KENDİME – Edip Cansever “Zaten insanı insanla ölçtüm ki” KENDİMEKimseye karıştım mı? hiç karışmadımBu ki bana tuhaf sayılmadıGözleyip sordum mu hiç? hayır sormadımBu ki bana yalan sayılmadıAcımak işim miydi? hayırBir evden olmak kötü müydü? hayırZamana zamanla bakmak ne idi kiBaktımTarlayı tarlayla ölçtümMeyvayı meyvayla ölçtümDenizi denizle ölçtümGöğü gökle ölçtümZaten insanı insanla ölçtüm kiBuruk bir tat...
AKMAYI DUYDUM – Edip Cansever “İnsan akar insanı özleyince” AKMAYI DUYDUMBen ben idim, onlar oydularKaranlık indi bize sığındıYılları çok çağlar gibiyizGünleri çok yıllar gibiyizUzun sessiz bir ağlamak gibiyizGeyik akar suları özleyinceAkmamız yok, çekilmiş nehirler gibiyizYelin sürdüğü yaprağı mı iteceğimKötülük nedir, var mıydı bilenimizİyilik nedir, var mıydı bilenimizAna karnında süttenBembeyaz örülmüşüz deDerim ki —demek istemem—...
O BİLE – Edip Cansever “İçimizde bir vahşeti uyandırma korkusu.” O BİLEBenim sözüme göreGözün bildiğini el bilmezElin bildiğini ağız bilmezSözüme göre utanınırYüreğim utanmak bilmezHey şimdi ne oldular. SenihaÇelişkili yaşamına kovulduHerkes ki biraz kovulduBüyüdükçe yaşlanıyorsa çocuklukCemal ne olduBildiğimiz tek şey yalnızlıkO bile şimdi ne olduHey şimdi ne oldular. CemileAnısız dünyasında anılarla boğulduKaldıysa bir o kaldıİçimizde bir...
Tomris Uyar’ın Aşkı ve Şairlerin Varoluşsal Dönüşümü Aşkın Varoluşsal Sorguya Çarpması Tomris Uyar, Edip Cansever, Turgut Uyar ve Cemal Süreya gibi İkinci Yeni’nin devrimci şairlerinin hayatında yalnızca bir ilham perisi değil, aynı zamanda varoluşsal bir ayna oldu. Aşk, bu şairlerin kaleminde bir duygu olmaktan çıkıp, insanlığın absürt, kaotik ve kırılgan doğasını sorgulayan...