Ama özveri isteniyor önce, Çünkü et pahalılandı gene, Gelmiyor o gelecek – Bertolt Brecht

bertold_brechtSİYAH PABUÇLAR
Dullar ve yetimler sırada, Vadedildi onlara da, Güzel bir gelecek.
Ama özveri isteniyor önce, Çünkü et pahalılandı gene, Gelmiyor o gelecek.
Bir işçi evinin mutfağı. Anne patates soymakta. On üç yaşındaki kızı okul ödevini yapıyor.

KIZ: İki Fenik verecek misin, anne?
ANNE: Hitler Gençliği için mi?
KIZ: Evet.
ANNE: Para kalmadı ki.
KIZ: Ama haftada iki Fenik vermezsem yazın köye götürmezler beni. Oysa öğretmenin dediğine göre Hitler, kentiyle köylünün birbirini tanımasını istiyormuş. O zaman iki Fenik şart.
ANNE: Nasıl vereceğimi bir düşüneyim.
KIZ: Sağ ol, anne. Ben de senin patates soymana yardım ederim. Köy güzeldir, değil mi? İyi beslenir insan orada. Jimnastik dersinde öğretmen dedi ki, sırf patates yiyorsun, karnından belli, dedi.
ANNE: Kamın yok senin. .
KIZ: Şimdi yok. Ama geçen yıl vardı biraz.
ANNE: Belki hiç değilse sakatat alabilirim.
KIZ: Ben okulda francala yiyorum. Sana o da yok. Berta dedi ki, köye gittiklerinde ekmek üstüne tavuk yağı da sürüyorlarmış. Bazen et bile oluyormuş. Ne güzel, değil mi?
ANNE: Güzel tabii.
KIZ: Hava da temizdir.
ANNE: Çok da çalıştırmışlardır, ha?
KIZ: Elbette. Ama yiyecek de çok. Yalnız köylü edepsizlik ediyormuş, Berta dedi.
ANNE: Nasıl yani?
KIZ: Hiç işte. Rahat bırakmıyormuş.
ANNE: Sahi mi?
KIZ: Ama Berta benden büyüktü zaten. Bir yaş fazla.
ANNE: Haydi ödevini yap sen. (bir sessizlikten sonra)
KIZ: Yalnız o yardım diye verdikleri eski siyah pabuçları giymem şart değil herhalde, değil mi?
ANNE: Şu anda ihtiyacın yok ki zaten. Şimdilik ayağında bir çift var.
KIZ: Onların tabanı delindi de.
ANNE: Bu yağmurlu havada.
KIZ: Kâğıt koyuyorum, idare ediyor.
ANNE: Hayır, olmaz. Delindiyse pençe ister.
KIZ: Çok pahalı.
ANNE: Yardım diye verdiklerini niye istemiyorsun?
KIZ: İçim istemiyor işte.
ANNE: Biraz uzun burunlu da ondan mı?
KIZ: Bak, sen de fark etmişsin!
ANNE: Eski püskü bir şey zaten.
KIZ: Giymem şart mı?
ANNE: İstemiyorsan hiç giyme.
KIZ: Şımarıklık sayılmaz bu, değil mi?
ANNE: Asla. Olgunlaşıyorsun.
KIZ (bir sessizlikten sonra): İki Fenik verecek misin peki, anne? Köye gitmeyi istiyorum doğrusu.
ANNE (ağır ağır): Ona verecek param yok.

Bertold Brecht
ÜÇÜNCÜ REİCH’IN KORKU VE SEFALETİ

Yorum yapın

Daha fazla farkettiren yazılar, Oyun
Kendini Tanrı’nın lûtfu sayan o hazret, Savaşına hazırmış, tanklar, toplar – Bertolt Brecht

ALMAN GEÇİT TÖRENİ Beşinci yılda duyduk ki, kendini Tanrı’nın lûtfu sayan o hazret Savaşına hazırmış, tanklar, toplar Savaş gemileri yapılıp...

Kapat