insanokur

BFI (British Film Institute) makalesi, 21. Yüzyılın En İyi 10 Harika Japon Filmini listelemiş. Bu filmlerin modern Japon sinemasına ve toplumsal meselelere bakışına dair kısa bir değerlendirme yapmak istedik. Jungish Ey okur! Bizim şu modern hayatımız, bir curcunadan, bir keşmekeşten ibaret değil midir? Herkes birbirine benzemeye çalışır, ruhlar tek başına kalmaktan korkar, aile denen kutsal

Bu makale, daha önce ele aldığımız Sion Sono’nun “Love Exposure” filmini, yönetmenin kendi bakış açısıyla ve film festivallerindeki yankılarıyla inceleyen bir gazete eleştirisidir. Yazar: Jungish Aziz okur! Ne hallere düştük? Artık sanatımız bile doğal halinden çıkmış, aşırılığın ve perverliğin peşine düşmüş! Geçenlerde okudum, bir Japon mucidi (ismi Sion Sono imiş) kalkmış, tam dört saatlik bir

Jungish Ey okur! Şu bilim denen zımbırtının her şeyi çözdüğünü, mantık denen nalbantın her hayale gem vurduğunu sanırsınız, değil mi? Ama ne vakit ki, akla sığmayan, göze görünmeyen o esrarengiz işlere kapılırız; işte o zaman anlarız ki, bizim iki milyon yıllık aklımızın bile çözemediği sırlar mevcuttur. İşte size, Amerika diyarından çıkan ve bütün entelektüellerin kafasını

Yazar : Jungish Ey okur! Şu fani dünyada yaşarız, güleriz, ağlarız… Lakin, ne kadar aklımızla bilirsek bilelim, kalbimizle bir türlü kabul edemediğimiz öyle hakikatler vardır ki, bunlarla yüzleşmemek için kırk takla atarız. Bilim dünyasından bir alim (ismi Money-Kyrle imiş) kalkmış, demiş ki, “Biz üç şeyi doğuştan biliriz, lakin duygusal olarak keşfetmekten kaçarız!” Bakınız, bu üç

Sion Sono’nun en uzun ve belki de en iddialı filmi olan “Love Exposure” (愛のむきだし / Ai no Mukidashi) filmini izlediniz mi ? 4 saat yalnız ve japon kültürünü anlamak istiyorsanız izleyin. Nefret üçlemesinin ilk filmidir. Diğer filmlerine dair de yazılarımızı siteden okuyabilirsiniz. Yazar: Jungish Ey okur! Şu fani dünyada en büyük tehlike, insanın rol yapmakla

Yazar: Jungish Aziz okuyucum, şu fani dünyada en çok neyden korkarız? Elbette ki bilinmeyenden. Lakin ben size derim ki, asıl korku, yanı başımızdaki sıradanlık maskesinin altında yatan o korkunç bilinenden gelmelidir. Hani bizim mahallede, dükkânını sessiz sedasız açıp kapayan, kimseye zararı dokunmayan, herkese “Eyvallah” çeken o silik esnaf vardır ya… İşte Japonya diyarından gelen “Cold

Yazar: Jungish Ey ahali! Şu İstanbul’a bakınız. Dışı pırıl pırıl, kuleler dikilmiş, Beyoğlu caddeleri temizlenmiş. Herkesin elinde en son çıkan telefon, hanımların üzerinde en pahalı elbiseler… Lakin, bu cilalı yüzeyin altında ne gibi çürümüşlükler ve ne gibi gizli kapaklı işler döndüğünü kim bilir? İşte size Japon Diyarı’ndan gelen, lakin bizim Üsküdar’da, Nişantaşı’nda da yüzlerce benzeri

Yazar: Jungish Aziz okuyucum, bizim Carl Jung Efendi’yi bilirsiniz. O, rüyalara daldı, arketiplerden bahsetti, kolektif bilinçdışının kapılarını açtı. Peki, sorarım size: Bu adam bir doktor mudur, yoksa cüppesini giyip akıl yürüten bir filozof mu? Dışarıdan bakınca, Jung “Ben filozof değilim, ben deneyime bakarım!” diye göğsünü gere gere söylerdi. Lakin, azıcık yakından bakarsak, görürüz ki, bizim

Yazar: Jungish Aziz okuyucum, şu fani dünyada dertler bitmez, lakin en eski ve en tatlı dert, elbette ki aşk ve onun peşinden gelen cinsellik meselesidir. Lakin, biz bu meseleyi ne kadar örtsek, saklasak da; geceleri yastığa başımızı koyduğumuzda, Rüyalar kapıyı çalar ve bize kendi usulünce, bazen hayâsız, bazen de pek manidar haller fısıldar. Şimdi siz

Yazar: Jungish Bu makalenin ana fikri, iyileşme potansiyelinin sadece doktorda veya hastada değil, ilişkinin kendisinde (aktarım/karşı aktarım) ve her ikisinin de bilinçdışında taşıdığı Doğuştan Gelen Şifacı Arketipinde olduğudur Aziz okuyucum, hepimiz hayatımızda en az bir kere hastalanma musibetine uğramışızdır. Öyle ya, insan denen et yığını ne vakit ne çıkarır bilinmez. İşte o anlarda kapısı çalınan

Yazar: Jungish Ey ahali! Hepimiz biliriz ki, şu cihanda kör taassup ve kanlı şiddet denen maraz eksik olmaz. Gazeteleri açsak, televizyonu izlesek, hemen bir yerde bir canavarın zuhur ettiğini görürüz. Biz de deriz ki, “Allah belasını versin bu hainlerin, nereden çıktı bu vahşet?” Lakin, bizim Jung Efendi’nin de dediği gibi, yeryüzünde ne varsa, evvela bizim

Yazar: Jungish Ey ahali! Hepimiz biliriz ki, şu modern hayatın koşuşturmacası içinde, geceleri kafamızı yastığa koyduğumuz an, içimizde bir seyirci uyanır. Bu seyirci, bize bazen tuhaf, bazen de pek manidar filmler izletir. İşte bu filmlere Rüya derler. Peki, rüya nedir? Eskiden olsa hemen akla Sigmund Efendi gelirdi. Ah, o Freudcu akım! Neymiş efendim? Rüya, bastırılmış

Yazar: Jungish Müşahede-i Âlem’den Notlar Aziz okuyucum, bu devirde neye el atsak, altından bir görgüsüzlük ya da bir taklitçilik fışkırıyor, değil mi? Ama meğerse derdimiz ne yeni zenginlikmiş, ne de moda. Bizim asıl marazımız, meğer iki milyon yıllık bir mirasın şımarıklığıymış! Geçenlerde efendim, bir alimin (ismi Stevens’mış) makalesine gözüm ilişti. Bizim meşhur Jung Efendi’nin o

İngilizce öğrenen pek çok kişi, okuma ve dinleme konusunda belirli bir seviyeye ulaşmasına rağmen konuşma sırasında zorlandığını fark eder. Kelimeleri bilmek ve dilbilgisi kurallarına hâkim olmak, tek başına akıcı konuşmak için yeterli değildir. Bu noktada düzenli ve bilinçli şekilde yapılan ingilizce konuşma alıştırmaları, öğrenilen bilgilerin aktif kullanıma dönüşmesini sağlar. Konuşma pratiğini merkeze alan çalışmalar, dili