Etiket: öteki

Histeri ve İnsanı Etkileme Sanatı: Lacan’ın Merceğinden Bir Okuma

tarihinde gönderilmiş tarafından

Histerinin Doğası ve Lacan’ın Bakış Açısı Histeri, tarih boyunca farklı biçimlerde tanımlanmış ve çoğu zaman yanlış anlaşılmış bir fenomendir. Jacques Lacan’ın psikanalitik çerçevesinde histeri, bireyin ötekiyle ilişkisi üzerinden kendini ifade etme biçimi olarak ele alınır. Lacan, histeriyi bir patoloji olmaktan çok, bir iletişim biçimi, bir arzu yapısı olarak görür. Histerik özne, kendi eksikliğini ötekinin arzusu

okumak için tıklayınız

Sartreci “Öteki” ve Sosyal Medyada Kimlik İnşası

tarihinde gönderilmiş tarafından

Sartre’ın Bakış Açısından Temel DinamiklerJean-Paul Sartre’ın “öteki” kavramı, bireyin benliğinin ve kendilik bilincinin, bir başkasının bakışı aracılığıyla nasıl şekillendiğini açıklar. Sartre’a göre, “öteki”nin bakışı bizi nesneleştirir, kendimizi onun yargılayıcı perspektifinden görmemize neden olur ve bu da özgürlüğümüz üzerinde bir tehdit oluşturur. Bu durum, bir yandan utanç gibi duyguların kaynağıyken, diğer yandan benliğimizin tanınması için zorunlu

okumak için tıklayınız

Lacanian Psikanaliz ve Post-Yapısalcı Kimlik Teorilerine Katkılar

tarihinde gönderilmiş tarafından

Öznellik Kavramının Yeniden Tanımlanması Lacanian psikanaliz, öznellik kavramını yeniden çerçeveleyerek post-yapısalcı kimlik teorilerine temel bir katkı sunar. Öznelliğin sabit veya özerk bir yapı olmadığını savunan bu yaklaşım, bireyin kimliğini dil, bilinçdışı süreçler ve toplumsal yapılar aracılığıyla inşa ettiğini öne sürer. Özne, dilin içine doğar ve bu dil, bireyin kendini anlamasını ve ifade etmesini şekillendirir. Lacan’ın

okumak için tıklayınız

Jacques Lacan’ın Jouissance Kavramı ve Aşk ile Yasak Aşk Arasındaki Bağ

tarihinde gönderilmiş tarafından

Jouissance Kavramının Kökeni ve Anlamı Lacan’ın jouissance kavramı, geleneksel haz (plaisir) anlayışından farklı olarak, bireyin arzusunun ötesine geçen, kontrol edilemeyen ve çoğu zaman yıkıcı bir deneyimi ifade eder. Fransızca’da “haz” ya da “zevk” anlamına gelen jouissance, Lacan’ın kullanımında daha karmaşık bir anlam taşır; bu, bireyin bilinçdışı arzularıyla, toplumsal düzenin sınırlarıyla ve ötekinin varlığıyla kesişen bir

okumak için tıklayınız

Simone Weil’in Dikkat Kavramı ve Levinas’ın Etik Anlayışıyla İlişkisi

tarihinde gönderilmiş tarafından

Dikkatin Etik Temelleri Dikkat, insan bilincinin bir nesneye ya da ötekine yönelmiş, bilinçli ve özverili bir odaklanma hali olarak tanımlanabilir. Bu kavram, bireyin kendi öznelliğini askıya alarak dış dünyayı ya da ötekiyi algılama çabasıdır. Dikkat, bireyin egosantrik eğilimlerini aşarak, ötekinin varlığını tam anlamıyla kabul etmesini sağlar. Bu, etik bir yaşam için temel bir önkoşuldur çünkü

okumak için tıklayınız

Levinas’ın Öteki Etiği Göçmen Karşıtlığının Ahlaki Çelişkilerini Nasıl Açıklayabilir?

tarihinde gönderilmiş tarafından

Etik İlişkinin Temeli Levinas’ın felsefesinde etik ilişki, bireyin ötekiyle karşılaşmasında doğar ve bireyi ötekinin acısına karşı sonsuz bir sorumlulukla bağlar. Bu ilişki, ötekinin yüzüyle doğrudan bir temas gerektirir; yüz, ötekinin savunmasızlığını bireye empoze eder. Göçmen karşıtlığında ise öteki, tehdit olarak nesneleştirilir ve yüzü görmezden gelinir. Bu nesneleştirme, bireyin sorumluluğunu erteleyerek etik bir ihlal yaratır. Örneğin,

okumak için tıklayınız

Derrida’nın Misafirperverlik Etiği Mülteci Krizine Karşı Devlet Politikalarını Nasıl Sorgular?

tarihinde gönderilmiş tarafından

Koşulsuz Misafirperverlik Kavramı Derrida’nın misafirperverlik etiği, iki temel eksen üzerine kuruludur: koşulsuz ve koşullu misafirperverlik. Koşulsuz misafirperverlik, yabancıyı hiçbir beklenti, kimlik sorgulaması veya kısıtlama olmaksızın kabul etmeyi önerir. Bu, bir devletin ya da bireyin, gelen misafiri tamamen açık bir şekilde karşılaması gerektiği anlamına gelir. Ancak Derrida, bu idealin pratikte uygulanmasının neredeyse imkânsız olduğunu vurgular, çünkü

okumak için tıklayınız

Yüreğin Durduğu An: Turgut Uyar’ın Dizesinde Bireyselliğin Sorgusu

tarihinde gönderilmiş tarafından

Turgut Uyar’ın “Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur” dizesi, modernist şiirin bireysellik sorgusunu derinlemesine ele alan bir ifade olarak öne çıkar. Bu dize, bireyin iç dünyasındaki çelişkileri, zaman algısını ve ötekiyle kurulan bağı modernist bir perspektiften yansıtır. Modernizm, bireyin öznelliğini merkeze alırken, aynı zamanda bu öznelliğin kırılganlığını ve dış dünyayla ilişkisindeki karmaşıklığı sorgular. Uyar’ın

okumak için tıklayınız

Kişi, kendini “iyi tarafa ait” görüyorsa, “öteki”ne uyguladığı şiddeti haklı görebilir mi?

tarihinde gönderilmiş tarafından

İnsanların kendilerini “iyi taraf” olarak görmeleri, “öteki”ne yönelik şiddeti haklı çıkarmak için kullanılan bir mekanizma olabilir, ancak bu durumun ahlaki, felsefi ve insani boyutları derinlemesine sorgulanmalıdır. 1. Ahlaki İkilem ve Öz-Haklılaştırma 2. Etik Perspektifler 3. Psikolojik Mekanizmalar 4. Tarihsel ve Sosyal Örnekler 5. Haklı Gösterilebilir mi? 6. Alternatif Yaklaşımlar ———————————– Şiddetin “iyi taraf” adına meşrulaştırılması, insanlık tarihinde yıkıcı sonuçlar doğurmuştur. Ahlaki

okumak için tıklayınız

Georges ve Anne’in Bağlılığı: Etik Sorumluluk, Ahlaki Kimlik ve İnanç Sıçraması Üzerine Bir Karşılaştırma

tarihinde gönderilmiş tarafından

Bu metin, Amour filmindeki Georges ve Anne’in bağlılıklarını, etik sorumluluk, ahlaki kimlik ve inanç sıçraması kavramları üzerinden derinlemesine analiz eder. Georges’un, Anne’in giderek ağırlaşan hastalığı karşısında gösterdiği fedakârlık, insan ilişkilerindeki derin bağlılığın ve bireysel sorumluluğun sınırlarını sorgular. Bu bağlılık, Levinas’ın etik sorumluluk anlayışı, Ricoeur’un ahlaki kimlik teorisi ve Kierkegaard’ın inanç sıçraması kavramlarıyla karşılaştırmalı olarak değerlendirilecektir.

okumak için tıklayınız

Öteki, Düşman, Olay (Levinas, Schmitt ve Badiou’da Etik ve Siyaset) – Duygu Türk

tarihinde gönderilmiş tarafından

Türkçe yazılmış, bu denli kapsamlı ve yetkin bir felsefe kitabıyla karşılaşmak her zaman mümkün değil. Günümüzün öndegelen üç düşünürünün eseri üzerinden etik ile siyaset ilişkisini araştıran Duygu Türk kitabını şöyle gerekçelendiriyor: “Levinas, Schmitt ve Badiou, çağdaş siyasal düşünceye esin veren ayrıksı konumlara sahipler ve her biri, etik ve siyaset ilişkisini düşünmek için önemli kavramsal araçlar

okumak için tıklayınız

Nobakov’un edebiyattaki fikirsizliğine sağlam bir yanıt: Ötekileştirilen Ben’den hortlayan ÖTEKİ – Berivan Kaya

tarihinde gönderilmiş tarafından

Rus asıllı ABD’li yazar ve eleştirmen Vladimir Nabokov, “Öteki Ben, Dostoyevski’nin yazdığı en güzel şeydir.” der. Nobakov’un edebiyat anlayışıyla genel olarak örtüşmesem de, Dostoyevski’nin çoğu eserini okumuş biri olarak bu görüşünü paylaşmaktayım. Nobakov, Gogol üzerine yazdığı incelemesinde, yazara ait eserlerin hiçbir toplumsal ileti veya mesaj kaygısı taşımadığına, örneğin Ölü Canlar’ın, Çarlık Rusya’sının kokuşmuş bürokrasisine, yozlaşmış

okumak için tıklayınız

Öteki – Fyodor Mihailoviç Dostoyevski

tarihinde gönderilmiş tarafından

İnsancıklar yayımlandığında, dönemin büyük edebiyat eleştirmeni Belinski, Dostoyevski?yi şöyle övmüştü: ?Yeni bir yazarın, yeni bir yeteneğin kalemi bu; onu tanımıyorum, ama bu roman Rusya?da hayatın sırlarını öyle kahramanlarla veriyor ki bize, bundan önce hiçbir yazar bu kadarını düşlerinde bile göremezdi.? Ama bu övgülerin sarhoşluğuyla hemen ikinci romanını, Öteki?yi yazıp yayımlayan genç yazarı, bu sefer sert

okumak için tıklayınız

Necmi Otçu’nun Masası / “son-öteki” – Ayşe Kaygusuz

tarihinde gönderilmiş tarafından

Zamansız, mekansız ve özgün insan ilişkilerinin adamı olan Necmi Otçu; şimdilerde zamanı ve mekanı belli, özgün ve özgür bir paylaşımın içinde. Aslında kendiliğinden, “özgür bir örgütlenme” de gerçekleşmiş olan, adına “merdiven altı masa çalışması” dedikleri, öğrenme yolculuğu içinde dostlarıyla. Bu öğrenmenin içinde, “Ben şiirlerimi burada, dostlarımla birlikte yazıyorum.” diyen Otçu, farkındalıkların da farkında olduğunu gösteriyor

okumak için tıklayınız