Hayatı boyunca hiç oyuncağı olmamış bir çocuğun öyküsüdür Gülibik. Çetin Öner?in o sizi sarıp sarmalayıveren, sevecen dilinden, bir çocuğun yoksulluğunu ve bu yoksulluk içinde Ali?nin, Gülibik adını verdiği horozuyla kurduğu dünyayı okuruz.
Hayatımızın ta içindendir Gülibik, gür sesiyle hep gözardı edilen yığınların yoksulluğunu , bir çocuğun hayatı üzerinden o kadar güzel anlatır ki, ne zaman yoksul bir çocuk görsem, Gülibik?i hatırlarım.
?Unutkanlar?a inat, biz tüm olanı biteni olduğu gibi, dünyanın tüm yoksul çocuklarını anımsıyoruz ve anımsayacağız. Ne de olsa yalnızca: mutlu azınlığı gören ve hatta bu azınlığın yaşamlarını, biz çoğunluğa, ?imrendirerek? gösterip bizim de bu azınlığa katılarak kurtulacağımızı(!) sürekli olarak yineleyen bir medyamız var. En büyük ihtiyacımız (!)olan dizi, magazin ve kadın programları açığımızı medyamız zaten kapatıyor. Biraz da