Bir Düşü Büyütmek – Mehmet Ercan

(1)

dağlarda sevdamızı güden çocuklar
bir düşü büyütüyorlar yüreklerinde
almışlar dal gibi omuzlarına
taşıyorlar koca bir yükü

harlı ateşe çevirdiler çıngıyı
fidandan çınar yarattılar
sulayarak tenlerinin gözyaşlarıyla
günden sonraya umut oldular

özlemleri büyük yüreklerinden
ellerinden tutup güneşi
taşımak istiyorlar
kandille ışıyan evlerimize

yüzlerinde çiçeklerin güzelliği
yıldızlar ışıyor gözlerinde
duralım coşkuyla halaylarında
türkümüzü katalım türkülerine

(2)

onları hangi imge tanımlar
hangi şiir, hangi felsefe
sığmaz destanlara bu inan
ki zaman
kül rengi bulutlardan
ölüm yağdırırken üstümüze
hangi roman anlatır onları
hangi türkü

öpsem kanayan yaralarından
yeşerir babil asma bahçeleri
kalkıp ayaklanır
nemrut?un heykelleri
ateşte demiri yoğuran
körük soluklu bilge ustam
meşin önlüğüyle gelir
gelir efsaneden çıkarak
zin gelir, mem?ler gelir
sakalları fırat köpüğünden
ahmede xane gelir
yüzyılların sesini katıp önüne
dağlardan toplayıp rüzgârları
faqiye teyra gelir
almış asasını eline
ağır başlı, vakur
mele cıziri gelir
cigerxwin destan destan
yüreği siverek?te gülüstan
eskitip prangaları zindanlarda
omuzunda şiirden güvercinler
ahmed arif gelir
geliyorlar önlerinde eğilmeye
sevdamızı güden çocukların
onlar geleceğimiz
umut onlardadır çünkü

sevdamızı dağlarda güden çocuklar
bir düşü büyütüyorlar yüreklerinde
git, yüreğini yanına koy yüreklerinin
ellerini ula ellerine
dal omuzlarına ver omuzunu
?olmak ya da olmamak? değil
O-LA-CAK!
BU BİR EREK
BU BİR ÜLKÜ

(3)

ay ve güneşte ışıyan
alınlarınızdan öpüyorum
dağların esmer çobanları
oğullarım, kızlarım, yeğenlerim
umut tarlamıza yağmur oldunuz
başımız gökte bulut sizinle
ölüm küllerini silkeleyerek
rehber oldunuz sevdamıza
yüreğim kabaran volkan
damarlarımda kan
yularından boşanmış
alev yeleli tay gibi
koşuyor menziline
salıp özlemlerimi
sevdanızın yeline
sesleniyorum
cihanbeyli ovasından
iyi ki varsınız
iyi ki oradasınız çocuklar

ırmaklar akardı gözlerimizden
sildiniz mutluluk mendiliyle
gülümsüyorsa yüzlerimiz
sayenizdedir
cümlenize selam ederiz
kutsaldır yanımızda yeriniz
zulümden kopardınız şafağı
ha gayret
biraz daha gayret çocuklar
güneşi koparmanız yakındır

asmamda üzümsünüz
ateşte közümsünüz
ay ve güneşle ışıyan
topraktan özümsünüz
milyon göz, milyon yürek
bu sevdaya bir yurt gerek
düğün günümüze
verilmiş sözümsünüz
yetmez mi bunca acı
bunca kahır yetmez mi
tutup getirin kolundan
mem?e yâr edin zin?i
ışıktan yüzümsünüz

dağlarda sevdamızı güdenler
vaktidir düşü gerçek yapmanın
ha gayret ha gayret çocuklar

MEHMET ERCAN
Kadınhanı Cezaevi/1998

Yorum yapın

Daha fazla Şiirler, Yazarlarımızın son çalışmaları
Onur Mücadelesinin Bir Belgesi: ?Puç Oldum!? – Müslüm Üzülmez

güllerin bedeninden dikenlerini teker teker koparırsan dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar dikenleri kopardığın yerleri bir bahar filan sanırsan Kürdistan?da...

Kapat