Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
İvan Gonçarov’un 1847 yılında yayımlanan ilk romanı Sıradan Bir Hikâye, 19. yüzyıl Rus edebiyatında romantizmden realizme geçişin erken ve önemli örneklerinden biridir. Eser, bireyin hayalleri ile toplumsal gerçeklik arasındaki gerilim üzerinden hem psikolojik hem de sosyolojik bir çözümleme sunar. Bu yönüyle roman, yalnızca bir bireyin “olgunlaşma hikâyesi” değil, aynı zamanda dönemin Rus toplumunun dönüşümüne dair
okumak için tıklayınızPisarev: “Gonçarov’un romanında tasarladığı düşünce, der, her yaştan insana ve millete aittir, ama zamanımızda da Rus toplumu için özel bir anlama sahiptir. Yazar, insan üzerinde zihinsel bir uyuşukluk yaratan, tüm gücüyle ve yavaş yavaş insanları kontrol altına alan, tüm iyi insanları felç edercesine etkisi altına alan ve mantıklı hareketleri duyguları tek başına kuşatan hissin yıkıcı
okumak için tıklayınızBu insanların gürültücü ve can sıkıcı konuşmalarını durdurun ve onlara şöyle deyin: “Hiçbir şeyin iyi olmadığını söyleyip duruyorsunuz, o halde ne yapmak gerekir?” Ama onlar bilmezler. Onlara en basit yöntemleri sunduğunuzda şöyle diyecekler: “Evet ama nasıl bunlar bu kadar ani oldu.” Kesinlikle böyle söyleyecekler, çünkü Oblomovgiller başka türlü cevap veremez. Onlarla konuşmaya devam edin ve
okumak için tıklayınız