“Hayatımın Tamamını Normal Olmaya Çalışarak Geçirdim”: Bir Otistik Yetişkinin Maskeleme İtirafları
Hatırlıyorum da, daha çok küçük bir çocukken bile bir şeyler farklıydı. Akranlarımın kolayca anladığı şakaları anlamazdım, gözlerinin içine bakmak garip gelirdi ve o ‘doğal’ akışta sohbetlere katılmak sanki bir yabancı dil konuşmak gibiydi. Kimse bana “otizm” kelimesini söylemedi o zamanlar. Sadece “tuhafsın”, “garipsin”, “niye böyle yapıyorsun?” derlerdi. Ben de tek bir şeyi anladım: Normal olmalıydım.
okumak için tıklayınız