılmaktadır. Öte yandan Türkiye?de Zazaki yayınlar basan Vate?den söz etmek gerekir. Daha önce ülke dışında Vate dergisi aracılığıyla çalışmalarını sürdüren yayınevi, sonraki zamanlarda Türkiye?de çalışmalarına devam etti ve Zazaki çalışmalarını sürdürdü. Bu yayınevinden birçok edebi eser, araştırma kitabı okurla buluştu. Yayınevinin ayrıca bir çalışma grubu bulunmakta ve bu grup dilsel faaliyetlerini devam ettirmektedir.
Türkçeden Kürtçeye
Bütün bu süreçler boyunca birçok Türkçe edebi metin de Kürtçeye çevrilmiştir. Yaşar Kemal, Mıgırdiç Margosyan, Murathan Mungan, Oya Baydar, Orhan Pamuk, Şebnem İşigüzel, Gaye Boralıoğlu, Cezmi Ersöz, Şükrü Erbaş, Ahmet Telli, Metin Kaygalak, Solmaz Kamuran gibi geniş yelpazede birçok yazar Kürtçe okuruyla buluşmuştur. Öte yandan dünya edebiyatından birçok çeviri de yapılmıştır. Hemen aklıma gelen birkaç yazarı da şöyle sıralayabilirim: A.S.Exupery, Albert Camus, Samuel Beckett, Çehov, Dostoyevski, Gorki, J.Steinbeck, Kafka, Shakespeare, Henning Mankel, M.Niemi, Cervantes, J.Gardner, Susana Tamaro, Jack London?
Peki ya sorunlar?
Daha önce yasal engellerle karşılaştığı için okurla bir türlü tam anlamıyla buluşamayan Kürtçe metinler şimdi de çoğunlukla psikolojik engeller ve önyargılara takılı kalmaktadır. Örneğin bugün İstanbul?da İstiklal Caddesi?ndeki kitapçılara gidilip bakıldığında Türkçeye çevrilmiş Kürtçe edebi metinler görülse de üç beş tane Kürtçe kitaba rastlayamazsınız. Kürtçe kitapların, kitapçılara girmemesi, onu dar bir alana hapsetmektedir. Öte yandan bazen yayınevlerinin profesyonel davranamamasından bazen de dağıtım şirketlerinin ?satmıyor? önyargısıyla Kürtçe kitaplar dağıtım ağları arasında dolaşamamakta, dolayısıyla isteyen istediği zaman bu metinlere ulaşamamaktadır. Ha keza yayınevlerinin amatörlüğünden olsa gerek ki bir iki yayınevi dışında internet alışveriş sitelerinde de Kürtçe metinlere rastlanamamaktadır. Öte yandan Kürtçe okuryazarlığının az olması, Kürtlerin de Türkçeye çevrilen Kürtçe metinlere yönelmesi, anadilin önündeki yasal sorunlar Kürtçe okurunun çoğalmasının önündeki büyük engellerdir. Öte yandan yazarlar açısından da telif sorunundan ve editöryal eksiklikten söz edilebilir. Eserleri karşılığında telif alan yazarlar bir elin parmaklarını geçmez. Ancak bütün bunlara rağmen sadık bir Kürtçe okurdan, her eseri dikkatle takip edilen yazarlardan söz edilebilir. Bu yüzdendir ki yayıncılar kitap fuarlarına ilgi göstermekte ve okuruyla sağlıklı anlamda buluşabilmektedir.
Kimleri okumalı?
Roman: Erebê Şemo, Îbrahîm Ehmed, Rehîmê Qazî, Mahmud Baksi, Mehmed Uzun, Firat Cewerî, Hesenê Metê, Jan Dost, Helîm Yûsiv, Lokman Ayebe, Şener Özmen
Öykü: Qedrî Can, Nûredîn Zaza, Enwer Karahan, Mehmed Şarman, Ferhad Pîrbal, Mehmet Dicle, Fewzî Bilge, Selahattin Bulut, Evdile Koçer, Çiya Mazî
Şiir: Feqiyê Teyran, Melayê Cizîrî, Ebdula Peşêw, Şêrko Bêkes, Rojen Barnas, Rênas Jiyan, Lal Laleş, Jana Seyda, Berken Bereh, Fatma Savci
Popüler yayınevlerinden Kürtçe…
Türkçe yayınlarıyla tanınan, çoksatar kitaplar yayımlayan birçok yayınevi ise kapılarını yavaş yavaş Kürtçeye açmaktadır. İthaki Yayınları, Mehmed Uzun?un Kürtçe kitaplarını da yayınlayarak bu işi ilk sırtlayan olurken, bugünlerde Doğan Kitap?ın son derece yerinde bir kararla ve heyecanla Yavuz Ekinci ve Murat Özyaşar?ın romanlarını Kürtçeye çevirip yayınlaması önemlidir. Önemlidir çünkü Kürtçenin geniş kitlelere ulaşmasını sağlayacak adımlardan biridir bu. Malumunuz Kürtçe kitaplar pek satmaz, satsa satsa bin bilemedin (hadi hepimiz bilemedik) iki bin satar. Ancak yayınevinin Kürtçe edebiyat kimliğine sahip çıkıp bu anlamda bir prestije yönelmesinin üzerinde düşünülmelidir. Kürtçe edebi metinlerin Türkçeye de çevrilmesi önemlidir. Bu konuda dört yayınevini anmak gerekir. İthaki Yayınları, Mehmed Uzun, Firat Ceweri, Hesenê Metê ve bugünlerde yayınlayacağı Jan Dost?la önde giderken Sel Yayınları Hesenê Metê?yi yayınlamış ve bu yolda devam edeceği görülmektedir. Öte yandan Evrensel Yayınları Erebê Şemo ve Helîm Yûsiv?ın; Avesta yayınları ise Helim Yûsiv ve Hesenê Metê?nin Türkçe çevirisini yayınlamıştır.
Dünya dillerinden Kürtçeye
*Samuel Beckett, Godot?u Beklerken
*Albert Camus, Yabancı
*A.S.Exupery, Küçük Prens
*Richard Bach, Martı
*Cervantes, Don Kişot
*J. Gardner, Sofi?nin Dünyası
*Shakespeare, Bütün Soneleri
*M.Niemi, Vittula
*Kafka, Dönüşüm
*Susanna Tamaro, Yüreğinin Götürdüğü Yere Git
*R.L.Stevenson, Define Adası
*Goethe, Genç Werther?in Acıları
Kürtçe kitap yayımlayan bazı yayınevleri
BELKÎ: 2003?te Diyarbakır?da kuruldu. Bu yönüyle yayınevi bölgede ilk kurulan yayınevi niteliğini de taşımakta. Bugüne kadar 40 kitap yayımladı, bunların hepsi Kürtçe. ?Çirûsk? adlı Kürtçe sanat ve düşün dergisi de var. Yayımlanan kitaplardan 31?i edebiyat, geri kalanı ise inceleme vb.
LİS: 2004 yılında Diyarbakır?da kuruldu. Yayınevinun kuruluşunda Lal Laleş, Mîran Janbar, Yaqob Tilermenî ve Jan Çiya yer aldı. Kitap sayısı 136; kitapların 112?si Kürtçe. Bunlardan 104?ü edebiyat, 32?si araştırma ve diğer dizilerden çıktı. Diğer dillerden Kürtçeye 22 çeviri kitap bastı.
PÊRÎ: 1997 yılında Ahmet Önal tarafından, İstanbul?da kuruldu. 335 kitap yayımladı. Bunlardan 116?sı Kürtçe. 87?si edebiyat. Kurmanci, Sorani ve Zazaki diyalektlerinden kitaplar yayımladı. Diğer dillerden Kürtçeye yedi kitap çevirdi. Ayrıca Kürtçenin farklı Arapça ve Kiril alfabesinden önemli eserleri Kürtçe latin alfabesine çevirdi.
AVA: Ronî War ve Çetin Duran tarafından 2009?da Diyarakır?da kuruldu. Bugüne kadar 28 kitap yayımladı. Bunların 11?i Kürtçe.
NÛBIHAR: 1992?de İstanbul?da kuruldu. Tamamı Kürtçe 114 sayı Nûbihar dergisi, Nûbihar Yayınları?nda 80?e yakın kitap yayımladı. Nûbihar?da birkaç Türkçe kitap dışında hepsi Kürtçe. 20 adet kitabı Kürtçeye çevirdi.
RONAHÎ: 2009?da Diyarbakır?da Mihemed Ronahî tarafından kuruldu. 15 kitap yayımladı.
VATE: 2003 yılında İstanbul?da, Vate Çalışma Grubu?nun destekleriyle kuruldu. 56 kitap bastı. Bu kitaplardan 33?ü Kırmancca (zazaca), 4 tanesi Kurmancca, 1 tanesi İngilizce, 18 tanesi de Türkçe. Türkçe kitapların çoğu Kürtçe sözlük, gramer ya da Kürt sorunuyla ilgili.
Kaynak: 13/05/2011 tarihli Radikal Kitap Eki
Yazı okunma sayısı(3024) Bugün okunma sayısı(1)
Bir Türk Subayının Ağrı İsyanı Anıları – Rohat Alakom
Rohat Alakom’un hazırladığı “Bir Türk Subayının Ağrı İsyanı Anıları” adlı kitap Avesta Yayınları arasından çıktı.
Ağrı Ayaklanması’nı konu edinen bu kitap, bir Türk subayının bir Kürt ayaklanmasını hem yaşayışını, hem de bu ayaklanmaya bakışını ele alıyor. Yaklaşık elli yıl önce Dünya gazetesinde tefrikalar halinde yayımlanan “Doğu İsyanlarında Bir Türk Subayı” adlı bu yazı dizisi 6 Mart 1953 günü başlamış, 29 Nisan 1953 tarihine kadar devam etmiştir. Değişik bölümler halinde tam 51 gün süren yazı dizisi, bu yıllardaki en uzun Kürt tefrikası olarak bilinir. Bu yazı dizisi, gazetenin bir düzeltme notunda örneğin kısaltılmış haliyle o yıllarda “Doğu tefrikası” diye de adlandırılmıştır. Yazı dizisinin
Zühtü Güven’in yarım asır sonra ilk kez kitap olarak çıkan anıları, Serhat bölgesindeki Beyazıt, Iğdır, Tuzluca, Kağızman, Kars gibi merkezlerin yerel tarihlerinin bilinmesi ve yazımı açısından da önem taşımaktadır.
Bîranînên Serbazekî Tirk ên Serhildana Agriyê
“Bîranînên Serbazekî Tirk ên Serhildana Agriyê” ku ji aliyê Rohat Alakom ve hatine amadekirin, di nav weşanên Avesta de derket.
Bîranînên serbazê tirk Zühtü Güven di 1953 yan de di rojnameya “Dünya”yê de çap bûbûn.
(Tanıtım Bülteninden)
Kitabın Künyesi
Bir Türk Subayının Ağrı İsyanı Anıları
Rohat Alakom
Avesta Yayınları / Kürt Araştırmaları Dizisi
Kürtçe,Türkçe
İstanbul, Mayıs 2011, 1. Basım
160 sayfa
Yazı okunma sayısı(6857) Bugün okunma sayısı(1)
Mezopotamya’nın Yıldız Şehirleri (Urfa, Nusaybin, Diyarbekir, Mardin, Erbil, Kerkük, Süleymaniye, Duhok) – Ephrem Isa Yousif
Ephrem-Isa Yousif’un yeni kitabı “Mezopotamya’nın Yıldız Şehirleri / Urfa, Nusaybin, Diyarbekir, Mardin, Erbil, Kerkük, Süleymaniye, Duhok” adlı kitabı Avesta Yayınları arasında çıktı.
Ephrem-Isa Yousif bizi Süryani kültürünün köklerine doğru yapılan bir yolculuğa davet ediyor ve sekiz şehrin, engin Yukarı Mezopotamya bölgesine gökyüzünden düşen sekiz yıldızın hikayesini anlatıyor. Günümüzde Türkiye’de, tarihin fışkırdığı Edessa (Urfa); bilginin ve aydınlığın kenti Nsibin (Nusaybin); Diyarbekir ve onun surlardan yapılmış kara tacı; güneşin kenti Mardin.
Irak Kürdistanı’nda, Erbil antik kalesinin düzlüğüne taşıyor. Kerkük şanlı neftinden gurur duyuyor, Süleymaniye nar ve incir ağaçlarının hoş kokularıyla kendinden geçiyor, Duhok nazikçe dağlarının kıvrımlarına sokuluyor. Nüfuslarının çoğunluğunu Kürtlerin oluşturmasının yanında Türklerin ve Arapların da bulunduğu, Asuri-Keldani-Süryani halkının varlığını sürdürdüğü sekiz ünlü şehir. Işık ve zaman bu şehirlerin üzerinden yavaşça geçti ve onlar tüm ışıltılarıyla, insanlığın yurdunu zenginleştirerek parıldamayı sürdürüyorlar.
(Tanıtım Bülteninden)
Kitabın Künyesi
Mezopotamya’nın Yıldız Şehirleri
(Urfa, Nusaybin, Diyarbekir, Mardin, Erbil, Kerkük, Süleymaniye, Duhok)
Ephrem Isa Yousif
Çeviri: Nihat Nuyan
Avesta Yayınları / İnceleme Dizisi
İstanbul, Mayıs 2011, 1. Basım
160 sayfa
Yazı okunma sayısı(3262) Bugün okunma sayısı(0)
Diwana Feqiye Teyran – Seid Dereşi
Feqiyê Teyran’ın beklenen Dîwan’ı yayınlandı!
Kalplerin fakihi, klasik Kürt şairi Feqiyê Teyran’ın birçok kimsenin uzun zamandır beklediği Dîwan’ı, Seîd Dêreşî’nin zorluklar ve sıkıntılarla dolu araştırma ve hazırlama çalışmalarından sonra, Dewlet Elî’nin Arap harflerinden Latin harflerine transkripsiyonu ve Kawa Nemir’ın editörlüğüyle, Lîs Yayınevi tarafından basıldı. Seîd Dêreşî’nin efsanevi Kürt şairi Feqiyê Teyran’ın külliyatı üstüne yaptığı bu geniş çalışmanın, üç büyük Kürt şairden olan Feqiyê Teyran’ın eserlerinin toplamı babında, esere detaylı bir şekilde bakıldığında, bu alanda büyük bir boşluğu dolduracağı, Feqiyê Teyran’ın eseri etrafında dönen yanlışlıkları ve talanı ortadan kaldıracağı û araştırma ve inceleme yapan
Güney Kürdistanlı yazar ve araştırmacı Seîd Dêreşî, Feqiyê Teyran üstüne yaptığı ve on yıldan fazla süren araştırma çalışması boyunca, Feqiyê Teyran’ın eksiksiz divanını toparlayabilmek için, yüzyıllar boyunca elden ele dolaşan ve ülkede ve dış ülkelerde çeşitli yerlere dağılan seksenden fazla el yazmasına ulaşmış, Feqiyê Teyran’ın eserleri; Beyta Şêxê Sen’anî,Bersîsê ‘Abid, Beyta Zembîlfiroş, Beyta Dimdim, Beyta Dilî, Helbesta Berêkanê, Ey Av û Av, Îro Ji Dest ‘Husna ‘Hebîb, Îro Werin Lêzim Werin, Feqe û Bilbil, Ellah Çi Zatek E’hsen e, Qewî Îro Ze’îfhal im, Bi Çar Kerîman, Ellah Se’hergeha Ezel, Ez Çi Bêjim?!, Ay Dilê Min!, Ey Dîlberê Ey Dîlberê, Bizan Ku Min Yar Tu yî, Ji Rengê Dilbera ‘Hurî, Xudawenda Gunehkar im, Di Xewna Xo Da Min Dî Gulek, Ordeka Ava Cizîrê, ‘Ebdiyel’isyan, Ji ‘Işqa Te ve Fesla Biharê Cennetê’nin standart metinlerini oluşturmak için eşsiz bir çalışma yapmış ve artık bu eserden sonra, Kürt okuyucular ile Kürt araştırmacılar, yazarlar ve edebiyat tarihçileri , Feqiyê Teyran’ın eserinden daha anlaşılır sonuçlar ve daha açık anlamlar çıkarabilecekler.
Feqiyê Teyran’ın yaşamı, el yazmaları yoluyla günümüze kadar gelmiş ve dillere destan olmuş adları û mahlasları hakkında kapsamlı bir önsöz, şiirlerinin metinleri, 2409 dipnot, Feqiyê Teyran hakkında halk arasında söylenegelen hikâyeler, kapsamlı bir sözlük, bulunmuş birçok elyazmasının bazı fotokopilerini, kaynakça ve dizin içeren Dîwana Feqiyê Teyran, toplam 640 sayfa.
Seîd Dêreşî’den eşsiz bir eser û Lîs Yayınevi’nin güzel baskısıyla!
KÜRTÇESİ
Dîwana Feqiyê Teyran a çaverê kirî derket!
Dîwana helbestkarê Kurd ê klasîk, feqiyê dilan, Feqiyê Teyran, a ku ev ji zû ve bû gelek kesan çaverê dikir, li dû lêkolîn û amadekirina tijî zorî û zehmetî ya Seîd Dêreşî, bi tîpguhêziya ji tîpên Erebî bo tîpên Latînî ya Dewlet Elî û bi edîtoriya Kawa Nemir, ji aliyê Weşanxaneya Lîsê ve hate çapkirin. Ev xebata Seîd Dêreşî ya berfireh a li ser kuliyata Feqiyê Teyranê helbestkarê Kurd ê efsaneyî, der barê sercema berhemên Feqiyê Teyranê yek ji sê gewreyên helbestkar ên Kurd de, ku mirov bi hûrgilî li berhemê binihêre, mirov dikare pirr bi hêsanî bibêje ku dê di vî warî de valahiyeke gelekî mezin dagire, çewtî û talana li ser berhema Feqiyê Teyran ji navê bibe, rastiyê dabîn bike û bo niha niqteya dawî dayne ser vê babeta ku gelek lêkolîner, lêgerîner û nivîskaran bê belge û sened bi vir de bi wê de birine û anîne.
Nivîskar û lêkolînerê Kurd ê ji Başûrê Kurdistanê, Seîd Dêreşî, di nava xebata xwe ya lêkolînê ya li ser Feqiyê Teyran a bêtirî deh salan re, ji bo ku dîwana Feqiyê Teyran a kok û kamil bide hev, xwe gihandiye bêtirî heştê destnivîsên ku di nava bi sedan salan re ji ber hev hatine girtin û li welêt û li welatên dereke belav bûne, ji bo ku deqên yekgirtî yên berhemên Feqiyê Teyran, Beyta Şêxê Sen’anî,Bersîsê ‘Abid, Beyta Zembîlfiroş, Beyta Dimdim, Beyta Dilî, Helbesta Berêkanê, Ey Av û Av, Îro Ji Dest ‘Husna ‘Hebîb, Îro Werin Lêzim Werin, Feqe û Bilbil, Ellah Çi Zatek E’hsen e, Qewî Îro Ze’îfhal im, Bi Çar Kerîman, Ellah Se’hergeha Ezel, Ez Çi Bêjim?!, Ay Dilê Min!, Ey Dîlberê Ey Dîlberê, Bizan Ku Min Yar Tu yî, Ji Rengê Dilbera ‘Hurî, Xudawenda Gunehkar im, Di Xewna Xo Da Min Dî Gulek, Ordeka Ava Cizîrê, ‘Ebdiyel’isyan, Ji ‘Işqa Te û Fesla Biharê Cennetê pêk bîne, xebateke bê hevta dilsozane kiriye û êdî piştî vê berhemê, dê xwendevanên Kurd û lêkolîner, nivîskar û dîroknasên wêjeyê yên Kurd bişên encamine zelaltir, watene fesîhtir ji sercema berhema Feqiyê Teyran derxin.
Dîwana Feqiyê Teyran a ku tevî pêşgotineke berfireh a li ser jînenîgariya Feqiyê Teyran, nav û bernavên wî yên ku bi riya destnivîsan hatine, li ser zar û zimanan mane, deqên helbestên wî, 2409 têbîniyan, serhatiyên der heqê Feqiyê Teyran de, ferhengeke dorfireh, sûretên gelek destnivîsên peyda bûyî, lîsta jêderan û war û navdaran, sercem 640 rûpel e.
Berhemeke bê hevta, ji Seîd Dêreşî û bi çapeke xweşik ji Weşanxaneya Lîsê!
(Tanıtım Bülteninden)
Kitabın Künyesi
Diwana Feqiye Teyran
Seid Dereşi
Lis Basın Yayın / Kürdewar Araştırmalar Dizisi
Kapak Tasarımı: Şener Özmen
Editör:Kawa Nemir
İstanbul, Mayıs 2011, 1. Basım
640 sayfa
Yazı okunma sayısı(2960) Bugün okunma sayısı(1)
Kaplumbağalar da Uçar (Kusîlekaniş Ditwanin Bifirin) – Behmen Qubadi
İranlı Kürt yönetmen Behmen Qobadi?nin üçüncü uzun metrajlı filmi olan ?Kaplumbağalar da Uçar? uluslararası alanda, Uzak Doğu?dan Avrupa?ya, Avustralya?ya büyük bir ilgi gördü. Onlarca festivale katıldı, birçok ödül aldı. Türkiye?de de gösterime giren ?Kaplumbağalar?? bu kez senaryo olarak karşımızda. Behmen Qobadi?nin hayatına ve sanatına ilişkin yazıların da yer aldığı kitapta, filme ilişkin dünya medyasında yayımlanan yazılardan bir seçki ve fotoğraflar da yer alıyor.
(*) ?Behmen Qubadi dünya sinemasında son yıllarda çok ses getiren ve ‘biricik’liğini koruyan İranlı Kürt yönetmen ve senarist. Ancak o filmlerini yazılmış bir senaryoyla değil haritası tespit edilmiş bir sinopsisle yazar. Geriye kalan her şey, mizansenler, diyaloglar çekim esnasında ortaya çıkar. Qubadi ‘biricik’liğini koruyan bir yönetmen çünkü
Peki kimdir Behmen Qubadi? Kısaca anlatmak gerekirse Qubadi, İran’ın Bane şehrinde 1969 yılında doğdu. Daha çocukluğunun ilk yıllarından itibaren savaşla karşılaştı ve savaşların çocukların üzerindeki etkisini gördü.
O dönemde İran güçleri ile Kürtler savaşıyordu. On yedi yaşındayken evin bütün sorumluluğunu almak zorunda kaldı. Okulu bıraktı. O dönemlerde İran’da güreş tutmaya başladı ve kısa süre içinde güreşte kendi kilosunda İran şampiyonu oldu. Askere gitmeden önce ailesini geçindirmek için seyyar satıcılık dahil birçok işte çalıştı. Askerden döndükten sonra da onun hayatını değiştiren meslekte çalışmaya başladı. Bu da fotoğrafçılıktı. İyi fotoğraf çekti, ancak bir gün ustasının önerisiyle bir fotoğraf kitabı okuyacakken hemen bu kitabın yanında bir sinema kitabı görünce ciddi bir kırılmaya uğradı.
O kitabı artık elinden bırakamadı. Ustası ona 8 mm’lik bir kamera hediye etti. Onu da elinden bırakmadı. Bir yandan pazarda çalışırken bir yandan okuyan Qubadi, bir sigara firmasının açtığı film yarışmasını kazandı. Bu ilk filmini kütüphanede bulduğu o sinema kitabına bakıp bakıp ne diyorsa onu yaparak çekti. O günden sonra Qubadi için de sinemanın yolu bir daha kapanmamak üzere açıldı. Sonrasında İran’ın Kürt coğrafyasında bir sinema okulu açılınca büyük bir hevesle gitti. Birinci sıradaydı. Çok sevindi ama sevinci hemen üzüntüye dönüştü. Zira onun dışında okula kayıt yapan olmamıştı. Sonraki yıllarda Tahran Üniversitesi Sinema bölümüne geçiş yaptı. Bölümü pek beğenmeyince fotoğraf ve sinema alanlarında asistanlık yapmaya başladı. Kısa tanıtım filmleri çekti. Aslında tam da o günlerde Qubadi’nin sinema anlayışını ve çocukların dünyasını onun dünyasına katan olay gerçekleşti. Qubadi bir çocuk yuvasında çalışmaya başladı. Zaten elimizdeki kitaba da alınan Esmer dergisinden Ferzende Kaya’yla yaptığı söyleşide de şöyle der: “Çocuklara ders veriyor, onları eğlendirmek için çeşitli etkinlikler tertipliyordum. Dört yıl boyunca çocuklarla çalıştım. O benim için çok önemliydi. Orada çocukların dilini iyice çözdüm, onların duygularını öğrenmeye çalıştım, ne zaman gülerler, ne zaman ağlarlar, ne zaman sevinirler, nasıl düşünürler, bütün bunlar üzerinde çalıştım” işte bu çok önemliydi ve Qubadi’nin sinemasının omurgasını oluşturuyordu: Çocuklar.
Yönetmen dünyaya açılırken…
Qubadi’nin yaşamını değiştiren ve onu bu alanda görünür kılan ilk filmi 1996 yılında çektiği ‘Siste Yaşam’ adını taşıyan kısa filmi oldu. Bu filmde Qubadi diğer filmlerinin de anatemasını oluşturan savaşın bıraktığı izleri çeker. Ve ‘Siste Yaşam’ birçok festivale gider. Gittiği her festivalde ödüllerle döner. Bu kısa filminden kazandığı ve üzerine eklediği bir kısım parayla onun dünyadaki en önemli çıkışı olan Sarhoş Atlar Zamanı’nı çeker. Bu filmi altmış bin dolara mal eder. Film en ağır kış koşullarında çekilir. Zira ilk yıl kar yağmayınca ikinci yıl beklenir ve çekilir. ‘Sarhoş Atlar Zamanı’, Cannes Film Festivali’nde Altın Kamera ödülü aldı. Bu filmde Qubadi, İran-Irak sınırının İran tarafındaki bir Kürt köyünde yoksulluk içinde yaşayan beş kardeşin hikâyesini ve kaçakçılık meselesini anlatır. Burada başrolde yine çocuklar vardır.
Qubadi bu filmden sonra dünya çapında tanındı. Cannes Film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan bir diğer filmi ‘Annemin Ülkesinin Şarkıları’ oldu.
Qubadi, Saddam’ın zalim rejimi devrildikten iki hafta sonra Bağdat’a yeni bir proje için gider. Ancak oradaki durumu, çocukların hallerini, yaşam zorluklarını görünce ‘Kaplumbağalar da Uçar’ı çekmeye karar verir. Birçok badireden sonra film çekilir. Filmde oynayan çocukların hiçbiri daha önce kamera görmemişti ve sadece bir tanesi (Satelayt) televizyon izleyebilme olanağına sahip olmuştu. Filmin önemli karakteri Agrin ise elektriği bile olmayan bir köyden seçilmişti. Filme yazının başında da belirttiğim gibi kısa bir sinopsisle başlanmıştı. Bulunan çocukların hayat hikâyeleri, yaşadıkları da filme dahil edildi. Zira buradaki her çocuk çok ciddi travmalardan geçmiş, savaşta bedenlerinin çeşitli organlarını kaybetmişlerdi.
Hikâye, ABD’nin Irak’a girmesini bekleyen ve yaşamlarını mayın toplamakla geçiren çocukların olduğu bir Kürt mülteci kampında geçer. Tek umutları ABD’dir. Çünkü Saddam’ın rejimine son verebilecek başka bir umutları da yoktur. Hikâyedeki çocuklar geçimlerini tarlalardan çıkardıkları ve Birleşmiş Milletler temsilcilerine sattıkları mayınlarla sağlarlar. Kiminin kolu, kiminin bacağı bu illet yüzünden gitmiş olsa da başka çareleri olmadığı için mayın toplamaya devam ederler. Nitekim Hingaw kolları koptuğu için ağzıyla mayın toplamaktadır. Ve geleceği görebilen biridir. Kek Satelayt çocukların lideri ve kimsesiz bir çocuktur. Hikâyedeki tek sağlam çocuk olmasına rağmen hikâyenin sonlarında mayına basmasıyla birlikte o da yaralı çocuklar silsilesine katılır. Agrin henüz çocuk yaşta olmasına rağmen Saddam askerleri tarafından tecavüze uğramış, her iki kolu da olmayan kardeşi Hingaw dışında herkesi savaşta kurban vermiş ve bu askerlerden hamile kalmış bir çocuk-kadındır. Çocuk kör doğar. Bütün dileği bu çocuktan kurtulmaktır. Satelayt ise Agrin’e âşıktır. Ve onun çocuğunu kurtarmaya çalışırken ayaklarından olur.
Bu hikâye her ne kadar belgesel özellikler taşısa da tamamen özgün bir sinema dili oluşturularak filme çekildi. Qubadi burada Kürt çocukların dertlerini, yaşam mücadelelerini, savaşın açtığı ve kapanması imkansız yaraları anlatırken aslında dünyanın hikâyesini anlatır. O yüzden evrenseldir. Ve dünyada her ne kadar savaş ve savaşın bıraktığı izleri anlatan filmler çekilse, hikâyeler anlatılsa da Qubadi’nin tercih ettiği anlatım biçimi ve hikâyeler bu şekilde bugüne kadar anlatılmadı. O yüzden Qubadi dünya sineması içinde hem bir yönetmen hem de bir senarist olarak anlatılmamış ve kendine özgü hikâyelerin anlatıcısıdır. Kaplumbağalar da Uçar’ın hikâyesi olabildiğince yalındır. Diyaloglar sadece gerektiği kadar vardır. Hatta bazen hiç yoktur. Ve yaşamın sadeliğini, basitliğini taşırlar.
Qubadi bu filmiyle dünya çapında başta San Sebastian ve Toronto Film festivalleri olmak üzere yetmişten fazla festivale katılırken yine San Sebastian’da Altın İstiridye’yle birlikte dünyanın çeşitli yerlerinde kırktan fazla ödül alır.
Kitapta ayrıca Behmen Qubadi’nin çok önemli bir yönetmen olan Bertolucci ile bir sohbeti ve Qubadi hakkında dünya (Türkiye de elbette dahil) basınında çıkmış yazılar ve eleştiriler de yer almaktadır. Bu kitap sadece sinemayla ilgilenenler için bir senaryo basımı değil aynı zamanda iyi bir hikâye okumak isteyenler için de elde edilemez bir fırsat. Bir yönetmeni tanıyıp onun dünyasına şahit olurken iyi bir hikâye okumak ve sonunda burkulmak, acı çekmek, çocukların haline ağlamak… Bu cümle bitmez.
(*) Abidin Parıltı ?nın 26/10/2007 tarihli Radikal Gazetesi Kitap Eki?nde yayınlanan ?Anlatılmamış hikâyelerin yönetmeni? adlı yazısı
?Kaplumbağalar da Uçar?ı gördüğümde filmin güçlü etkisiyle bir saat boyunca boynum ağrıdı. Güçlü ve çok etkileyici bir film.”
Bernardo Bertolucci
?Kaplumbağalar da Uçar?la Behmen Qobadi bir yönetmen olarak, sinema dilini olgunlaştırarak, kendi ?elyazısı?na kavuştu. ?Belgesel? ile ?kurmacanın? iç içe olduğu gerçekçi, şiirsel, insanın yüreğine dokunan dramatik sahnelerin yanında, mizahla beslenen bir anlatım tarzı.”
Mehmet Aktaş
Kitabın Künyesi
Kaplumbağalar da Uçar
Behman Qubadi,
Kürtçe ve Farsçadan Çeviren: Ömer Faruk Yekdeş,
İngilizceden Çeviren: Hêja Bağdu,
Avesta Yayınları, 2007, 160 sayfa
Yazı okunma sayısı(1569) Bugün okunma sayısı(0)
Son Kürt İsyanı – Mesut Yeğen
“Kürt meselesi: Niye var?” Mesut Yeğen’in elinizdeki kitaptaki sorgulaması, bu basit ve temel soruyla başlıyor. Yıllarca etrafında dönülüp durulan ve bir türlü içinden çıkılamayan bir meseleyi ilk defa karşılaşıyormuşçasına yalın, açık seçik ortaya koymak zihin açıcıdır. Mesut Yeğen, bu ‘sadeleştirmeyi’ yapıyor. Fakat orada kalmıyor, aynı zamanda Kürt Meselesinin somut görünümlerine, zorlu ayrıntılarına giriyor. Kürtçe eğitim, demokratik özerklik gibi en hararetli tartışma başlıkları masaya yatırılıyor kitapta. Bu konular, reel politika aktüalitesine
sıkışmadan, kavramsal bir berraklıkla ele alınıyor. Sarılmamış yaralar, tarihsel arka plan: Dersim, Şark Islahat Planı da görüş ufku içinde. Kürt Meselesinde “nispeten iyi, sakin” bir dönemden geçerken, Kürt Meselesinin ağır tarihsel mirasının ve yaşanan
(Tanıtım Bülteninden)
Bu ‘sorun’ niye var? – Bahtiyar Mermertaş
(08/04/2011 tarihli Radikal Kitap Eki)
Mesut Yeğen?in ?Son Kürt İsyanı?, adından da anlaşılacağı gibi Kürt sorununa odaklanan bir çalışma. Kitap, çeşitli gazete, dergi ve derleme kitaplarda yayımlanmış yazıların tematik bir kurguyla bir araya getirilmesinden oluşturulmuş. Türkiye?deki milliyetçilik anlayışı Alman milliyetçiliği gibi etnik değil, Fransız milliyetçiliği gibi kültürel bir milliyetçilik. Yani Türkiye?de dışlama, baskı vb. için öncelikli olan etnik olarak Türk olmamak değil. Esas sorun Türklüğü performe etmek. Yeğen?e göre Türkiye?nin kurucu mottosu ?vatandaş Türkçe konuş[acak]? olan ulusal potaya sadece Kürtler ?davet? edilmedi. Cumhuriyet?in kuruluş yıllarında nüfusun kabaca yüzde onuna yakını Türkçe dışındaki dilleri konuşuyordu. Peki mevcut ulusal çerçeveye neden ?sadece- Kürtler icabet etmedi? Yazara göre, Kürtlerin buna itiraz etmeye imkân veren güçlü bir ?bizlik? duygusu var(dı). Bu bizlik duygusunu yaşadıkları yerlerin kadim sakinleri olmaya, Osmanlı birliğine kendi istekleriyle eklemlenip, Cumhuriyet?e kadar özerk bir yapıda yaşamalarına, epeyce bir nüfusa ve belli bir mekânda yaşamalarına, Türkiye dışında yaşayan epeyce bir Kürt nüfusa ve bunların politik devinimlerine (kısa süreli de olsa Mahabad Cumhuriyeti, Irak?ta deneyimlenen özerklik, İran ve Irak?taki hareketlilik özellikle Barzani miti), geleneksel toplumsal ilişkileri korumada gösterdikleri ısrar ve bir kısım Kürt ?elit?in, ?Kürt idealini? modern siyasi enstrümanlarla harmanlayarak geleceğe taşımaktaki ısrarına borçlu.
Kısacası Kürtlerin itirazının nedeni ve onları Türkler dışındaki Müslüman guruplardan ayıran neden, Rusların ya da İngilizlerin (şimdilerde ABD?nin) kışkırtmaları değil, ?maddenin tarihi? olarak kodlanabilecek ve yukarıda sıralan parametreler üzerine bina olan ulusal bir topluluk olmalarından kaynaklı güçlü bir bizlik duygusuna sahip olmaları.
Objektiflik ve bilimsel bakış
Kitaba da ismini veren, ?son Kürt isyanı? 1984 yılında başlayan bir mesele değil. Kökleri 1967 yılında TİP?in düzenlediği Doğu Mitingleri?ne kadar uzatılabilir. Her ne kadar bu son büyük kalkışma 1984?te, doksanların başı ve sonunda, büyük dönüşümler yaşayıp; motifleri, sürükleyicileri değiştiyse de, 1930?lar boyunca yediği ölümcül darbelerle tarihin dışına çıkarılan Kürt direnci, 1960?ların ortalarında yeniden başladı ve bu gün devam eden de bu asri zaman Kürt isyanından başkası değil. Bu son isyan: Kürtler ayrılmadan, tehcir/mübadeleyle bir daha isyan edemeyecek duruma getirilmeden, Cumhuriyet, Kürtlerin farklı ve eşit bir yurttaş olduğu demokratik bir cumhuriyete dönüşmeden, ya da hep devam edecek bir son isyan olarak sürecek. Yeğen, değişen dünyada tehcir/mübadele ve ayrılma durumundan uzaklaşılmış; iyi kötü demokratik cumhuriyet eşiğindeyiz diyor. Ama Türkiye demokratik cumhuriyet eşiği ile süreklileşmiş son isyan arasında gidip gelebilir. İki hususun altını çizmek gerekiyor. İlk olarak, farklı zaman ve yerlerde yayımlanmış kitapların en önemli problemi olan kopukluklar ve konu bütünlüğünün olmaması durumunu bu kitapta görmüyoruz. Aksine okuyucuya ele aldığı Kürt meselesiyle ilgili geniş bir perspektif sunuyor. İkincisi, konuya bakışında akademik objektiflik ve bilimsel bakış olmasının yanında yalın ve akıcı diliyle herkesin sıkılmadan okuyacağı bir kitap.
Mesut Yeğen Hakkında Bilgi
1964?te Siverek?te doğdu. Ankara Atatürk Lisesi?nden mezun oldu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyoloji Bölümü?nden lisans ve yüksek lisans, Essex Üniversitesi (İngiltere) Sosyoloji Bölümü?nden doktora derecesini aldı. Halen ODTÜ sosyoloji bölümünde öğretim üyesidir ve Mürekkep dergisi yayın kurulunda yer almaktadır.
Kitabın Künyesi
Son Kürt İsyanı
Mesut Yeğen
İletişim Yayınevi / Araştırma-İnceleme Dizisi
İstanbul, Ocak 2011, 1. Basım
173 sayfa
Yazı okunma sayısı(2985) Bugün okunma sayısı(2)
Dersim Alevi Kürt Mitolojisi – Gürdal Aksoy
Dağların kişilik bulduğu bir coğrafyadır Dersim. Hele ki bu, dinsel bağlamda değerlendirildiğinde… Çünkü, Dersim?deki inançlar bir anlamda dağlarla vücut bulmuştur. Gerek ?heterodoks? inanç kütlelerine bir sığınak olması bakımından, gerekse en bilinen örneklerini Duzgı, Tujik ve Munzur dağlarında gördüğümüz kadarıyla dağlar Dersim Aleviliğinin dinsel kaleleri olagelmiştir.
Kitap Duzgı?dan Munzur?a, Kureş?ten Bamasur?a dek bu gizemli dinin mitolojik karakterlerinin tarihsel arka planına ilişkin önemli bulgular sunmakta, yeni savlar içermektedir. Duzgı ve Munzur Zerdüşti tanrılarından Mithra ile Ahura Mazda?nın birer veli olarak kişileştirilmiş uzantıları mıdırlar? Kureş ve Bamasur gerçek kişiler miydi?
Dersim Alevi Kürt Mitolojisi bu gibi sorulara yalnızca yanıtlar bulmayı değil, aynı zamanda yeni sorularla konunun kapsamını genişletmeyi amaçlayarak, esrarını hala büyük ölçüde koruyan bu coğrafyanın dağlarla vücut bulmuş dini hakkında yeni araştırmalara bir zemin oluşturacak gibi görünmektedir.
Kitabın Künyesi
Dersim Alevi Kürt Mitolojisi
Gürdal Aksoy
Grafiker: Nesimi Aday
Komal Basım Yayım
Şubat 2006
384 sayfa
İçindekiler
Kısaltmalar
Yayınevinin Notu
Önsöz
Giriş
Mithra?dan Bava Duzgı?ya
Dersim’de Antik Dönem İnançlarinin Sürekliligi Üzerine
Soylencenin Versiyonlari
Bava Duzgı Bir Veli mi?
Duzgı?dan Düzgün?e
Bir Adin Dönüşümü ve Kökeni Üzerine
Coban Tanri ve Simgeleri
Dag Tanrisi, Dikilitaslar ve Kaya Kultu
Gunes Tanrisinin Cocuklari: Mithraistler
Duzgı, Mithra ve Heliyo Çhal
Duzgı?nin Savasciligi ve Bir Savas Tanrisi Olarak Mithra
Bir Yargic Olarak Duzgı ve Mithra
Duzgı ve Mithra’nin Kizkardesleri ve Kutsal Sular
Beyaz Atli Kizil Donlu Iki Suvari; Mithra ve Duzgı
Çinvat Koprusu, Kures?in Kurtlari ve Dersim?de Olumle Ilgili Kimi Inanclar Uzerine
Rocê Xızıri?de (Hizir Orucu) Bir Mithraist Kalinti
Mithra ve Anahita?nin Kult Merkezleri
Yeradlarindaki Sakli Tanri: Mithra
Sonsoz Yerine:
Mithraizmin Raa Hak?daki Yeri
Munzur?un Sırr-ı Kerameti Üzerine
Bir Söylencenin Analizi İcin Bazi Notlar
Keramet Sahibi Bir Cobanin Soylencesi
Dersim, Yezidiler ve Bir Göc
Kisilestirilen Bir Nehir ya da Munzur
Kayip Bir Tanri ya da Tanrica?nin Izinde
Munzur Astromitolojik Bir Figur mu?
Munzur?un Doktugu Sut ve Bir Cagrisim Olarak Sut Libasyonlari
Munzur?a Ağıt ve Aglama Torenleri
Munzur Hakkinda Toponomik Bir Analiz
Sonuc
Seyitler Mitolojisi I
Seyit Kures ve Duvar Yuruten Bamasur
Dersim?de Arslana Binen, Duvar Yuruten Seyitler
Arslana Binen Veli Motifinin Kokeni
Tanricalardan Tanrilara; Bir Binek Hayvani Olarak Arslan Sembolizmi
Dag Yuruten Tanrilar, Duvar Yuruten Veliler
Dersim?de Arslana Binen Bir Urartu Tanrisi ve Bağin Tapinagi
Seyit Kures ve Cobanlik
?Hayali? Secereler ya da Icad Edilmis Seyitler?
Seyitler Mitolojisi II
Bir Seyidin Metaforik Olumu ya da Muhtemel Bir Etimolojik Zehirlenme
Kelimedeki Keramet : Ağuçan mi, Ağu Içen mi?
Zehir Icen Kelime : Ağuçan
Hızır Hazır Nazır!
Mitolojik Bir Kurtarici ve Dersim?deki Ayak İzleri
Hizir Kultunun Kokenleri
Kothar ya da Kothar wa-Hasis
Bir Deniz Tanrisi Olarak Kothar ve Hizir
Bereket Tanrisi Olarak Kothar ve Hizir
Sozun Efendisinden Zikr?in Babasina
Sozun Efendisinden Yazicilar Pirine
Ejderha Olduren Iki Kahraman
Bilge Tanri Kothar?dan Ilim Sahibi Hizir?a
Bir Gezgin Olarak Chusor ve Hizir
Ölümsüzlük Suyunun Kaynagindaki Tanri: Kothar ve Hizir
Deniz ve Irmaklarin Birlestigi Bir Yer ya da Macmau?l Bahreyn
Iki Adali: Kothar ve Hizir
Cift Boynuz, Cift Balta, Labirent ve Olumsuzluk
Hizir Adinin Kokeni: KTR ya da KSR ?
Iskender, Hizir ve Yecüc Mecücler
Dersim?de Yasayan Bir Tanri
Xızır?ın Degnegi mi, Ali?nin Kilici mi?
Xızır Orucunda Sayi Mistisizmi ve Xızır?a Maledilen Hayvanlar
Bir ?Komünyon Yemegi?; Qavut
Sonuc
Resimler
Bibliyografya
Yazı okunma sayısı(3082) Bugün okunma sayısı(0)
Türkiye’nin Düzeni ve Kürt Sorunu (Emekçiye Mektuplar 1) – Haluk Gerger
90′lı yılların başında hem uluslararası alanda, hem Türkiye’de etkileri kuşaklar boyu sürecek olaylar yaşandı. Dünyada Körfez Bunalımı ve Savaşı ile başlayan, Sovyetler Birliği ve Doğu Avrupa’daki rejimlerin yıkılmasıyla süren, Yeni Dünya Düzeni ile doruğa çıkan gelişmeler gündemi belirlendi. Beynelminel sermayenin insanlık ve emek karşısındaki zaferleri, askeri müdahaleler, savaşlar, özelleştirme, eğitim, sağlık, sosyal güvenlik harcamalarının kısılması, işsizlik, enflasyon, bunalım, medya terörü, yükselen değerler gibi olgularla sürdü. Sosyalizm düşüncesi, sosyalist örgütler ve genel olarak işçi sınıfı ve emek kuşkusuz dünyanın her yerinde bu gelişmelerden olumsuz etkilendi.
Türkiye’de ise, ekonomik bunalım, işsizlik, hayat pahalılığı, bunların toplumsal-ahlaki etkileri, 12 Eylül sonrası genel tahribata katlanarak eklendi. Kürt sorunu, inkar ve imha politikalarının cenderesinde korkunç bir savaşla boyutlandı.
İşte böylesi bir durumda, bu gelişme ve süreçleri esas olarak emekçilere aktarıp yorumlamak; onların sınıf çıkarlarını ve dolayısıyla da sosyalizmi savunmak; Kürtlerin ve mazlum insanlığın kavgasına destek olmak; barış ve temel insan haklarının elde edilmesi mücadelesine katılmak ve nihayet, ezilenlerin öfkesini paylaşıp yansıtmak benim temel amacım oldu. Öyle de yaptım. Bütün bir dünyaya ve egemenlere, günün gerçeğine olana, güç’e ve zor’a karşı durdum!..
Haluk Gerger
(Arka Kapak)
Kitabın Künyesi
Türkiye’nin Düzeni ve Kürt Sorunu (Emekçiye Mektuplar 1)
Haluk Gerger
Belge Yayınları / Türkiye İncelemeleri Dizisi
İstanbul, 1995, 3. Basım
198 sayfa
Yazı okunma sayısı(1618) Bugün okunma sayısı(0)
Kürdocul İşler – Özgür Amed
Kürt mizahının genç bir kalemi olan Özgür Amed?in ilk kitabı ?Kürdocul İşler? Tevn Yayınları’ndan çıktı.
“Özgür Amed, ‘Kürdocul İşler’de Yeni bir Tür: Uçan Kürtler’le tanıştırıyor bizi, Panzer Seviciler’le, Heval Schoupenhaur’la… Dengbej Şakiro gibi ölülerin dilinden, yeryüzünü paylaşamayanlara sesleniyor.
İkinci nesil internet hizmetleri başlığı altında toplanabilecek web 2.0?dan ilhamla yeni sürüm Kürt insanı tanımlı Kürt 2.0 teorisi üzerinde çalışıyor Özgür Amed. Belki duydunuz belki duymadınız, bijwen 2.0 isimli netteki ilk Kürtçe sözlüğün varlığında da emekleri büyük. Yeni Özgür Politika?da köşe yazıyor aynı zamanda. Klişeleri aşmış, ufku genişletmiş Kürt 2.0?ın oluşumuna katkıda bulunmak amacıyla çok çalışıyor. İlk kitabı ?Kürdocul İşler?, bu çalışmanın ilk duyurusu bir nevi. Amed?in zamanla çok daha iyi kitaplar yazacağının
Ne çok ciğerci var
?Kürdocul İşler? üç bölüm. İlk bölüm ?Ultra Yandaş Medya Seçkileri?. Bu bölümde, ?Yeni Bir Tür: Uçan Kürtler? başlığı altında çok tanıdık bir sunum ?havaya açılan ateş sonucu? Kürtler?in nasıl öldüğünü anlıyoruz. Bu Kürtler uçuyorlar. ?Kürt gençlerinin düşük bel modası sorunsalı? başlığı altında ?şeklin? altında yatanı? ?Yankesicilik Yüksek Meslek Okulu? başlığı altında, yerinden yurdundan olmuş da sonunda hırsız olmuş gençleri? ?Dağkapı Ciğer Savaşları?nda, Diyarbakır sosyal ve ekonomik hayatının önemli bir parçası Dağkapı ciğercilerini. Amed bölgede neden bu kadar ciğerci olduğunu ve çiğer tüketimine dair korkunç istatistikleri anlamak için efsane bilim adamı K. Gödel?in öğrencisi Seyitxan Marx?a mektup gönderiyor.
İkinci bölüm ?Kürt Coğrafyasında Geleceğin Meslekleri?. Utanç hazır olsun. Başlıklar beri gelsin: ?Panzer Seviciler?, ?Hozan Yetiştiriciliği?, ?Kaçak Yaşam Mühendisiği?, ?Çocuk Taşıyıcılığı?, ?Taş Satcılığı?. ?Kaçak Yaşam Mühendisliği?ni biraz açarsak, Amed?in mizahından daha güçlü ?edebi? yönünü buluyoruz: ?Kürdün yaşamı kaçaktır. En iyi örneklerinden biri, 1990 sonrası Hakkari/ Çukurca sınırındaki insanlık dramıdır. Sınırlar hayatının bir parçasıdır. Hayatı oradan çalar, kaçırır ve evde bekleyen çocuğunun koynuna sokar. Ya ısıtır ya da doyurur onu!? ?Çocuk Taşıyıcılığı? başlığını kurcalarsak, tanıdık bir kampanya ?günümüzde kar getireceği şüphe götürmez bir gerçek? Keke Beni Okula Gönder?le tanışıyoruz. Bir kaçak çay içmenin tam sırası. Keza üçüncü bölüm: ?Çay Sonrası Karalamalar?.
Pavlov?un köpeğiyiz
?Çay Sonrası Karalamalar?da dirilerden çok ölüler var karşımızda. Çoğu zaman röportaj veriyorlar. Kürt filozof Ehmêdê Xanî, Kürt gençliği için ?Asırlar evvel dedim ki ?Her kes mimarê dîwarê xwe ye?. Şimdi baktığımda genel olarak karşımda sadece taşlardan yığılma bir duvar gençliği var. Eline çekici alıp kendine mimarlık eden, kendini yontan çok az var? diyor. Doğu Beyazıt?taki türbesinde piknik yapanlardan şikâyet ediyor. Dengbejlerin Şahı Şakiro da genç Kürt müzisyenlere sesleniyor; ?Lütfen dengbejliği bir yükselme aracı olarak kullanmayın. Değer olarak görünen şeyi anlamak gerek.? Kitabın son misafiri Ivan Pavlov ve köpeğini gülünç kılmaya Panter Emel bile yetmiyor. ?Xalê Mihyeddin?in Güvercinleri? başlıklı metin kendinizi Pavlov?un değil köpeğinin yerine koyduğunuzda derin sorularla dolu. Bir tek Pavlov?un köpeği değil, tüm sirk hayvanlarının yerine koyunca kendinizi, bayağı acıklı. Oysa bir de alternatif var Amed?in yazısının başlığında sunduğu. Sonlarında şöyle yazdığı: ?Geçen gün bizim pencerenin önüne ekmek attık. Ve biraz sonra bir güvercin geldi. Biraz daha ilgi gösterince elimle aldım onu. Benden korkmadı artık. Şimdi benimde bir deneyim var; adı Xalê Mihyeddin?in güvercini? İtirazı olan? Hem benimkinde acı yok, dram yok. Sevgi var, saygı var.? Finali Amed?in Fırat News?teki söyleşisinden bir kuple ile yaparsak; ?Diyorum ki bir sinerji yaratsak, evrende bir kara delik açsak. Kitabı, beni ve anamı oraya atsak? Hani ileriki günlerde sağda solda görürseniz bu kitabı, çekinmeyin dokunun, sevin. Cebe de indirebilirsiniz, hediye de??
Berrin Karakaş
(18/03/2011 tarihli Radikal Kitap Eki’nde yayınlanan “Kürt 2.0″ adlı yazısı)
Mizahçı Özgür Amed’in ‘Kürdocul İşler’ kitabı çıktı – Şiyar Fırat (Fırat Haber Ajansı)
Almanya’da yayın yapan Yeni Özgür Politika Gazetesi’nin en genç köşe yazarı Özgür Amed’in Tevn Yayınları’ndan çıkan kitabı, Kürt mizahına farklı bir kulvardan giriyor. Üç bölümden oluşan kitabın geneli ütopik kara mizaha örnek. Eleştiri üzerine kurulu hiciv/taşlamalar’ın bolca yer aldığı kitap, tüm olup bitenler arasında Özgür Amed’in deyimi ile sırtını “Kürt vicdanına” dayıyor. Kendine ve kültürüne yönelik özeleştirilerin de yer aldığı kitap, tüm sorgulamaları mizah yolu ile yapıyor. Örneğin Ehmedê Xanî ve ölümsüz ses Dengbêj Şakîro ile röportaj yapılmış, “Heval Schopenhauer ve Hegel” yazısında bu iki ünlü filozof Kürt sorununu tartışmış. ÖSS sınavında Kürt yaşamına dair sorular sorulsa nasıl soruların yer alması gerektiği hayal edilmiş.
İSMİN O-HAL’İ
Özgür Amed’in kitabında OHAL de ‘ti’ye alınmış; “BBC Urugay kanal yetkilisi Hutos Doritos adlı editörün verdiği bilgilere göre Sansür Dil Kurumu (SDK) sadece Kürtleri kapsayan ve yine sadece doğuda geçerli olması düşünülen bir yeniliğe imza atacak. Belki de bilindiği üzere Sansürce’de ismin 5 (beş) hali vardır. En son ilkokul 4. sınıf ve anaokulda bu konuyu gören arkadaşlar için hatırlatalım halleri: ‘Yalın hâl, -i hâli, -e hâli, -de hâli ve -den hâli’dir. İşte HMP (Halis Muhlis Partisi)’nın de yoğun çabaları sonucu bu ismin hallerine bir hal eki daha eklenmesi kararlaştırıldı: O-HAL.”
ANNESİ İNANMADI AMA
Özgür Amed’in kitabının çıkacağını okuyucularına anlatırken, annesi ile yaşadığı diyalog ve onun bu olayı anlatımı ise kitabı özetler nitelikte; “Geçenlerde değerli bir dostumun davetiyesi ile Kürtçe bir oyuna gittik annem ile. Oyun başlamadan önce anonslar ve genel konuşmalar yapıldı. Konuşmanın son kısmı ise sayın Hogir Berbir’ın adı ile beraber ‘Özgür Amed de aramızda” oldu. Hemen önümdeki gençlerin “Bu kim” sorusunun tebessümü bir tarafa asıl meseleyi annem ile yaşadım. Oyun bittikten sonra dışarı çıktık, yürüyoruz. Annem ‘İca Özgür Amed kî ye?’ dedi. Ben de gülerek ‘Ez im’ dedim. İnanmadı!”
Karên Kurdewarî – Şeyhmus Diken
(06 Mart 2011 tarihli BirGün Gazetesi)
Hafızam beni yanıltmıyorsa 90?lı yılların başı olmalı. Sonraları Özgür Gündem Gazetesinin çok okunan mizah yazarlarından olan Dr. Martinez müstear adlı kadim arkadaşım Altay Martı ve en az Altay kadar dostlarım Suat Tokat ve Levent Müjde Diyarbakır?da Ali Emiri Ortaokulunun sokağındaki bekâr evlerinde bir akşam muhabbetine çağırmışlardı. Oturacağım yeri gösterdiler, bir divandı. Neyse, oturdum. Sohbete başladık. Yiyip içiyoruz da! Arada bir hemen arkamdaki duvara bakıp müstehzi bir şekilde gülüyorlar. Üçü bir araya gelince ?Allah onların mizahi şerrinden korusun? dediğim anlar çok olmuştur ya, neyse! Bir ?muzırlık? peşindeler diye düşünmedim değil, dönüp bakınca ne göreyim. Bir Türkiye haritası, ortasında Mustafa Kemal portresi, altında imzasıyla ?veciz? bir söz; ?Misak-ı Milli Sınırları içinde tantana istemez??
Konusu mizah olan bir kitap üzerinden düşününce işte diyorum Kürt aklı, mizahi olunca böyle bir şey olmalı. Kürt mizah yaparsa böyle yapmalı. Trajedisi olan toplumların mizah sevgisi çok gerçekçi ve anlamlı! Mizahın Kürtler arasında ?dayanılmaz hafifliği? var, bunu peşinen kabul etmek lazım. Gündelik hayatın içinde o denli mizahla yüklü yaşanmışlıklar var ki, anlatılmaz yaşanır kabilinden.
?Beytocan? ünlü bir Kürt bestecisi ve musikişinası. Benim Diyarbekir Cumhuriyet ilkokulundan sınıf arkadaşım. Uzun zamandır İsveç?te sürgün. Birgün, gün ortasında çalan telefonumu açtım, Beytocan. Hal hatır sorduk, sonra başladı projesini anlatmaya. ?Bir uçak kiralayacağım, eğer para bulursam. Dünyanın en ünlü müzik sanatçılarını da dolduracağım uçağa. Ben de içinde olmak kaydıyla. Sonra Türkiye?nin üstünde tur atacağız uçakla ve başlayacağız uçağın içinde protest müziğe. Madem gelemiyoruz ve sorun da bir türlü çözülmüyor. O halde böyle bir protesto yapalım da dünya âlem duysun?. Şimdi bu niyet ve istek, ruhuna kadar mizahi bir akılcılığın ürünü değil de nedir, sorarım size?
Oldum olası ?üslup sahibi yazar?ları sevmişimdir. Özgür Amed ?Kürdocul İşler?* kitabının yazarı. Üslup sahibi bir genç yazar ve ilk kitabı. Bu girizgâh niyetine yaşanmışlıkları hazırlık materyali olma sebebi anılan kitabından dolayıdır.
İmzaladığı kitabının ithaf sayfasında diyor ki; ?Şarlo?nun ?yakın planda bakıldığında hayat bir trajedi, uzaktan bakıldığında ise komedidir? söylemini keşfettiğim gün, şuna karar vermiştim. Kürdo gençler oturup, tavlada zar atacaklarına, tavlayı ters çevirip, dama ya da satranç oynadıkları zaman birçok şey değişecektir.?
Diyarbakır üzerine Ankara?da düzenlenen iki günlük bir sempozyumda aklı sıra yaşanan otuz yıllık trajediyi gerekçe göstererek dinleyici ve izleyicilerin gözlerinin içine bakarak şehrin üniversitesinin rektör hanımefendisi diyordu ki; ?Diyarbakır?ın yanlış etiketini değiştirmek gerek?. Cevabını ?akademisyen? kimliği olanlar da dâhil tümüne yüksek sesle vermek gerek; Diyarbakır?ın yanlış etiketi yok. Diyarbakır?ın ve bölge halkının üslup sahibi yazarları sizin bilimsellikten yoksun iktidar yağcılığı ve yağdanlıklarınıza da cevap olsun diye yapıyorlar bunca kalem erbaplığını. İşte mizahın böylesine ?hayırlı? işleri de var, tarihe kalan.
Çok mu teorik oldu! O halde sokağın mizahi diliyle konuşalım?
Öğrenci eylemlerinde ?molotof? yerine, boklu ?çocuk bezi? atacağı varsayılan eylemciler. Newrozlarda yakılan lastiklerin küresel ısınmayı etkilediği ve ?Hidroklokürdik? gazını oluşturarak literatüre dâhil etmesi arzulanan realite. Çekirdek aile yerine bilcümle eğlence sektörüne ?picamalı dakota? aile modelinin daha gerçekçi olacağı mantığı. Sansür dil kurumunca ismin hallerine, O-Hal?in de eklenmesi mecburiyeti?
Bütün bu ve benzeri esprilerin bir yaratıcı zekâ örneği olarak Kürdocul İşler?de ziyadesiyle vukubulduğunu ve de sübuta erdiğini gözlerimden yaş gelerek aynı zamanda gülümsemeyi de unutmadan okuduğumu itiraf etmeliyim.
Ultra yandaş medya seçkileri, Kürt coğrafyasında geleceğin meslekleri, çay sonrası karalamalar; U2 ve Dengbêj buluşması, kentte ciğer(ci) savaşları, Heval Schopenhauer ve Hegel muhabbeti ve kitabın ruhuna nüfuz eden Xalê Seyitxan ismi takıntısı. Daha da fazlasının ayrıntısı Kürdocul İşler?de?
Dîyarbekir?in Kulp ilçesinin taammüden cinayete kurban gittiği 90?lı yıllarının bir fenomeni vardı, Başçavuş Reco! Kulplular, Reconun ?köylerinin boşaltılıp yakıldığı? yıllarında can havliyle şehrin koşuyolu bölgesine kaçıp yerleşirlerken ?Reco?nun arkalarından bağırarak söylediklerini de paylaşıyorlardı; ?Koşuyolunda da gelip sizleri bulurum haberiniz olsun!?. Doğrusu şimdi Reco ve Reco?nun soyundan gelenler ağır bir yenilginin çaresizliğini yaşıyorlar. Oysa Reco ve taallukatının sürdükleri ise sadece siyasal mücadele ile değil, mizahın yaratıcılığı ile de ?resmiyeti? ti?ye almayı bizatihi hayatları ve kalemleriyle beceriyorlar.
Ortaokul yıllarından başlayarak özdeyişler derleyen ve mizaha kafa yoran Kürdocul İşler?in yazarı Özgür Amed bir Kulp?lu genç.
Bekliyorum Özgür, kitabın için de peşinen ?spas? dediğimde; mizahi üslubunu konuşturarak ?Eyvallah Abê, benden de pir spas, kapında olmişam paspas? diyerek Kürdocul İşler?i tutuşturdu elime. Sülüklü Han?da iki saat çayın, kahvenin imanını gevrettik, bolca mizah yapıp kendimizle de dalga geçtik.
Nasıl karşılarsınız bilmem. Mizanpajında ve dizgisinde kimi yetersizlikler olmakla birlikte iyi ve mizahi bir ilk kitap. İyi ki paylaşmış yazarı. Kürdocul İşler?i çok sevdim. Bunca ciddiyet ve ağır ağabeylikler içinde, gülmeye de ihtiyacımız var değil mi!
Kitabın Künyesi
Kürdocul İşler
Özgür Amed
Tevn Yayınevi
2011, 104 sayfa,
Yazı okunma sayısı(3096) Bugün okunma sayısı(0)
Ehmedê Xanî?nin Kaleminden Kürtlerin Bilinmeyen Dünyası – Faik Bulut
Faik Bulut, ilk baskısı 1995 yılında yapılan ?Ehmedê Xanî?nin Kaleminden Kürtlerin Bilinmeyen Dünyası? adlı çalışmasında, 1651-1707 yılları arasında yaşamış şair, düşünür, tarihçi ve sufi Ehmedê Xanî?nin eserlerinde yer bulmuş Kürt toplumundaki siyasal ve sınıfsal mücadeleyi; Kürt müziğindeki çalgı ve makamları; Kürtlerin gelenekleri, görenekleri, töreleri ve toplumsal kurallarını inceliyor.
Bulut?un çalışmasında bunun yanı sıra, Kürt şiirinde efsane, erotizm, astronomi ve gökbilimin nasıl işlendiği; Xanî?nin kadın portreleri; Xanî?de Kürt meselesinin tezahürleri ve Kürt sufi düşüncesinin kendine has yönleri gibi konular da ele alınıyor.
Kitabın Künyesi
Ehmedê Xanî?nin Kaleminden Kürtlerin Bilinmeyen Dünyası
Faik Bulut,
Berfin Yayınları,
İstanbul, 2011, 2. Baskı
inceleme, 199 sayfa
Yazı okunma sayısı(3152) Bugün okunma sayısı(0)
Osmanlı Arşiv Belgelerinde Kürtler ve Kürt Direnişleri (1817 – 1867) – Sinan Hakan
Etkileri günümüze kadar ulaşan “Osmanlı-Kürt İlişkilerinin Klasik Son Dönemi”ni çeşitli yönleriyle aydınlatmayı hedefleyen bu kitabın hazırlanmasında yüzlerce Osmanlı arşiv belgesinden yararlanılmıştır.
Osmanlı Arşivleri, dönem Kürdistanı’na, Kürt Mirleri’nin birbirleri ve Osmanlı ile münasebetlerine ve Osmanlı Devleti’nin bölgedeki yönetimi ve bölgeye bakış açısına dair çok muazzam verilere ulaşmamızı, pek çok karanlık noktayı aydınlatmamızı sağlamaktadır.
Söz konusu arşivlerde sadece Osmanlı yetkililerinin Kürdistan’a dair tahribatlarına veya Dersaadet’te (İstanbul’da) kaleme alınan bölgeye ilişkin raporlara değil, Kürt Mirleri’nin kendi aralarındaki pek çok yazışmasına dahi rastlamak mümkündür.
(Tanıtım Yazısı)
Kitabın Künyesi
Osmanlı Arşiv Belgelerinde Kürtler ve Kürt Direnişleri (1817 – 1867 )
Sinan Hakan
Doz Yayınları
Basım Tarihi : 02 – 2011
Sayfa Sayısı : 395
Yazı okunma sayısı(2965) Bugün okunma sayısı(0)
Kültür Bakanlığı’nın Mem ü Zin Çevirisine Eleştirel Bir Yaklaşım – Kadri Yıldırım
Ardımızda bıraktığımız 2010?un en dikkat çeken kültür-sanat olaylarından biri, Kültür Bakanlığı?nın, 1650-1707 arasında yaşamış Ehmedê Xanî?ye ait ?Mem û Zîn?i Türkçeye kazandırmasıydı. Devletin bir bakanlığının klasik Kürt edebiyatının başyapıtlarından olan bir eseri çevirmesi, kuşkusuz önemli bir gelişmeydi. Fakat Namık Açıkgöz?e yaptırılan çeviri, eksikleri nedeniyle eleştirilere maruz kaldı. İşte Kadri Yıldırım elimizdeki çalışmasında, söz konusu çeviriyi eleştirel bir bakışla yorumluyor; Açıkgöz?ün çevirisindeki hataları beyit sırasına göre ortaya koyuyor.
Yıldırım, Açıkgöz?ün hatalarının daha çok iki nedenden kaynaklandığını söylüyor. Birincisi, çevirmenin bu eseri tercüme edecek kadar Kürtçe bilmemesi, ikincisi de, Mehmet Emin Bozarslan?ın ilk baskısı 1968 yılında yapılan Türkçe çevirisini taklit etmesi.
Türkçe / Kürtçe Tanıtım Yazısı
Kadri Yıldırım?ın ?Kültür Bakanlığı?nın Mem û Zîn Çevirisine Eleştirel Bir Yaklaşım? adlı kitabı Avesta Yayınları arasında çıktı.
Kültür Bakanlığı, 2010 yılının sonlarına doğru Ehmedê Xanî?nin Kürtlerin elkitabı konumundaki ünlü eseri Mem û Zîn?in elyazması, transkripsiyon ve Türkçe çevirisini bir arada yayımladı. Şüphesiz devletin bir bakanlığının klasik Kürt edebiyatının başyapıtlarından birini çevirtmesi ve böylece şimdiye kadar inkâr ve asimilasyon yoluyla hayat hakkı tanınmayan Kürt dilinin resmi bir çeviriyle yeni bir mecraya girmesi önemli bir adımdı. Ancak kitabı eline alıp inceleyen bir okur, önsözünden başlayıp çevirisine kadar birçok tuhaflıkla, çeviri hataları ve ciddi yanlışlarla karşılaşır. Zira söz konusu eserin çevirisi büyük ölçüde, 60?ların sonlarında Mehmed Emin Bozarslan tarafından yapılan ve sansür edilmesine rağmen yasaklanan çevirinin üzerine kurulmuş. Üstelik bu da yetmemiş, tek bir Kürtçe cümle kuramayan ?çevirmen?, kendisiyle yapılan söyleşilerde, en yapılmaması gereken şeyi yaparak, Ehmedê Xanî üzerinden Kürt dilini küçümsemeye çalışmıştır. Başka bir Kürt klasiğinin başka bir resmi kurum eliyle aynı akıbete uğramaması, bu kitabın yazılışının başlıca amaçlarındandır.
Kitêba Kadri Yıldırım a bi navê ?Kültür Bakanlığı?nın Mem û Zîn Çevirisine Eleştirel Bir Yaklaşım? (Rexneyek li wergera Mem û Zîna Wezareta Kulturê) di nav weşanên Avesta de derket.
Wezareta Kulturê a Tirkiye, ber bi dawiya sala 2010an ve klasîka kurdî a Ehmedê Xanî Mem û Zîn tevî destxeta erebî, transkripsiyona latînî û wergera tirkî çap kir. Çapkirina klasîkeke kurdî ji aliyê dezgaheke resmî ve gaveke girîng e. Lê dema xwendevan kitêbê digire destê xwe ji pêşgotinê ta bi transkripsiyon û wergerê rastî garabetekê tê. ?Wergêr?ê Wezareta Kulturî, bi xwe ev werger nekiriye, wergera Mehmed Emîn Bozarslan bi qaçaxî bi kar aniye. Bi ser de jî, di hevpeyvînên xwe de, tişta ku qet neyê kirin kiriye, di ser Ehmedê Xanî re, xwestiye zimanê kurdî piçûk bike. Bi hêviya ku ev aqûbet neyê serê klasîkeke din a kurdî, ev kitêb hatiye nivîsandin.
Kitabın Künyesi
Kültür Bakanlığı’nın Mem ü Zin Çevirisine Eleştirel Bir Yaklaşım
Kadri Yıldırım,
Avesta Yayınları,
inceleme,
Şubat 2011
204 sayfa
Yazı okunma sayısı(2970) Bugün okunma sayısı(0)








Modern Türkçe şiirin kökten-yenilikçi şairlerinden Edip Cansever, yayımladığı on yedi kitabın yedisinde uzun, dramatik yapılı şiirler kurmuş, düzyazı ile dramanın olanaklarını seferber ederek lirik şiiri çoksesli, çokgözlü bir anlatıma evriltmiştir. Tektipleştirici hamasetin revaçta 








