Cennet Bilek’i ilk romanlarıyla tanıdım. Duygu dolu ve ezilenden yanaydı. Bir Türk olarak Kürt’tü. Alevi, solcu ve anarşist… Aykırıydı alabildiğine. Farklıydı. İnce, narin bir ruha sahip olduğunu her paragrafında hissettiriyordu. İnsanlıktan yanaydı. Eşitlikten yanaydı. İnsan kokuyordu eserleri. Ve bir şiirsellik vardı romanlarında. Yazar yanını biliyordum ama, Sınırsız Kitap ve Yayıncılık’tan çıkan, ”Geçtiğin Yollar Benim” adlı şiir kitabındaki kadar şair olduğunu bilmiyordum. Bana öyle geldi ki, zifiri karanlığın ortasında cılız bir ışık aramış Cennet. Savaş açmış karanlığa. Aydınlığın galebe geleceği