Etiket: Ayşe Kulin

Aylin Devrimel’in Varoluşçu Serüveni: Cumhuriyet Kadın Portrelerinde Özgürlük Dinamikleri

tarihinde gönderilmiş tarafından

Bireysel Seçimlerin Ontolojik Zemini Jean-Paul Sartre’ın felsefi sisteminde, insan varoluşu önceden belirlenmiş bir özden ziyade, sürekli seçimler ve eylemlerle şekillenen bir süreç olarak tanımlanır. Bu çerçevede, özgürlük mutlak bir zorunluluk olarak konumlandırılır; birey, koşullar ne olursa olsun, kendi anlamını yaratarak sorumluluk üstlenir. Ayşe Kulin’in Adı: Aylin romanında, başkarakter Aylin Devrimel’in yaşamı bu ontolojik zemine oturur.

okumak için tıklayınız

Ayşe Kulin’in Adı: Aylin ve Elif Şafak’ın Firarperest Eserlerinde Bireysel Özgürlük Arayışının Karşılaştırmalı Analizi

tarihinde gönderilmiş tarafından

Bu metin, Ayşe Kulin’in Adı: Aylin romanında Aylin karakterinin bireysel özgürlük arayışını Hannah Arendt’in özgürlük teorisiyle ilişkilendirerek inceler ve bu arayışı Elif Şafak’ın Firarperest eserindeki özgürlük temalarıyla karşılaştırarak feminist sorular ortaya koyar. Analiz, bireysel özgürlüğün toplumsal, kültürel ve psikolojik boyutlarını derinlemesine değerlendirir ve her iki eserin kadın karakterlerinin özerklik mücadelelerini mercek altına alır. Aşağıdaki paragraflar,

okumak için tıklayınız

Gizli özne olarak soykırım – Karin Karakaşlı

tarihinde gönderilmiş tarafından

Karin Karakaşlı yazdı: Gizli özne olarak soykırım Karin Karakaşlı, Agos?taki köşesinde Ayşe Kulin?in Ermeni Soykırımı?yla ilgili olarak sarf ettiği skandal sözleri değerlendirdi: Edebiyat öncelikle insan hikâyesidir ve resmi tarihin yalan ile riyaya bulandığı coğrafyalarda, yazarın hayalgücünün ürünü olmanın ötesinde gayrıresmi tarih kaydı işlevini de üstlenir. Edebiyat, doğası gereği muhalif, tanımı gereği kapsayıcıdır. Öyle ya, bir

okumak için tıklayınız

Türk müziğini ayağa kaldırıp, frak giydiren adam; Münir Nureddin Selçuk – Remziye Serap Ekim

tarihinde gönderilmiş tarafından

Şiirde İstanbul?u bize Nedim, Yahya Kemal ve Orhan Veli anlatmıştı? Müzikte ise Münir Nureddin. Artık Türk musikisinde teganni, coşkunlukla kafasını iki yana sallamıyor, küçük diline kadar ağzının bütün esrarını faş etmiyor, ciğerlerini boğulmaya uğratan bir oturuşla sandalyesine mıhlanıp kalmıyor. Artık ayaktadır. Ve bu, ruhun rüzgarlarıyla yaklaşıp uzaklaşan, alçalıp yükselen, bazı durgun sular üstünde gezinen, bazı

okumak için tıklayınız