Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Andrew Jennings, önsözünü Brezilya’nın futbol efsanesi Romario’nun yazdığı “Omertà”da FIFA Başkanı Sepp Blatter’in kurduğu rüşvet ve suskunluk yapısını anlatırken kurumun, Blatter aracılığıyla girdiği kirli ilişkilere değiniyor.
Andrew Jennings’ten “Omertà”
Dünya Kupası’nın başlamasına günler, hatta saatler kala FIFA ve Brezilya’dan kötü kokular yükseliyor. Üstelik Brezilya’da halk sokağa dökülmüş, neredeyse her yerde
Kapitalist sistemde futbolun en büyük pastası olarak öne çıkan organizasyonlarda (UEFA ve FİFA?nın düzenlediği turnuvalar) yapılan değişiklere baktığımızda futbolun bir rekabet ortamının olmadığını ve ileri kapitalistleşmiş ülkelerin kulüplerinin tekelleştiğini vurgulamak gerekiyor.
İleri kapitalistleşmiş ülke kulüplerinin tekelleşme sürecinde, öteki kulüplerle aralarındaki uçurum derinleşiyor ve UEFA ve FİFA?nın düzenlediği organizasyonlar da buna göre şekilleniyor. Bugün endüstriyel futbolda, en öndeki organizasyon olan ve futbol pastasının büyük kısmının üretilmesini sağlayan Şampiyonlar Ligi ve UEFA Avrupa Ligi?ni ele aldığımızda,
Futbolun belki de dönüm noktası olarak kabul edebileceğimiz Bosman Kuralları, 1990 yılında Belçika 1. Ligi?nde FC Liege takımında forma giyen M. Bosman?ın Fransız takımı Dunkirke?ye transfer olmak istemesiyle başladı.
FC Liege Bosman için yüksek bir bonservis bedeli talep etti. Bosman, AB vatandaşlarının sahip olduğu iş aramak için serbest dolaşım hakkını engellediğini ileri sürerek Belçika Futbol Federasyonu ve FC Liege?e karşı mahkemeye başvurdu. Dava 5 yıl sürdü ve Avrupa Birliği Adalet Divanı?nın kararı M.Bosman?ın lehine oldu. Bu durum yeni bir düzenleme yapılması gerekliliğini ortaya çıkardı. Artık sözleşmesi biten oyuncuyu üzerinde kulübünün hakkı yoktu ve sözleşmesi biten oyuncu istediği kulübe gidebilecekti. Bu durum özellikle Avrupa kulüpleri için Bosman Kuralları ile netleşti. Aslında bu konudaki