Bu Şehirde – Alkan Darcan

Günün ilk ışıkları yayılırken kaldırımlara,
ilk önce serçeler paylaşır İstanbul?un sokaklarını.
İlk onlar paylaşır,
İstanbul?un kırıntılarını,
İstanbul?un artıklarını,
İstanbul?un geride bıraktıklarını..

Pek çok insan farkında bile olmadan geçer gider yanlarından. Ama onlar, ürkek bakışları, titreyen yürekleri ile, karınlarını biraz olsun doyurabilmek için, kentin beton zeminlerinde, yer ararlar kendilerine, nefesleri yettiğince?

Dünyanın her yerinde doğar güneş doğmasına ama hiçbir yerinde İstanbul?da doğduğu kadar endişeli, şüpheli ve de mutlu doğmaz?

Akşam batamamaktan endişe eder, güneş bu şehirde,
batamayacağına inandırılmaktan şüphe eder,
ama hepsi bir yana,
ışığıyla aydınlattığı şehrin güzelliğini görünce de
mutlu olmaktan kendini alıkoyamaz?

Böylesi bir şehre de dünya üzerinde hiçbir yerde rastlanamaz.

Aynı gün içinde, zengin olabilir,
servetini kaybedebilir,
dostlar kazanabilir,
düşmanlar edinebilir,
ölebilir,
öldürebilir,

ama zor bir ihtimalle,
akşam evine hiçbir şey olmadan dönebilirsin.

Serçeler kadar masumsan,
bir karga peşine düşmemişse,
karnını da doyurabilmişsen hele,
o zaman güneş içine doğar, gözbebeklerinden önce.
İçini ısıtır, anlamsız bir tebessüm koyuverir yüzüne,
bırakıp kaçar sonra,
hiç bir şey anlamamış, ortada şaşkın kalmana aldırış bile etmez.

Böyle bir şehirdir işte bu?

Sana neler verdiğine inanamazken bir tarafta,
diğer tarafta, senden aldıklarına ağlarsın.

Eğer büyüyen gözbebeklerin,
ufukta batan güneşi ararsa,
günün sonunda,
bir serçe konabilir omzuna.

Martıların şehrinde,
serçe olmanın zorluklarını anlatmak isteyecektir,
sakın geri çevirme onu,
son kelimesine kadar dinle ilgiyle,
içindekileri dökmesine izin ver,
o günün ertesinde,
karnını doyurabilmesi için yardım edeceğini söyle hatta,
ve daha da önemlisi, edeceğinden emin olsun,
ve gerçekten de, etmelisin?

Mutlulukla omzundan uçup giderse,
sıcacık, sevgi dolu bir tebessüm gönder arkasından,
bir daha asla göremeyeceğini bilsen de?

Çünkü bu şehirde,
bir gün,
aynı ürkeklikle,
her hangi bir omuza,
konabilirsin sen de?

Alkan Darcan
02/Aralık/08 Salı
İstanbul

Yorum yapın

Daha fazla Şiirler
Toprağa Düşen – Ataol Behramoğlu

TOPRAĞA DÜŞEN Ona "Haydi Savaşa dediler Başkaca birşey Söylemediler Aldılar köyünden Davulla zurnayla Geride üç çocuk Bir eş ve bir...

Kapat