Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
In his work, Consolation of Philosophy (Consolatio Philosophiae), Boethius portrays Fortuna (fortune or chance) as a changeable and unstable force. The fundamental reason for this is that external and temporary blessings in human life (wealth, power, fame, bodily pleasures, etc.) are unstable and unreliable. Boethius bases this view as follows: Fortuna is depicted as a
okumak için tıklayınızBoethius di berhema xwe ya bi navê Teselîya Felsefeyê (Consolatio Philosophiae) de, Fortuna (bext an şans) wekî hêzek guhêrbar û nearam nîşan dide. Sedema bingehîn a vê yekê ev e ku bereketên derveyî û demkî di jiyana mirovan de (dewlemendî, hêz, navdarî, kêfên bedenî, hwd.) nearam û ne pêbawer in. Boethius vê nêrînê wiha bingeh
okumak için tıklayınızİnsanların kendilerini “iyi taraf” olarak görmeleri, “öteki”ne yönelik şiddeti haklı çıkarmak için kullanılan bir mekanizma olabilir, ancak bu durumun ahlaki, felsefi ve insani boyutları derinlemesine sorgulanmalıdır. 1. Ahlaki İkilem ve Öz-Haklılaştırma 2. Etik Perspektifler 3. Psikolojik Mekanizmalar 4. Tarihsel ve Sosyal Örnekler 5. Haklı Gösterilebilir mi? 6. Alternatif Yaklaşımlar ———————————– Şiddetin “iyi taraf” adına meşrulaştırılması, insanlık tarihinde yıkıcı sonuçlar doğurmuştur. Ahlaki
okumak için tıklayınızTêgihîştina mirovan ji xwe wekî “aliyê baş” dikare bibe mekanîzmayek ku ji bo rewakirina tundûtûjiya li dijî “yê din” tê bikar anîn, lê divê aliyên exlaqî, felsefî û mirovî yên vê rewşê bi tevahî werin lêkolîn kirin. Cûdahiya Em û Wan: Dema ku mirov hîs dikin ku ew aîdî komekê ne (“em”), ew dikarin koma
okumak için tıklayınızPeople’s perception of themselves as the “good side” can be a mechanism used to justify violence against the “other,” but the moral, philosophical, and human dimensions of this situation must be thoroughly examined. The Us vs. Them Distinction: When people feel they belong to a group (“we”), they may exclude the other group (“them”), even
okumak için tıklayınızBuddha için “şimdi’de olmak”, sadece bir yaşam tavsiyesi değil, varoluşun doğasına dair radikal bir farkındalık halidir. Bu kavramın arka planında, Budist öğretiye özgü zihin, acı, zaman ve benlik anlayışları vardır. Aşağıda ayrıntılı biçimde bu kavramı felsefi ve psikolojik yönleriyle ele alalım: 🪷 I. “Şimdi’de Olmak” Nedir? Buddha’ya göre insanlar acı çeker çünkü şimdiki anda yaşamazlar.
okumak için tıklayınızFor the Buddha, “being in the now” is not just life advice, but a state of radical awareness of the nature of existence. This concept is informed by the Buddhist understandings of mind, suffering, time, and self. Let’s examine this concept in detail below, from its philosophical and psychological perspectives: 🪷 I. What is “Being
okumak için tıklayınızJi bo Bûda, “di niha de bûn” ne tenê şîreta jiyanê ye, lê rewşek hişmendiya radîkal a xwezaya hebûnê ye. Ev têgeh ji hêla têgihîştinên Budîst ên hiş, êş, dem û xwe ve tê agahdarkirin. Werin em vê têgehê li jêr bi berfirehî, ji perspektîfên wê yên felsefî û psîkolojîk ve binirxînin: 🪷 I. “Di
okumak için tıklayınızEğer René Descartes bir Lakota yaşlısıyla karşı karşıya gelip “Cogito ergo sum” – “Düşünüyorum, öyleyse varım” önermesini dile getirseydi, Lakota yaşlısı büyük ihtimalle şu soruyla ya da cevapla karşılık verirdi: “Düşünüyorsun, peki ama bu düşünce tek başına seni var kılar mı? Toprağın, rüzgarın, atalarının ve topluluğun seni tanımıyorsa, gerçekten var mısın?” 🔸 Lakota Yanıtının Felsefi
okumak için tıklayınızKarl Marx, Kasım 1837’de Berlin’de Hukuk Fakültesi öğrencisiyken babasına yazdığı mektupta ağırlıklı olarak Kant, Fichte, Schelling, Hegel ve Aristo okuduğunu yazar. 1839 tarihinde sonradan Epikuros’un Felsefesi Üzerine Notlar adıyla yayımlanacak elyazmasını tamamlamış olmasından anlıyoruz ki, Marx 1838-41 yıllarında idealizme sırtını dönerek materyalizme olan ilgisinin tarihsel kökenleri üzerine yoğunlaşmıştır. 1841’de henüz 23 yaşındayken, Berlin’de yazdığı tezini
okumak için tıklayınız1. Gülmenin Altındaki Kriz: Soytarı Bir Tehdit midir? Soytarı yalnızca güldüren değildir; o, düzenin görünmeyen çatlaklarını dillendirir. Saraylarda, kürsülerde, ekranlarda ya da sokaklarda boy gösteren soytarı, çoğu zaman iktidarın aynasıdır ama bu ayna kırık, yamuk ve çarpıtıcıdır. Bu çarpıtma, gerçekliğin ta kendisini daha açık hale getirir. Gülünç olan, aslında çürümüş olanın maskesidir. Soytarının kahkahası, düzenin
okumak için tıklayınızThe clown isn’t just a laughing stock; he voices the invisible cracks in the order. Whether appearing in palaces, on podiums, on screens, or in the streets, the clown is often the mirror of power, but this mirror is broken, crooked, and distorting. This distortion makes reality itself more apparent. The comic is actually the
okumak için tıklayınızMasûlke ne tenê tiştekî henekê ye; ew dengê şikestinên nedîtî yên di rêzikê de dide. Çi li qesran, li ser podyuman, li ser ekranan, an li kolanan xuya bibe, masûlke pir caran neynika desthilatdariyê ye, lê ev neynik şikestî, çewt û tahrîfker e. Ev tahrîfkirin rastiyê bi xwe eşkeretir dike. Komîk di rastiyê de maskeya
okumak için tıklayınızJean-Paul Sartre’ın “İnsan özgürlüğe mahkûmdur” tezi, onun varoluşçu felsefesinin temel taşlarından biridir. Burada “mahkûm” sözcüğüyle kastettiği, özgürlüğün insan için kaçınılmaz bir yazgı olmasıdır. İşte Sartre’ın bu radikal savının ardındaki nedenler: 1. Varoluş Özden Önce Gelir Sartre’a göre insan, önce “var olur”, sonra kendi özünü (kimliğini, değerlerini) seçimleriyle yaratır. Diğer nesnelerin (örneğin bir bıçağın) sabit bir
okumak için tıklayınızJean-Paul Sartre’s thesis that “Man is condemned to freedom” is one of the cornerstones of his existentialist philosophy. What he means by “condemned” here is that freedom is an inevitable destiny for man. Here are the reasons behind Sartre’s radical assertion: According to Sartre, a human being first “exists” and then creates their own essence
okumak için tıklayınızTeza Jean-Paul Sartre ya ku dibêje “Mirov mehkûmî azadiyê ye” yek ji kevirên bingehîn ên felsefeya wî ya ekzîstansiyalîst e. Tiştê ku ew li vir bi “mehkûmkirin” mebesta wî ev e ku azadî ji bo mirov çarenûsek neçar e. Li vir sedemên li pişt vê îdiaya radîkal a Sartre hene: Li gorî Sartre, mirov pêşî
okumak için tıklayınızİnsan, dili aracılığıyla düşünür, diliyle dünyayı kavrar ve diliyle başkalarıyla ilişki kurar. Ne var ki, bu iletişimsel çoğulluk, tarihsel olarak emekçi sınıfın dayanışmasını bölmenin de aracı hâline getirilmiştir. Farklı dillerde konuşan halkların emekçileri arasında bir bariyer doğar; fakat bu bariyer doğal değil, sosyo-politik olarak inşa edilmiş bir engeldir. Bu bağlamda sorulması gereken şey, yalnızca “farklı
okumak için tıklayınızMirov bi rêya ziman difikirin, cîhanê bi rêya ziman fam dikin û bi rêya ziman bi yên din re têkilî datînin. Lêbelê, ev pirrengiya ragihandinê di dîrokê de wekî amûrek ji bo parçekirina hevgirtina çîna karker hatiye bikar anîn. Astengiyek di navbera karkerên gelên ku bi zimanên cûda diaxivin de derdikeve holê; lêbelê, ev astengî
okumak için tıklayınız1. Kapitalistin Ulusal Kimliği İkinci Plandadır Kapitalistler Çinli, Amerikalı, Alman, Türk, Arap ya da Rus olabilirler. Ancak ulusal kimlikleri, kapitalist düzen içindeki konumlarının önüne geçmez. Çünkü: Örnek:Apple, Çin’de Foxconn adlı fabrikalarda üretim yaptırır. Amerikalı sermaye, Çinli emeği kullanarak tüm dünyaya satış yapar. Burada milliyet değil kâr-zinciri esastır. 2. “Kâr”, Kapitalistlerin Gerçek Anadilidir Tüm ekonomik kararlar
okumak için tıklayınızTheir primary goal is to expand their capital, not their nationality.A German boss prefers workers in China if the profit margin is high.A French investor can partner with entrepreneurs of Kurdish or Turkish origin, as long as there is profit.Example:Apple has production in Foxconn factories in China. American capital uses Chinese labor to sell globally.
okumak için tıklayınız