Arif Damar?ın Toplu Şiirler?i Yoksulduk Dünyayı Sevdik adıyla 2007 yılında yayımlandı. Önceleri Arif Barikat ve Arif Hüsnü adıyla şiirleri yayımlanan ozan, Behçet Necatigil’in saptamasıyla; “Toplumsal içeriği yoğun, dilde biçimde dikkatli, titiz şiirleriyle tanındı.” 1956’dan bu yana birçok şiir kitabı yayımlandı. Yoksulduk Dünyayı Sevdik, ilk şiirleriyle birlikte on bir şiir kitabını kapsıyor. Günden Güne, İstanbul Bulutu, Kedi Aklı, Saat Sekizi Geç Vurdu, Alıcı Kuş, Sesleri Ayak Sesleri, Ölüm Yok Ki, Ay Ayakta Değildi, Yoksulduk Dünyayı Sevdik, Onarırken Kendini, Aynanın Önünde.
Şairin ilk şiirlerinde Nazım Hikmet’in sesini duyumsuyoruz. Kendisi de bunu şöyle açıklıyor: “Şiirlerim yayımlandığında, o şiirleri Nazım’ın sandılar. Nazım takma adla yazıyormuş gibi. Hoşuma giderdi. Oysa hiç de iyi bir şey değildi bu, kimseye benzememek gerekliydi.” (Şiir Irmakları, Arife Kalender, s. 105) İşte, bu benzerliği yansıtan şiirlerden bir bölüm: “… Öldü erkeklerimiz / Günlük güneşlik