Bir savaştan çıkagelmiş, üstelik yenilmiş biri,ellerinde kelimeler…
Üstesinden gelmiş, üstelik dilsiz ve çok dilli, milletsiz ve çok kimseli,tanrısız ve çok tanrılı.Bitmeye yakın bir başlangıçtan aralanan bir kapı.Sonra bir ağaç kök salmaya başlıyor; kalbinizde bir portakal ağacı büyüyor, size uzattığı kelimeler ile okudukça büyüyor ağaç, okudukça filizleniyor ve çiçek vermeye başlıyor: Portakal çiçekleri.Güzel kokuyor, düşleriniz kadar güzel. Sonra bir şiir daha okuyorsunuz meyve veriyor içinizdeki ağaç; kızarak, söverek, sevişerek, yalın ayak, bir yataktan düşüp bir hayata, bir hayattan düşüp bir ölüme, bir düşüşten düşüp yanına… Sonra, çok sonra ağaç kayboluyor ve: