Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Murray Bookchin, 14 Ocak 1921’de New York City’de Rus göçmeni Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1930’da Genç Öncüler1 e ve ardından Genç Komünist Birliği’ne girerek Komünist gençlik hareketine katıldı. 1939’da Komünistler “Troçkist-anarşist sapmaları” nedeniyle onu uzaklaştırdılar. Bunun ardından Troçkistlerin Sosyalist İşçi Partisi’ne katıldı. 1940’tan 1944’e kadar Bayonne, New Jersey’de dökümhanede çalıştı. Burada işçileri kitlesel
okumak için tıklayınız“En çok seni seviyorum diyorum; ama gerçek sevgi bu değil sanırım, sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki… ”
okumak için tıklayınızLondra merkezli çalışan bağımsız illüstratör Steve Cutts, modern yaşamı anlatan çizimleriyle dünyaya şöyle bir durup düşünmesi için ayna tutuyor. İşte Steve Cutts ve modern hayata eleştirilerini resmeden 20 çizimi:
okumak için tıklayınızMeksika’nın uzak mağaralarında bulunan İspanyol işgalcilerin çizimleri, Amerika kıtalarının vahşice sömürgeleştirilme sürecine ışık tutuyor.
okumak için tıklayınızStefan Zweig 1881 yılında Viyana’da doğdu. Sanayici, varlıklı bir babanın oğlu olan Zweig küçük yaşlardan itibaren iyi bir eğitim aldı. Avusturya, Fransa ve Almanya’da öğrenim gördü. Üniversite de felsefe eğitimi aldı.
okumak için tıklayınızPAPAZ: Yanılsama perdesinin yırtılarak, baştan çıkmış insana günahlarının ve ahlâksızlıklarının acımasız tablosunu göstereceği mukadderat ânı geldi. İnsan zaafının ve dayanıksızlığının sizi sürüklediği o her yana yayılmış kargaşalardan hiç pişmanlık duymuyor musunuz evladım?
okumak için tıklayınızTarih bir silahtır. Geçmişi kavrama şeklimiz bugün nasıl hareket edeceğimizi etkiler. Bu nedenledir ki tarih aslında siyasi ve tartışmalı bir alandır. Bugüne (bugünün krizlerine ve devrimlerine) dair tüm bilgimiz ister istemez tarihseldir. Onlarca yılın birikmiş bilgisine başvurmadan bir bilgisayar imal etmemiz nasıl mümkün değilse, geçmişe başvurmadan dünyamızı anlamamız da söz konusu olamaz.
okumak için tıklayınızNâzım Hikmet, şiiri sessizce babasının masasına bırakır. Anadolu’daki “millî mücadele”ye katılmak amacıyla evden çıkar.
okumak için tıklayınızJosef K. düş görüyordu. Öyle güzeldi ki gün, K.’nın canı gezmek istedi. Fakat iki adım bile atamadan mezarlıkta buldu kendini.
okumak için tıklayınız20. yüzyılın ilk on yılında “finansallaşma” devasa bir spekülatif balon yaratarak, sistemin tarihindeki en büyük bankacılık çöküşüne yol açtı. Öte yandan, kibirli bir haletiruhiyeyle girişilen emperyalist savaşların tek sonucu kıyım, mezhepçi kargaşa ve denetlenmesi zor ayaklanmalar oldu.
okumak için tıklayınızBir Eşeğin Ölüm Vakti / Hal Diliyle Söyledikleri Ah! Vücudum acıdan titriyor. Bu acımasız, zalim iki ayaklı hayvana verdiğim bütün hizmetlerin karşılığı bu işte. Bugün son günüm, bu da benim son tesellim!
okumak için tıklayınızNâzım Hikmet’in 3 Ekim 1918’de Yahya Kemal’in yardımıyla Yeni Mecmua’da Mehmet Nâzım imzasıyla ilk şiiri çıkar:“Hâlâ Servilerde Ağlıyorlar mı?”.
okumak için tıklayınızBir resme, bir karikatüre bakarız ama bir yazıyı okuruz. Aslında ikisi arasında bir fark yoktur. Gözümüz şekilleri görür, beyin de değerlendirir. Ancak okumayı öğrenmeye başladığımızdan beri edindiğimiz ve hemen herkeste bulunduğu için farkı na varamadığımız bazı alışkanlıklar nedeni ile okuma hızımız, insanın sahip olduğu kapasiteye göre hayli yavaştır.
okumak için tıklayınızNedendir bilmem, bazıları daha ilk karşılaşmada, halk tabiriyle, can ciğer kuzu sarması olurlar. Birbirlerini hiçbir zaman unutmamak için bir kere tanışmaları yeter.
okumak için tıklayınızNâzım Hikmet, 16 Aralık 1914’te “Bir Bahriyelinin Ağzından” başlıklı bir şiir yazar. Aile dostlarından Bahriye Nâzırı Cemal Paşa’nın önünde okur. Nâzır pek duygulanır.
okumak için tıklayınızDünya üzerinde yer alan 3 trilyondan fazla ağacın doğaya katkısı inanılmaz. Ancak bir çoğunun hayatta kalma mücadelesi ve özellikleri de bir o kadar inanılmaz.
okumak için tıklayınızWells’in Zaman Makinesi’ni herkes bilir; makine, ona sahip olan kişinin zaman içinde ileriye veya geriye gitmesini, geçmişin neye benzediğini, geleceğin nasıl olacağını şahsen görmesini sağlar.
okumak için tıklayınızVerâmin* meydanını açlık gideren ve günlük yaşantının basit gereksinimlerini karşılayan birkaç ekmek fırını, kasap, attar, iki kahvehane ve bir berber oluşturuyordu.
okumak için tıklayınızÖLÜM. Ne korkunç ve tüyler ürperten bir sözcük! Adını duymak bile ürpertiyor insanı.
okumak için tıklayınız