Etiket: süre

Proust’un Zaman Anlayışı ve Bergson’un Süre Kavramı Arasındaki Bağlantı

Zamanın Öznel Doğası Proust’un Kayıp Zamanın İzinde, eserinde zaman, kronolojik bir akıştan çok, bireyin anılar ve algılar aracılığıyla deneyimlediği bir olgu olarak karşımıza çıkar. Karakterlerin geçmişe dair hatırlamaları, zamanın doğrusal bir çizgide ilerlemediğini, aksine bireysel bilinçte katmanlar halinde var olduğunu gösterir. Bergson’un süre kavramı da bu noktada benzer bir bakış açısı sunar. Süre, zamanın saatle

okumak için tıklayınız

Henri Bergson’un Süre Kavramı ve Kant’ın Zaman Anlayışının Karşılaştırması

Zamanın Felsefi Temelleri Kant’ın zaman anlayışı, onun epistemolojik sisteminin temel taşlarından biridir. Zaman, Kant’a göre, insan aklının dünyayı algılama biçimi için a priori bir koşuldur. Dış dünyayı deneyimlemek için nesnel bir gerçeklikten ziyade, insan bilincinin bir biçimlendirme aracı olarak işlev görür. Zaman, Kant’ın sisteminde uzayla birlikte, duyusal verilerin organize edildiği bir çerçeve olarak ortaya çıkar.

okumak için tıklayınız

Bergson’un Bellek Anlayışıyla Zaman ve Bilinç Arasındaki Köprü

Belleğin Sürekliliği ve Bilinç Bergson, belleği statik bir depolama alanı olarak değil, dinamik bir süreç olarak tanımlar. Onun felsefesinde bellek, yalnızca geçmiş olayların kaydedildiği bir arşiv değil, aynı zamanda bilincin kendisini inşa ettiği bir akıştır. Bergson’un süre (durée) kavramı, zamanı lineer bir çizgi olarak değil, birbirine karışan ve sürekli dönüşen bir akış olarak ele alır.

okumak için tıklayınız

Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nde Bergson’un Zaman Anlayışının İzleri

Zamanın Sübjektif Doğası ve Bireysel Deneyim Bergson’un “süre” kavramı, zamanın homojen ve parçalanabilir bir yapı olmadığını, aksine bireyin bilinç akışında sürekli ve birbiri içine geçen bir deneyim olarak var olduğunu öne sürer. Romanda, Hayri İrdal’ın anlatısı bu sübjektif zaman anlayışını yansıtır. Hayri’nin geçmişi hatırlama biçimi, anıların kronolojik bir sıralamadan ziyade duygusal ve zihinsel bağlamlarla yeniden

okumak için tıklayınız

Bergson’un Seziş Kavramı: Rasyonel Düşünceye Karşı Yeni Bir Yaklaşım

Sezişin Tanımı ve Temel Özellikleri Seziş, Bergson’un felsefesinde bilginin ve gerçekliğin kavranışında merkezi bir rol oynar. Bu kavram, doğrudan deneyim yoluyla gerçekliğin özüne ulaşmayı ifade eder. Rasyonel düşünce, genellikle analitik ve sistematik bir yaklaşımla nesneleri parçalara ayırarak anlamaya çalışır. Ancak seziş, bu parçalayıcı yönteme karşı bütüncül bir algı sunar. Seziş, bir nesnenin ya da olgunun

okumak için tıklayınız

Don Quixote’nin Kırsal Yolları ve Anlatı Zamanının Çözümlemesi

Anlatının Döngüsel Doğası Miguel de Cervantes’in Don Quixote adlı eseri, anlatı zamanının karmaşık yapısını anlamak için eşsiz bir zemin sunar. Gérard Genette’in anlatı zamanı kavramı, anlatının düzen, süre ve sıklık gibi unsurlarını inceleyerek metnin temporal yapısını çözümler. Don Quixote’nin kırsal İspanya yollarında geçen serüvenleri, zamanın lineer olmayan bir şekilde işleyişini gösterir. Hikâye, Don Quixote’nin hayallerle

okumak için tıklayınız

Marquez, Kolera Günlerinde Aşk: Aşkın Zamanla İmtihanı

Kolera Günlerinde Aşk eserinde, Fermina Daza ve Florentino Ariza’nın ilişkisi, zamanın lineer akışına meydan okuyan bir süreklilik sergiler. Bergson’un “süre” (durée) kavramı, zamanı niceliksel bir ölçü olmaktan çıkararak, bireyin öznel deneyimleriyle şekillenen bir akış olarak tanımlar. Bu bağlamda, Florentino’nun Fermina’ya duyduğu aşk, yıllara yayılan bir sabır ve bağlılık üzerinden, sübjektif bir zaman algısının somutlaşmış hali

okumak için tıklayınız