Şiirler – Mehmet Ercan

GİDERKEN

Giderken gülüşünü bırak bana,
Mendil diye saklayayım koynumda.

Ellerini bırak pamuktan ellerini,
Usulca dalgalansınlar ufkumda.

Gözlerini bırak giderken öyle sessiz,
Gülsünler yalnızlık şafaklarımda.

Dudaklarını dudaklarımda bırak
İzi kalsın aşka susamış dudaklarımda

Kokunu bırak ne olursun giderken,
Bir ömür koksun dört yanımda.

Bırak git keklik sekişini kalbime,
Avcın olayım karlı dağlarda.

Farkında değilsin biliyorum,
Ben şair, sen bir düşsün aslında.

Gidiyorsan sesini bırak bari.
Ve adını … yüreği yaralı şiirlerimde

Mehmet Ercan

YÂRE ÖVGÜ
yârin memeleri goncaya durmuş,
diyor ki ey âşık der beni beni.
köpükten teninin güneşe sermiş,
gel diye çağırır sar beni beni.

cennete inanmam cennete yüzündür,
cehennem dedikleri bir kem sözündür,
ecelimi sorma inan nazındır,
öperek sarhoş et sar beni beni.

parmakları benzer selvi dalına,
kurban olsun yollar ayaklarına,
karanfiller konmuş dudaklarına,
kimseler görmeden öp beni beni.

şarabına ey yâr kadeh olayım,
olayım da yüreğine dolayım,
bir şifre ver sevdiğini bileyim,
tarlanda hasadım biç beni beni.

yüceden yücesin mabedim sensin,
istertse bu dünya tersine dönsün,
isterse kararıp şu güneş sönsün
pamuktan koynuna al beni beni.

der ERCANİ ben kendime şaşarım,
güzellerin özlemiyle yaşarım,
onların aşkıyla yanar, pişerim,
göğsünün fırınında yak beni beni.
MEHMET ERCAN

BİR DELİ
itler aslanları tutsak almışlar,
çakallar kaplanlara hava atıyor.
bülbüle ötmeyi yasak etmişler,
eşekler kendini tenor sanıyor.

adamdan sayıldı rezil şebekler,
kıymete bindiler soysuz dönekler,
onurdan habersiz nice zübükler,
kendini ülkede vekil sanıyor.

ERCANİ yaraya neşteri vurdun,
haklısın, haklının yanında durdun,
aradın huzuru onlarda buldun,
hırsızlar kendini sultan sanıyor.
MEHMET ERCAN

DİKTATÖR
hiç kimse doğarken diktatör doğmaz,
her halk diktatörü kendi yaratır.
zalimler, gaddarlar cellâdım demez,
cahiller cellâdı kendi yaratır.

onlar inanmazlar asla birliğe,
barışa, dostluğa hele dirliğe,
çağırır insanı dipsiz körlüğe,
cehalet karanlığı kendi yaratır.

imandan dem vurur imanı sevmez,
kuran’dan bahseder ayete uymaz,
yasadan söz eder kanuna gelmez,
korkaklık zulmeti kendi yaratır.

baskıdan, zulümden alır gücünü,
örtbas etmek için kendi suçunu,
müslüman görünür saklar hac’ını
ülkede devamlı kaos yaradır.

ERCANİ sözlerin kurşuna benzer,
özgürlük aşkıyla dağlarda gezer,
softanın elinden olmuşsun bizar,
diktatör kendine köle yaratır.
MEHMET ERCAN

BEKLEMEK
senini zülfünden bir dem koklayan,
ateşe atılsa teni yanar mı?
gerdandan dolanıp göğsüne konan,
yüz bin kere öpse söyle doyar mı?

senle ben gerçeğiz gerisi yalan,
dünya dedikleri bir güldür solan,
koynunda bir gece uykuya dalan,
canalıcı gelse bilmem duyar mı?

gel ey güzel şu gönlümü ediver,
çık tenhaya gizli gizli geliver,
gül tenini şeker gibi sunuver,
bal tutanın bu dünyada ölür mü?

nedir şair güzellerden çektiğin?
öksüz gibi gül dalını büktüğün,
yâr yoluna gül, sümbüller ektiğin,
o zalimdir kederini anlar mı?

ERCANİ’yem yâr yolunu beklerim,
beklemekten ölsem, bekler kemiklerim,
bir kere sevinsem, bin ah çekerim,
o vicdansız bu aşığı dinler mi?
MEHMET ERCAN

Yorum yapın

Sitemizi sürdürebilmek için reklam gösterimine ihtiyacımız var.

Sitemizin içeriği ile ilgilendiğiniz için çok teşekkür ederiz.

Afiş, Flash, animasyon, iğrenç ses veya açılır pencere reklamımız yok. Bu sinir bozucu reklam türlerini uygulamıyoruz!

Lütfen www.insanokur.org'u reklam engelleme listenizden çıkarırsanız seviniriz.

Close
Daha fazla Şiirler
Geceleyin – Ülkü Tamer (Seslendiren: İlkay Akkaya)

Kapat