EDUARDO GALEANO: Karaciğer ruhun eviyken

Geçmiş zamanlarda, kardiyologların ve boleroların söz yazarlarının doğmasından çok önce, duygulara ev sahipliğini kalbin yerine pekâlâ karaciğer yapabilirdi.
Karaciğer her şeyin merkeziydi.
Çin geleneğine göre karaciğer ruhun uyuduğu ve düş gördüğü mekândı.
Mısır’da karaciğerin korunup gözetilmesinden sorumlu olan Tanrı Horus’un oğlu Amset’ti. Roma’da bu işle ilgilenense tanrıların babası Jüpiter’den başkası değildi.
Etrüskler kurban ettikleri hayvanların karaciğerinden geleceği okuyorlardı.
Yunan söylencesine göre, Prometeus tanrılardan biz insanlar için ateşi çaldı. Olimpos’un efendisi Zeus, onu bir kayaya zincirleyerek cezalandırdı; bir akbaba her gün gelip karaciğerini yiyordu.
Dikkat edin, kalbini değil, karaciğerini. Ancak Prometeus’un karaciğeri her gün yenileniyordu ve bu da onun ölümsüzlüğünün kanıtıydı.

AYNALAR
Neredeyse Evrensel Bir Tarih
Eduardo Galeano
Özgün Adı: Espejos-Una Hiistoria Casi Universal
Türkçesi: Süleyman Doğru
Sel Yayıncılık

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir