Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Roy Andersson’un 2014 yapımı filmi A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence, insan varoluşunun absürt ve trajikomik yönlerini çarpıcı bir şekilde ele alıyor. Film, iletişim çabalarının hem bireysel hem de toplumsal düzlemde nasıl bir çaresizlik ve absürtlükle sonuçlanabileceğini, minimalist ama yoğun bir görsel dil ve mizahi bir anlatımla
OKUMAK İÇİN TIKLAAşkın Doğası ve Toplumsal Normların Gölgesinde İlişkiler Ennis ve Jack’in ilişkisi, bireysel arzuların toplumsal beklentilerle çatıştığı bir bağlamda ortaya çıkar. 1960’ların Amerika’sında, kırsal Wyoming’in sert coğrafyasında filizlenen bu ilişki, cinselliğin ve duygusal bağların toplumsal normlar tarafından nasıl şekillendirildiğini gösterir. Foucault’nun cinsellik üzerine çalışmaları, bu bağlamda, cinselliğin tarihsel olarak bir söylem
OKUMAK İÇİN TIKLAEvrenin Görsel Dili Terrence Malick’in The Tree of Life filmindeki kozmik sekanslar, evrenin başlangıcından insan varoluşuna uzanan geniş bir zaman dilimini görselleştirir. Bu sahneler, büyük patlamadan galaksilerin oluşumuna, yıldızların doğuşundan gezegenlerin şekillenmesine kadar uzanan bir anlatıyı içerir. Karen Barad’ın “intra-action” kavramı, bu sekanslarda görsel bir karşılık bulur; çünkü intra-action, varlıkların
OKUMAK İÇİN TIKLANeo’nun The Matrix filmindeki “seçilmiş kişi” rolünü kabul etme süreci, Joseph Campbell’ın kahramanın yolculuğu monomit modeliyle karşılaştırıldığında dikkat çekici sapmalar gösterir. Bu sapmalar, kahraman arketipinin modern yorumlarına ve postmodern bireycilik kavramına işaret eder. Campbell’ın monomiti, evrensel bir anlatı yapısı sunarken, Neo’nun yolculuğu, bireysel özerklik, sistemle çatışma ve kimlik sorgulaması gibi
OKUMAK İÇİN TIKLAİnsanlığın Kırılgan Portresi Roy Andersson’un A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence filmi, insan varoluşunun absürt ve kırılgan doğasını mercek altına alır. Film, sabit kamera açıları ve uzun plan sekanslarla oluşturulan minimalist bir estetikle, modern toplumun sıradan ama derin çelişkilerini yansıtır. Andersson, iki gezgin satıcı Sam ve Jonathan’ın
OKUMAK İÇİN TIKLAApichatpong Weerasethakul’un 2010 yapımı filmi Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives, Budist samsara döngüsünü sinematik bir estetikle işleyen, doğaüstü unsurları ve derin anlam katmanlarıyla dikkat çeken bir eserdir. Film, yaşam, ölüm ve yeniden doğuş döngüsünü, Tayland’ın kırsal coğrafyasında geçen bir hikâye üzerinden görselleştirir. Bu metin, filmin samsara kavramını
OKUMAK İÇİN TIKLANihilizmin İzinde: Tyler Durden ve Tanrı’nın ÖlümüTyler Durden’ın Fight Club’taki nihilist tavrı, bireyin anlam arayışındaki çaresizliğini ve modern dünyanın boşluğunu yansıtır. Nietzsche’nin “Tanrı’nın ölümü” kavramı, geleneksel ahlaki ve metafizik yapıların çöküşünü ifade eder; bu, bireyi kendi anlamını yaratma yükümlülüğüyle baş başa bırakır. Durden, bu boşluğu kaotik bir özgürlükle doldurmaya çalışır.
OKUMAK İÇİN TIKLAKemal Sunal… Türkiye’nin yüzünü güldüren, kalplerine dokunan, toplumsal eleştiriyi mizahla harmanlayan eşsiz bir figür. Onun filmleri, sadece güldürmekle kalmaz, aynı zamanda saf, masum, haksızlıklara karşı duran “ezilen halk kahramanı” tiplemesiyle derin bir toplumsal ayna tutar. Peki, her ülkenin bir Kemal Sunal’ı var mıdır? Yani, toplumlarda “Kemal Sunal pratiği” olarak adlandırabileceğimiz, benzer işlevleri gören figürler
OKUMAK İÇİN TIKLANöroplastisite, beynin deneyimlere, öğrenmeye ve çevresel değişikliklere yanıt olarak kendini yeniden yapılandırma yeteneğini ifade eder. Black Mirror dizisinin San Junipero bölümü, bilinçlerin dijital bir ortama aktarılmasıyla ölümsüzlük fikrini işler. Bu iki kavram, insan zihninin doğası ve varoluşun sınırları üzerine derin sorular ortaya atar. Nöroplastisite, zihnin uyarlanabilirliğini gösterirken, San Junipero’nun dijital
OKUMAK İÇİN TIKLAAndrei Tarkovsky’nin 1979 yapımı filmi Stalker, doğanın insan deneyimiyle kesiştiği bir anlatı sunar. Filmdeki “Bölge” (Zone), doğanın hem fiziksel hem de metafizik bir varlık olarak insan bilinciyle etkileşimini temsil eder. Jane Bennett’in “vibrant matter” teorisi, maddenin kendi özerk gücüne ve canlılığına vurgu yaparak, doğanın yalnızca insan merkezli bir çerçevede değil,
OKUMAK İÇİN TIKLANesnelerin Anlamı ve Tüketim Toplumu Michael Haneke’nin The Seventh Continent filminde, para, yiyecek ve eşyalar gibi gündelik nesneler, kapitalist sistemin birey üzerindeki tahakkümünü temsil eder. Bu nesneler, modern toplumda bireyin kimliğini ve varoluşunu tanımlayan araçlar haline gelmiştir. Jean Baudrillard’ın tüketim toplumu kavramına göre, nesneler yalnızca işlevsel değildir; aynı zamanda statü,
OKUMAK İÇİN TIKLA“Henry: Portrait of a Serial Killer” (1986), Michael Rooker’ın canlandırdığı Henry karakteri üzerinden, belgeselci bir üslupla şiddetin ve voyeurizmin karmaşık ilişkisini ele alır. Film, seyirciyi rahatsız eden bir gerçeklik hissi yaratırken, aynı zamanda izleyicinin暴力 ile olan bağını sorgular. Bu metin, filmin belgeselci yaklaşımının, voyeurizm ve şiddet arasındaki ilişkiyi nasıl yeniden
OKUMAK İÇİN TIKLADoğanın Acımasız Yüzü Interstellar filminde geçen “Doğa kötü değildir, acımasızdır” ifadesi, evrenin tarafsız gücünü vurgular. Bu söz, doğanın ne ahlaki bir iyilik ne de kötülük taşıdığını, yalnızca kendi döngüsel yasalarına bağlı olduğunu ifade eder. İnsan merkezli bir bakış açısıyla doğayı anlamaya çalışan bu anlatı, hayatta kalma mücadelesinde insanlığın kırılganlığını gözler
OKUMAK İÇİN TIKLAİlişkisel Dinamiklerin Çözülüşü: Gottman’ın Dört Atlısı Dean ve Cindy’nin ilişkisinin çöküşü, çiftler arasındaki çatışma dinamiklerini inceleyen bir kuramla açıklanabilir. Bu kuram, ilişkilerin sonunu getiren dört temel davranışı tanımlar: eleştiri, savunma, küçümseme ve duvar örme. Filmde, Dean’in Cindy’ye yönelik sürekli eleştirileri, Cindy’nin duygusal geri çekilmesiyle birleştiğinde, bu dört davranışın döngüsü açıkça
OKUMAK İÇİN TIKLAOrman Tanrıçası’nın Gaia ile Buluşması Princess Mononoke filminde Orman Tanrıçası (Shishigami), James Lovelock’un Gaia teorisinin animist bir yansıması olarak ortaya çıkar. Gaia teorisi, Dünya’yı canlı bir organizma gibi değerlendirir; biyosfer, atmosfer, hidrosfer ve litosfer arasındaki etkileşimler, gezegenin yaşamı sürdürme kapasitesini düzenler. Orman Tanrıçası, bu teoriyi somutlaştırır: hem yaşam verici hem
OKUMAK İÇİN TIKLAAnton Chigurh, No Country for Old Men’in soğukkanlı katili, yalnızca bir karakter değil, aynı zamanda insan varoluşunun en karanlık sorularını sorgulayan bir aynadır. Onun determinist dünya görüşü, evrendeki nedenselliğin kaçınılmazlığını mı yoksa anlamsızlığın absürd dansını mı yansıtır? Ahlaki nihilizmi, Nietzsche’nin ahlak eleştirisinden nasıl bir uçurumda durur? Bu metin, Chigurh’un felsefi
OKUMAK İÇİN TIKLAKimliğin Hafızayla İmtihanıHafıza, insan kimliğinin temel taşlarından biridir; Locke’un felsefesinde, bireyin sürekliliği, bilinç ve anıların birikimiyle tanımlanır. Eternal Sunshine of the Spotless Mind’da Joel ve Clementine’in hafıza silme kararı, Locke’un kimlik anlayışını sarsar. Anılar silindiğinde, birey hâlâ aynı kişi midir? Film, bu soruyu, Joel’in silme işlemi sırasında Clementine’e dair anılarını
OKUMAK İÇİN TIKLAMichael Haneke’nin Yedinci Kıta (1989) filmi, modern tüketim toplumunun ruhsal ve toplumsal yozlaşmasını çarpıcı bir şekilde ele alan bir başyapıttır. Filmde, Anna ve Georg’un başını çektiği bir ailenin ritüelistik intiharı, Jean Baudrillard’ın tüketim toplumunun kendi kendini yok etme eğilimi üzerine tezleriyle derin bir bağ kurar. Bu metin, filmin bu intihar
OKUMAK İÇİN TIKLA