Jungcu psikanalist ve yazar James Hollis tarafından verilen “Bilinçdışına Açılan Portallar” (Portals to the Unconscious) başlıklı bir konferansın detaylarını içeriyor. Hollis, modern insanın anlam arayışında bilinçdışının sunduğu ipuçlarını nasıl takip edebileceğini derinlemesine inceliyor.
Yahu efendiler, hanımlar! Toplanın, size öyle bir havadis getirdim ki, mahallenin falcı bacıları bile bu kadarını hayal edemez. James Hollis Efendi diyor ki: “Ruhumuz öyle bir yerdir ki, biz sustuğumuzu sanırız ama o içeriden kapıları yumruklar!” İşte bu konferans, o kapıları, yani bilinçdışına açılan portalları anlatıyor.
1. Neden Bu Kapıları Arıyoruz?
“Bakın hele!” diyor Hollis. Modern insan, teknolojiydi, paraydı, kariyerdi derken dış dünyaya öyle bir daldı ki, kendi içini unuttu. Ama ruh, ihmal edilmeye gelmez! Aziz Nesin yaşasaydı derdi ki: “Bizim vatandaşın karnı aç ama ruhu daha aç! Dışarıda demokrasi ararken, içerideki diktatörden (Ego) haberi yok.” İşte bu “portallar”, egonun kontrol edemediği yerlerden sızan gerçeklerdir.
2. Bilinçdışının Beş Büyük Portalı
Hollis, bilinçdışının bize mesaj gönderdiği şu ana yolları masaya yatırıyor:
- Rüyalar: Hollis’e göre rüyalar, ruhun her gece bize gönderdiği mektuplardır. Ama biz onları okumadan çöpe atıyoruz. Rüyalar, egonun maskesini düşürür ve bize “Aslında kimsin?” diye sorar.
- Semptomlar ve Depresyon: Hollis, depresyonu veya kaygıyı bir hastalık değil, ruhun bir **”portal”**ı olarak görüyor. Yani ruh diyor ki: “Yanlış yoldasın, artık bu şekilde devam edemezsin!” Bizim mahallede depresyona girene “Biraz gez toz geçer” derler ama Hollis “Dur ve dinle” diyor.
- Projeksiyonlar (Yansıtmalar): Başkalarında en çok nefret ettiğimiz veya hayran olduğumuz şeyler, aslında kendi içimizde kabul edemediğimiz parçalarımızdır. Yani komşunun dedikodusuna kızarken aslında kendi gölgemize bakıyoruz!
- Hatalar ve Sakarlıklar (Dil Sürçmeleri): Hani o “Ağzımdan kaçtı” dediğimiz şeyler var ya… Hollis diyor ki, onlar kaçmadı, bilinçdışı o kapıdan kafasını uzattı!
3. İkinci Yarı Yolculuğu
Hollis’in uzmanlık alanı hayatın “ikinci yarısı”dır. Hüseyin Rahmi’nin romanlarındaki o ellisinden sonra azan beyler veya melankoliye düşen hanımlar aslında birer Hollis vakasıdır! Hollis der ki: “Hayatın ilk yarısı topluma uyum sağlamakla geçer. İkinci yarısı ise ruhun ‘Ben buradayım, peki sen neredesin?’ sorusuna cevap vermekle.”
Kapanış: Ruhun Cesareti
Bu konferansın ana fikri şudur: Bilinçdışına açılan bu portallardan geçmek cesaret ister. Çünkü kapının ardında bizi bekleyen şey her zaman pembe bulutlar değildir; bazen devasa canavarlar (gölgeler) vardır.
Final Vurgusu: James Hollis bize bir anahtar veriyor ama o kapıdan geçecek olan biziz.
“Kısacası efendim; rüyanda bile görsen inanmayacağın gerçeklerinle yüzleşmeden, sabahları aynaya ‘Ben kimim?’ diye bakamazsın. Bizim millet her kapıyı açar da, bir tek şu ruhunun kapısını açmaya korkar. Haydi, buyurun portalden içeri, korkmayın, içerideki canavar yabancı değil, o sizsiniz!”
Ayrıca okuyun:

