Bir toplantıda bir hanım arkadaş, bir eleştirmenin değerlendirmesine dayanarak 2009?un ilk on romanı arasında Cahide Birgül?ün Eflatun Koza romanını da sayınca o bilinen ilkel tepkiyi içten içe gösterdim hemen. Hani şu bilinmeyeni, yeni olanı reddetme içgüdüsü. Adını bile duymadığım bir yazarın bir romanı nasıl 2009?un ilk on romanı arasında gösterilir tepkisi. Romanın ilk sayfalarını da bu peşin yargıyla, tepkici tutumla okuduğumu itiraf etmeliyim. Ama sayfaları çevirdikçe o peşin yargım eridi, yerini hayranlık aldı. Daha önce tanımamış olmaktan duyduğum o anlamsız suçluluğun yerini, güçlü bir yazarı tanımanın hazzı, sevinci aldı.
Gerçek edebiyat peşin yargılarımızı, tabularımızı yıkar. Kuşkusuz, bendeki tutum bir homofobi filan değildi. Benim yadırgadığım, beni rahatsız eden, kimi sanatçılarımızın,