CAN YÜCEL
tarihinde gönderilmiş cemalumit tarafından
- Gökyüzünün Çağrısı: Can Yücel’in Özgürlük Arayışı
- Can Yücel’in sesinden Deniz Gezmiş’e yazdığı “Bizim Deniz” şiiri
- Değişik / Yapraktı – Can Yücel (seslendiren: Yeni Türkü)
- Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim – Can Yücel (kendi sesinden)
49
İLGİLİ VEYA BENZER YAZILAR
- Sevgi Duvarı, Can yücel Can Yücel, ilk kitabı ‘Yazma’yı yayımladığı 1950’den 12 Mart 1971 darbesine dek 20 yılı aşkın dönem, tam bir “suskun” bir dönem geçirdi. Ara verdiği şiire darbeyle birlikte yeniden dönüyor. Üç yıla (1973-76) üç kitap sığacaktır: ‘Sevgi Duvarı’ (1973); ‘Bir Siyasinin Şiirleri’ (1974); ‘Ölüm ve Oğlum’...
- Portreler – Can Yücel ‘Yaşamım benim en güzel şiirim’ Sezai Sarıoğlu’nun hazırladığı şiir seçkisi Portreler’de, konularına göre Can Yücel’in farklı dönemlerde yazılmış şiirlerinden seçilmiş örnekler bir araya getirilmiş. Portreler, adından anlaşılacağı gibi Can Yücel’in çeşitli kişiler için kaleme aldığı şiirlerden oluşuyor. Şiirler üç bölüme ayrılmış: Şairler İçin; yazarlar, sanatçılar, siyasetçiler için; Başka Sesler İçin....
- Rengâhenk – Can Yücel İlk baskısı 1982?de, yani 12 Eylül darbesinden iki yıl sonra yapılan “Rengâhenk”i Can Yücel, Türkiye?nin sonradan keşfedeceği, yakın arkadaşı, Ece Ayhan?ı da ameliyat eden, dünyaca ünlü beyin cerrahı Gazi Yaşargil?e ithaf etmiştir: “Beynin Pirî Reis?i Gazi Yaşargil?e.” Yaşargil de Can Yücel?in ölümünden sonra kitaba yazdığı...
- Portreler (Ciltli) – Can Yücel Can Yücel, kişinin imgesini onunla girdiği içsel ve izleyenlerce her zaman anlaşılmayan bir diyalogla kendisine (üstelik en olmadık yerinden) doğurtabiliyordu… Birine adanmış ya da birini anlatmak için yazılmış bu şiirleri okurken bütün bu özellikler düşünülürse alınan zevk, olağanüstü olacaktır. Herhangi bir insanın, tanımlı varlığı ile...
- Sevgi Duvarı – Can Yücel (seslendiren: Ahmet Kaya) SEVGİ DUVARI sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi dilimizde akşamdan kalma bir küfür salonlar piyasalar sanat sevicileri derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni yakanda bir amonyak çiçeği yalnızlığım benim sidikli kontesim ne kadar rezil olursak o kadar iyi kumkapı meyhanelerine...