Aforizmalar V – Mehmet Ercan

cellat dahi sorgularken kendini;
nedense sorgulayamazlar,
? celladına sevdalananlar? kendilerini
***
karanlığın terazisi,
güneşi tartmaz.
***
her akıllı biraz deli,
her deli biraz akıllıdır.
öyle olmasaydı;
? bir delinin kuyuya attığı taşı,
kırk akıllı çıkaramaz ? denmezdi.
***
esinsiz şiir,
çimentosuz harca benzer.
***
kendisini beğenmemek gaflet,
eleştirmemek cehalettir.
***
bilgi; cahilin uykusunu,
aydını aşka getirir.
***
kuşku güveye benzer,
insanı ağır ağır tüketir.
***
söz varlığı,
parayla tartılamaz.
***
dil; yaratıcısından,
uzun yaşar.
***
aydının görevi,
put yaratmak değil;
olanları yıkmaktır.
***

parlak fikirler,
bilgeye heyecan;
cahile korku verir.
***
şair boynu gitse dâra,
dâr yıkılır şiir kalır.
nazlı teni düşse zara,
zar tükenir sevda kalır.
***
kin gütmek,
magmayı biriktiren volkana benzer.
patladığında,
en büyük zararı kendine verir.
***
mercimek beyinli milletler,
nohut kafalı siyasetçileri seçerler;
acısını aydınlar çeker.
***
bir toplumun aydını,
o toplumun vicdanıdır.
aydınlarını susturan toplumlar,
vicdanını yitirmiş demektir.
***
kör; gözü kör olan değil,
özü kör olandır.
söz bilenlere ateş,
bilmeyenlere külfettir.
***
şiir kristalize edilmiş söz sanatıdır.
maharet şairdedir,
şiiri ısıtırsa suya, dondurursa buza dönüştürür.
***
toplum için olmayan sanat,
alevsiz ateşe benzer.
***
kendini bilen cahil akıllı;
akıllı olduğunu sanan cahil ise aptaldır.
***
karanlıkta dahi hayvanlar;
ayırt ederler
zehirli otu, zehirsiz ottan.
cahil ayrıt edemez,
gerçekçi siyaseti, demagojik siyasetten.
***
gençliğini
baskıcı ve itaatkâr biçimde eğiten toplumlar;
sirk hayvanlarına benzeyen,
kuşaklar yetiştirirler.
sahipleri neyi isterlerse,
onu yaparlar.
***

? at izi, iti izine karışmış,?
böyle siyasetin neresindeyiz?
atı, ite kesmişler,
itlerin revaçta olduğu günlerdeyiz.
***
uygar toplumlar,
boş zamanlarında;
kitap okur.
geri kalmış ülkeler ise,
her fırsatta çocuk yapar.
***
her kabın bir kapasitesi vardır.
tıpkı her insanın,
bir kapasitesinin olması gibi.
***
kimi insanlar için sermayesi,
cehaletini örten posttur.
postunu yitiridiklerinde,
çırılçıplak ortada kalırlar.
***
bir zavallıyı,
parlatarak iktidara taşımak;
paslı bakırı kalaylamaya benzer.
kalayı dökülünce,
pası ortaya çıkar.

***
her şey karşıtıyla ölçülür.

iyilik, kötülükle,
güzellik, çirkinlikle?
eğer
kötülük olmasaydı, iyiliğin;
çirkinlik olmasaydı, güzelliğin değerini bilemezdik.
onun için,
kötülüğe ve çirkinliğe kızmamak gerekir.
***
az gelişmiş toplumlarda,
varsıllık her şeyin üstündedir.
uygar ülkelerde ise;
düşünsel varsıllık,
varsıllıktan önce gelir.
***
bir işi bitirmek için,
başlamak gerekir.
***
bulutların gölgesine sığınanlar,
her zaman açıkta kalırlar.
***
kişi kendiliğinden erdemli olmaz.
erdemli olmak için bilgiye,
bilgili olmak için de okumak gerekir.
***
şairler ve yazarlar,
peygamberlerden daha yaratıcıdırlar.
en azından başkasının kitaplarına,
aracılık yapmıyorlar.
***
askeri dehalar belli bir zamana,
bilginin dehaları ise sonsuza hükmederler.
çünkü; askerler zaferlerini kanla,
bilgeler ise kalemle yazarlar.
***
yeryüzündeki mücadeleler,
aydınlıkla, karanlığın mücadelesidir.
karanlık kazandığında köstebekler;
aydınlık kazandığında ise güvercinler sevinir.
***
okumak, çöle hayat veren ırmağa benzer.
çöl için ırmak ne ise,
insan için de okumak odur.

Aforizmalar V – Mehmet Ercan” üzerine 3 yorum

  1. Sevgili Ercan’ın, şiir ve öyküden sonra aforizmalarıyla da hayat gerçeğini, toplumcu gerçekliğe dönüştürme başarısını gösterdiğine bir kez daha tanık oluyoruz. O, yaşamın içinden kavgasını veren bir şair-yazar olarak, diyalektik materyalist yöntemle, özellikle zıtların mücadelesi doğrultusunda yaşamı dönüştürmenin işaretlerini gösteriyor.
    Daha da zenginleştirmesini diliyoruz bu işaretleri.

    Müslüm Kabadayı

Yorum yapın

Daha fazla Aforizmalar
Kendimce / Aforizmalar 3 / F.Kafka?ya Yanıt – Nejdet Evren

1. Gidilen yolun doğru olduğu ancak gidildikten sonra anlaşılabilir; gidilmeyen yolun doğruluğu ise hiçbir zaman anlaşılamaz. Bu nedenle, geçmiş, bugünün...

Kapat