“Bir yanılsamalar çağında yaşıyoruz. Yüreğimiz günden güne sıcaklığını yitiriyor. Bu soğuyan dünyada edebiyat, özellikle de şiir en iyi sığınağı insanın” diyen Osman Namdar’ın ‘Sokağa Çıkma Yüzü’ adlı kitabı, şiir konulu denemelerinden oluşuyor.
Namdar, edebiyatın, özellikle de şiirin, insanın kendini tanımasının ve dış dünyaya da kendini anlatabilmesinin en iyi araçlarından biri olduğuna inanan bir isim. Dolayısıyla kitaptaki denemeler, bu inançtan güçlerini alıyor demek, abartılı olmasa gerek. Namdar, çağımızın bireye yaşattığı tüm yabancılaşmalar karşısında, “yüreğini sıcak tutmanın” tek çare olduğunu söylüyor. Yazarın denemeleri de, hayata karşı içten olabilme kaygısının ürünü.
“Metin Eloğlu, ?kişi gönlünü yitirdi mi ne yüzle çıkar sokağa? diyordu bir dizesinde. Yanılsamalar çağı diye tanımlayabileceğimiz bu çağ, gönlünü yitirmiş insanlarla dolu. Belki insanlık tarihi zulümle dolu, ama bu kadar ikiyüzlü, bu kadar gönlünü yitirmiş olmadı hiçbir zaman. İşte bu