Tolstoy’un “Savaş ve Barış” romanında Napoléon figürü, kolektif bilinçdışının bir narsisistik yanılsaması olarak okunabilir mi?
Lev Tolstoy, Savaş ve Barış’ta Napoléon Bonaparte’ı yalnızca tarihsel bir figür olarak değil, tarih anlatısının kendisini sorunlaştıran bir temsil olarak kurar. Roman boyunca Napoléon, askerî deha mitiyle yüceltilmiş bir “büyük adam” olmaktan ziyade, olayların gerçek belirleyicisi olmayan, ancak bu belirleyicilik yanılsamasının merkezinde yer alan bir figürdür. Narsisizm ve Kolektif Yanılsama: Kuramsal Çerçeve Freud, Narsisizm Üzerine
okumak için tıklayınız