Ece Ayhan: “Bazen yemek yiyecek param olmuyor, bir ekmek satın alıp onu yiyorum”.

ece_ayhanHastalığın yanı sıra yoksulluk. Bir gün Beyoğlu’nun bir ara sokağında rastladım, elinde bir ekmek vardı, yarısını yemişti. Sonra bana ekmeği aldığı fırını gösterdi. Bana da verdi. Dedi ki (kolay kolay böyle konuşmazdı): “Bazen yemek yiyecek param olmuyor; böyle yapıyorum; bir ekmek satın alıp onu yiyorum”.
Bir anı daha: Bir gün, çok fazla tanımadığı kız kardeşime rastlamış, konuşuyorlarmış, birden Ece Ayhan sinirlenip bağırmaya başlamış. Esin’in de o günler, doğumdan sonra sokağa belki de ilk çıkışı. Ben Ece Ayhan’ın haksızlık yaptığını düşünmüş, ona söylemiştim, kısa bir süre dargın kalıp sonra hemen barışmıştık. Olay şu: Ece Ayhan’ın Ortaköy’de çay bahçesinde biriyle randevusu varmış.

Yanında hiç para yokmuş. Ama ne de olsa, buluşacağı kişi öder diye kendine bir çay ısmarlamış. O kişi bir türlü gelmiyor. Ece Ayhan da kalkıp gitmek istiyor, ama parayı ödeyemeyeceği için gidemiyor.
Öyle rehin vaziyette oturup kalmış. Canı çok sıkılmış. Esin’e bunu anlatıyor. Esin de “benim de başıma benzer bir olay gelmişti” diyor (aslında tabii ki teselli amacıyla ama düşünmeden). İşte Ece Ayhan o an sinirleniyor, bağırmaya başlıyor: “Benim durumumla seninki nasıl aynı olabilir!”
(Yoksulluk bölümü)

Kaynak: A’dan Z’ye Ece Ayhan Ahmet Sosyal (haz.) YKY.

Yorum yapın

This site is protected by WP-CopyRightPro