Bu kısa yazıda sınırlı tümcelerle felsefi bir yaklaşımla hayvanların varlığını ve doğa sorunsalını ele almak istiyorum. Konunun önemi karşısında bu kısa yazı kaçınılmaz olarak yetersiz, kifayetsiz kalacaktır. İleride belki bu felsefi sorunsalı daha geniş tartışma sözkonusu olabilir.
Kadim Hint düşüncesinde önde gelen bir öğreti olan Jainizm özellikle doğa dostu bir anlayış taşıyordu. Jainizm?e göre canlı doğaya saygı en temel davranışsal ilkeydi. Bu amaçla Jainistler bir haşaratı bile ezip öldürmemek için yoğun bir dikkat gösterirlerdi. Vejetaryan beslenirler gerekmedikçe ufak bir otu ezmemeye çalışırlardı.