Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
İki Poz Arası… Patlayan bir flaş, gözümün önünde… Arkasına bakarak, hızla koşmaya çalışan minik bir kız çocuğu. Her an tökezleyecekmiş gibi… Ya da koşmaktan vazgeçerek, birdenbire duracak, birdenbire tebessüm edecek, birdenbire büyüyecek, birdenbire sevecek,
okumak için tıklayınızBir kuyunun çıkrığında sallanan ipe tutunup, yolculuğa çıkmaya hazırlandığım sırada, kuyunun derinliklerine doğru; göreceğim şeylerin bu denli ilginç olabileceğini muhakkak ki, tahmin edemezdim. Hayal gücümü bunca zorlamadan, geçtiğimiz yolu bulabilmekti amacım… Satirler değildi görmeyi umduğum veya yeşillikler arasında akan berrak nehirler. Masmavi gökyüzü, pırıl pırıl güneş çok uzaktı düşlerime bile.
okumak için tıklayınızDoğduk, birileri çok sevindi, hayatımızda. Birileri gurur duydu, birileri tebrik etti birilerini? Gözlerimiz, etrafımızda olanı biteni bile göremiyordu henüz.. Gülümsüyorduk arada, birileri çok mutlu oluyordu,
okumak için tıklayınızKendi kararlarımı aldım hep hayatta, yanlışlarım olmadı mı ? Çook.. Ama yanlışlar da benimdi, sevdim yanlışlarımı da… Kendi kitaplarımı taşıdım sırtımda, başkalarının kitaplarını okumak, başkalarının yaşanmışlarını çalmak gibi geldi.. Anılarla çevrilen sayfaların nemi, ürpertti hep içimi..
okumak için tıklayınızGünün ilk ışıkları yayılırken kaldırımlara, ilk önce serçeler paylaşır İstanbul?un sokaklarını. İlk onlar paylaşır, İstanbul?un kırıntılarını, İstanbul?un artıklarını, İstanbul?un geride bıraktıklarını.. Pek çok insan farkında bile olmadan geçer gider yanlarından. Ama onlar, ürkek bakışları, titreyen yürekleri ile, karınlarını biraz olsun doyurabilmek için, kentin beton zeminlerinde, yer ararlar kendilerine, nefesleri yettiğince?
okumak için tıklayınızÇimenlerin nemi avuçlarımda, başımın üzerinde dönüp duran martıları izliyorum. Ne Şirket-i Hayriye vapurları, ne simit bilir martılar, hiç biri yok oysa. Martılar denizle, ben onlarla konuşuyorum. Ne kadar da değişik hikayeler anlatıyorlar, boğazın martılarından? Uzaklara yelken açan gemiler yok artık, pervane köpüklerine el sallıyorum, kaşif olmadıklarını bile bile? Cebelitarık görmüş bir martı, kahkahalarla gülüyor benim
okumak için tıklayınız