Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Geçmişten günümüze yapılmış tek bir mekanda geçen filmler. 1 – 12 KIZGIN ADAM (12 ANGRY MEN-1957) 1957 yapımı 12 Kızgın Adam filmi üzerinden yarım yüzyıl geçmesine rağmen hala tek mekan filmleri denince akla ilk gelen film. Film bir mahkemenin jüri odasında geçiyor.12 jüriden oluşan kurul bir gencin babasını öldürüp öldürmediğine karar vermeye çalışıyor.
okumak için tıklayınızSoğuk mahkeme salonları, sanıklar, tanıklar,davacı, davalı, dosyalar,celseler, hakimler, jüriler, avukatlar… Hak arama, haklıya hakkını teslim etme, yılmadan çabalamak, adaletin peşini asla bırakmamak. Uzun maraton. Bazen acıyı dindirmeye çalışma, bazen kılıfına uydurma, hele hele bazen görmemek yapılanı, üstünü örtmek. Bunlar geliyor insanın aklına. Tartışma konusu hep.
okumak için tıklayınızKöy Enstitülerinden yetişen öğretmenlerin çoğunluğunun, edebiyat-sanat-bilim alanlarında kendilerini geliştirdikleri ve yapıtlarıyla kalıcı hale geldikleri biliniyor. Onlardan biri de Ali Kemal Gözükara olup ölümünün 10. yılında kendisine “saygı” etkinlikleri düzenlendi. Bu çerçevede 15 Kasım 2000’de kaleme aldığım aşağıdaki metni, bu değerli öğretmen ve yazarımızı saygıyla anarak okurla paylaşmak istiyorum
okumak için tıklayınızBirçoğumuz iş, aile tv, hobiler ve fb’tan sonra duygudaşlık kurmaya zaman kalmadığını düşünüyoruz. Empatiyi enerji emen bir ruh hali olarak sıranın en altına yerleştiriyoruz. Vurdumduymazlık çağında adeta bir empati bunalımı yaşıyoruz. Eğer öyleyse, gerçekliğe bakış tarzımızla önceliklerimizin tamamını gözden geçirmemiz gerekecektir.
okumak için tıklayınızYaşadıkları çağın sorunlarını çok erken fark eden ve tüm insanlığı uyarmak için mücadele eden filozoflar, bilim insanları, şairler, yazarlar ve aktivistler vardır. Bunların içinden Charles Fourier‘i hatırlamak bugün bizim için en acil ihtiyaçtır. Çünkü o, bugün bile görmekte zorlandığımız, bütün canlılar için hayati önemdeki ekolojik krizi daha 18’inci yüzyılda görmüş ve insanları uyarmıştır. Ve insanın
okumak için tıklayınızNeoliberalizm içimizdeki canavarı ortaya çıkardı. Kimliklerimizi sarsılmaz ve harici baskılardan ziyadesiyle azade görme eğilimindeyiz. Ancak onlarca yıllık araştırmanın ve terapi deneyiminin ardından, ekonomik değişimin yalnız değerlerimizin değil kişiliklerimizin üzerinde de büyük etkisi olduğuna kanaat getirdim. Aman vermez “başarı” baskısı normatif hale geldikçe neoliberalizmin otuz yılı, serbest piyasa güçleri ve özelleştirme büyük kayıplara sebep oldu. Bunu
okumak için tıklayınız