Vedat Türkali: Bir Gün Tek Başına’daki Kenan tipini sevmem, karşıyımdır ona

Bir Gün Tek Başına“Kenan tipinin anlaşılması da gene bizim toplum yapımıza, bu yapının dününü, bugününü anlayış biçimimize bağlı. Romanda açık seçik koymaktan kesinlikle kaçındım ya, ben Kenan tipini sevmem, karşıyımdır ona. Oysa birçokları özdeşleşiverdiler Kenan’la.

Romana sevgileri, tattıkları acı mutluluk bundan geldi. Devrini kapatmış olması gereken bir baş belası tipidir Kenan bence. Yazık ki kapatmadı. Meyhaneleri bugün de yüzlerce Kenan dolduruyor. Türk toplumu birçok şeyler gibi onu da silip süpürmenin sancısı içinde. İnanıyorum ki süpürecek. (…) ‘Biraz karamsarca da olsa…’ gibi bir şey diyor Rauf Mutluay roman için. (…) Tam tersine, karamsar insanın eleştirisi, giderek taşlamasıdır bu roman. Tarihimizin öyle bir anına oturtulmuştur ki adam, umutsuzlukla kendine kıydığının ertesi Türkiye’de patlama olmuştur. (…) Sözgelimi Kenan tipi, hatta ötekiler de ne olağanüstüdür, ne de hayatta rastlanmayan, ya da az rastlanan tiplerdir. Tam tersine, yöremizde her gün karşılaştığımız kişilerdir bunlar. Ancak abartılmış, stilize edilmiş, sanat, dünya, tarih, toplum anlayışımın prizmasından geçirilerek biçimlenmişdir. (…) Sinema emekçisi olduğunun bilinmesi, önyargı ile hemen bir şeyler söyletiyor çoğularına bu konuda. Açıklık bekleyen bir yanı var işin. Bir defa anlatımda, üslupta var sinema. Sonra karakterlerin çiziminde var… Bir de olayların, olaycıkların kurgusunda var.”

Vedat Türkali

Kaynak: Asım Bezirci, Seçme Romanlar, Evrensel Yayınları, “Bir Gün Tek Başına” adlı bölüm, sayfa 289

Yorum yapın

This site is protected by WP-CopyRightPro