Kategori: Psikoterapi

İnsanın Doğayla Savaşının Psikodinamiği

tarihinde gönderilmiş tarafından

İnsanın doğaya savaşı, yalnızca bir çevre meselesi değildir; bu, insanın hakikatle ilişkisini, benliğiyle çatışmasını, iktidar yapılarını, bilinçdışını, hatta varoluşsal korkularını açığa çıkaran çok katmanlı bir dramadır. Şimdi bu olguyu multidisipliner olarak açalım. Psikanaliz, felsefe ve siyaset kuramını iç içe geçirerek: 🔥 1. Psikodinamik Yaklaşım: Doğayla Değil, Gölgeyle Savaş Jung: İnsan doğaya savaş açtığında, aslında içindeki

okumak için tıklayınız

“Benim Senin Oğlun Olmam Seni Benim Babam Yapmaz”: Gerçek Babalık Ne Gerektirir?

tarihinde gönderilmiş tarafından

Bu çarpıcı söz, biyolojik bağın ötesinde, babalığın derin ve çok boyutlu bir ilişki olduğunu vurgular. Bir çocuğu dünyaya getirmek ya da bir ebeveynlik rolünü üstlenmek, tek başına “baba” olmak anlamına gelmez. Gerçek babalık, kan bağının çok daha ötesine geçen, sevgi, sorumluluk, rehberlik ve özveriyle örülü bir yolculuktur. Peki, gerçek bir baba olabilmek için nelere ihtiyaç vardır? Kısacası, babalık bir

okumak için tıklayınız

İyileşmek Mümkün mü? Kolektif Yas, Hafıza ve Anlatma Hakkı

tarihinde gönderilmiş tarafından

“Unutursak kalbimiz kurusun” demek kolay,ama ya unutmamıza izin verilmediyse?Ya unuttuğumuz şey aslında hiç anlatılmadıysa? Bireysel travmalarda olduğu gibi, toplumsal travmalarda da iyileşmenin ilk adımı anlatıdır.Anlatı; bastırılanın ses bulması, temsil edilmesi, adlandırılmasıdır.Ama bastırılan şey tekrar bastırıldıysa, ne iyileşme olur ne de yas. Peki gerçekten iyileşmek mümkün mü?Şöyle geçmişe gittiğimizde bir sürü olay, durum ve sorun Türkiye

okumak için tıklayınız

Devletin Baba Figürüyle Yüzleşmek: Baba Kompleksi

tarihinde gönderilmiş tarafından

Modern toplumda devlet, sadece idari bir yapı olmanın ötesinde, vatandaşlarının zihninde karmaşık ve çoğu zaman çelişkili imgelerle var olur. Bu imgelerden en güçlü ve yaygın olanlarından biri de, devletin bir “baba figürü” olarak algılanmasıdır. Psikanalitik kuramdan ödünç alınan bu kavram, bireylerin devletle olan ilişkilerini derinden etkileyen bilinçdışı dinamikleri anlamak için güçlü bir mercek sunar: Baba Kompleksi. Baba Kompleksi Nedir?

okumak için tıklayınız

Melanie Klein ve Post-Klein’cı Yaklaşımda “Manik Savunma”: İçsel Boşluktan Abartılı Kontrole Kaçış

tarihinde gönderilmiş tarafından

Melanie Klein ve onun ardından gelen post-Klein’cı psikoloji okulu, insan zihninin derinliklerindeki karmaşık savunma mekanizmalarını anlamamız için önemli kavramlar sunmuştur. Bu kavramlardan biri de mani savunmadır. Mani savunma, bireyin dayanılmaz içsel acılarla, özellikle boşluk, suçluluk ve kayıp duygularıyla başa çıkmak için geliştirdiği güçlü bir psikolojik savunma mekanizmasıdır. Temelinde, bu savunma, kişinin bu rahatsız edici duygularla yüzleşmek yerine, yüksek

okumak için tıklayınız

Narsisistik Genişleme: Kırılgan Benliğin Abartılı Kalkanı

tarihinde gönderilmiş tarafından

Narsisistik genişleme, Carl Rogers’ın öğrencisi Heinz Kohut’un kendilik psikolojisi kuramında merkezi bir kavramdır. Temelinde, bireyin kırılgan ve yetersiz hissettiren özsaygısını korumak için, kendi benlik algısını gerçek dışı bir şekilde şişirmesi yatar. Bu bir savunma mekanizmasıdır; adeta içsel bir boşluğu devasa bir yanılsamayla doldurma çabasıdır. Bu genişleme, kişinin iç dünyasındaki kırılmalara karşı inşa ettiği, dışarıdan bakıldığında sağlam gibi

okumak için tıklayınız

Baba Figürü ve Erkeklik İnşası Üzerinden Bir Soru: Zeus mu, Kronos mu? Abraham mı, Tanrı mı? 

tarihinde gönderilmiş tarafından

Baba Figürü ve Erkeklik İnşası “Baba bir kişi değil, bir yapı; bir ses değil, bir yankıdır.” Toplumsal sistemler sadece annelik üzerinden değil, babalık üzerinden de örülür. Ama baba figürü, yalnızca ailedeki bir rol değildir. Aynı zamanda erkekliğin aynası, gücün sınavı, yasanın taşıyıcısı ve çoğu zaman benliğin ilk yaralayıcısıdır. Çocuk için baba, ilk anlam dünyasının sınır

okumak için tıklayınız

Modernitenin Ritüel Kaybı: Anlamın Kırık Aynaları

tarihinde gönderilmiş tarafından

Modernite, insanlık tarihinde benzeri görülmemiş bir ilerleme, rasyonalizasyon ve bireyselleşme süreci vaat etti. Ancak bu dönüşüm, beraberinde önemli bir bedeli de getirdi: Ritüellerin kaybı veya dönüşümü.Geleneksel toplumlarda yaşamın her anına sirayet eden, bireyleri bir araya getiren ve anlam üreten ritüeller, modern dünyanın hızı, faydacılığı ve rasyonel aklı karşısında ya yok oldu ya da işlevini yitirdi. Ritüel

okumak için tıklayınız

“Kafesi açtığınızda bile yürüyemeyen köpek.”Kolektif Travma ve Öğrenilmiş Çaresizlik

tarihinde gönderilmiş tarafından

“Kafesi açtığınızda bile yürüyemeyen köpek.” Bu güçlü imge, bireysel psikoloji sınırlarını aşarak toplumsal belleğin, özellikle de kadınların kolektif travma mirasının ifadesine dönüşür. Bu yalnızca bir bireyin özgürlük eylemini gerçekleştiremeyişi değildir; aynı zamanda nesiller boyunca devredilen bastırma, korku ve çaresizlik zincirinin ruhsal ve bedensel ifadesidir. 🔸 Öğrenilmiş Çaresizlik ve Annelik Rolü Psikolog Martin Seligman’ın ilk kez

okumak için tıklayınız

“Annelik Kompleksi”, “Annelik Personası” ve “Anne Arketipi”

tarihinde gönderilmiş tarafından

“Annelik kompleksi”, “annelik personası” ve “anne arketipi” genelde karıştırılır ama aslında oldukça farklı şeyleri temsil ederler. Bunları gündelik hayattan örneklerle, net bir şekilde ayıralım: 🧠 1. Annelik Kompleksi Kökeni: Psikodinamik düzeyde bireysel bilinçdışından kaynaklanır.İşleyişi: Bireyin (kadın ya da erkek) annelikle ilgili yaşadığı bilinçdışı çatışmalar, bastırmalar ya da aşırı özdeşleşmelerle ilgilidir. 📌 Örnek:Diyelim ki bir kadın

okumak için tıklayınız

Kadının İşlevselleştirilmiş Bedeni ve Tetris Metaforu

tarihinde gönderilmiş tarafından

“Tetris’i etrafınızda tekrar tekrar bir daire içinde bir noktaya oynamak gibidir.” Bu cümle, yalnızca ev içi rutinin tekrarından söz etmez. Aynı zamanda kadının bedeninin, zamanının ve emeğinin sistematik biçimde işlevselleştirilişini gösterir. Metinde “ev”, bir yaşam alanı değil; çalışılması, sürdürülebilir tutulması ve göze hoş görünmesi gereken bir “iş alanı” olarak betimlenir. Kadın da bu sistemde hem

okumak için tıklayınız

“Ev, Annemin Bedeni ve Cesedi Mi”: Kristeva ve Foucault Üzerinden Bir Deneme

tarihinde gönderilmiş tarafından

Kavramın kendisi çok belirsiz-kaotik bir ifadeyi çaprıştırsada üzerinde konuşmaya değer bir konu olarak karşımıza çıkıyor. Biz bu ifadeyi derinleştirerek hem Julia Kristeva’nın “abject” (tiksinti/ayrışamayan beden) kavramı hem de Michel Foucault’nun “disiplin toplumu” ve “panoptikon” yaklaşımı üzerinden teorik örneklerle genişletiyorum: “Ev, annemin cesedi” metaforu, yalnızca kişisel bir travma betimi değil; aynı zamanda psikanalitik-feminist bir bilincin metaforudur.

okumak için tıklayınız

“Annemin korkusundan korkuyorum.”

tarihinde gönderilmiş tarafından

🔹 1. Arketipsel ve Travmatik Annelik Deneyimi “Annemin korkusundan korkuyorum.” Bu cümle, yalnızca bireysel bir duyguyu değil; aynı zamanda kolektif, nesiller arası aktarılan bir korku hafızasını da açığa çıkarır. Jung’a göre, anne arketipi yalnızca bireysel annenin temsili değil, doğanın besleyici ve yıkıcı tüm yönlerini kapsayan bir kolektif imgedir. Jung bu konuda şöyle der: “Anne arketipi

okumak için tıklayınız

Normların Dekonstrüksiyonu: Derrida’nın Farklılık Kavramıyla Aile ve İlişki Normlarını Sorgulamak

tarihinde gönderilmiş tarafından

Toplumun Normatif Aygıtları ve Farklılık Kavramı Jacques Derrida’nın différance kavramı, anlamın sabit olmadığını, sürekli ertelenen ve farklılıklarla inşa edilen bir süreç olduğunu öne sürer. Toplumun “normal” ilişki ve aile yapısını dayatan normları, bu bağlamda, sabit bir hakikat gibi sunulsa da, différance üzerinden sorgulandığında, bu normların tarihsel, kültürel ve ideolojik kurgular olduğu açığa çıkar. Heteronormatif evlilik,

okumak için tıklayınız

Gölgelerin Dansı: Jung’un Gölge Kavramı ve Toplumun Karanlık Yüzleri

tarihinde gönderilmiş tarafından

Jung’un gölge kavramı, bireyin ve toplumun bastırılmış, reddedilmiş yönlerini ifade eder; bu, yalnızca kişisel değil, aynı zamanda kolektif bilinçdışının derinliklerinde yatan karanlık bir aynadır. Devletlerin ve toplumların baskıcı politikaları, bu gölgenin dışa vurumu olarak görülebilir; bireylerin psişik dünyasında ise bu, suçluluk, korku ve çelişkili arzular olarak yankılanır. Karanlığın Aynası: Gölge Kavramının Kökeni Jung’un gölge kavramı,

okumak için tıklayınız

Gözetim, İktidar ve Özerkliğin Erozyonu

tarihinde gönderilmiş tarafından

Michel Foucault’nun panoptikon kavramı, modern toplumlarda gözetim ve denetim mekanizmalarının birey üzerindeki etkisini anlamak için güçlü bir metafor sunar. Jeremy Bentham’ın 18. yüzyılda tasarladığı panoptikon hapishane modeli, merkezi bir kulede görünmez bir gözetleyici tarafından sürekli izlenen mahkûmların hücrelerini içerir. Foucault, bu yapıyı, modern kurumların bireyleri disipline etme ve kontrol altına alma biçimini açıklamak için kullanır.

okumak için tıklayınız

Terapistin İktidar Sahnesi: Foucault’nun Merceğinden Danışan İlişkisi

tarihinde gönderilmiş tarafından

Michel Foucault’nun iktidar kavramı, insan ilişkilerinin her katmanında görünmez bir ağ gibi işler; terapist-danışan ilişkisi de bu ağın yoğun bir düğüm noktasıdır. Foucault’ya göre iktidar, yalnızca baskıcı bir otorite değil, aynı zamanda bilgi üretiminin, söylemin ve bireylerin kendilerini nasıl algıladığının bir biçimlendiricisidir. Terapistin odası, bu bağlamda, sadece iyileşme mekânı değil, aynı zamanda bir iktidar sahnesidir.

okumak için tıklayınız

Kültür Endüstrisinin Aynasında Modern Aşk: Terapi, Özgürlük ve Tüketim

tarihinde gönderilmiş tarafından

Kültür Endüstrisinin Büyülü Aynası Theodor Adorno’nun kültür endüstrisi eleştirisi, modern toplumun sanatı, eğlenceyi ve hatta duyguları standartlaştırarak bireyi bir tüketim nesnesine indirgediğini savunur. Popüler kültür, “ideal ilişki” mitini bir meta gibi paketler: romantik filmler, sosyal medya estetiği ve influencer çiftlerinin sahnelenmiş mutlulukları, aşkı ulaşılması gereken bir formül olarak sunar. Bu, Adorno’nun eleştirdiği standartlaşmanın ta kendisidir;

okumak için tıklayınız

Davranışcı Terapileri Nasıl Anlamalı ? “Davranışçılığa Karşı Psikodinamik Direniş” Bölüm 2

tarihinde gönderilmiş tarafından

20. yüzyıl psikolojisinin en temel ve felsefi çatışmalarından birini özetlemeye çalışacağız. Davranışçılığa Karşı Psikodinamik Direniş: Anlam ve Derinliğin Mekanizmaya Başkaldırısı Bu, bir devrimdi. Zihin, bilinç, ruh, arzu gibi kavramlar, içinde ne olduğu bilinemeyen bir “kara kutu”ya (black box) atıldı ve anahtar uzağa fırlatıldı. İnsan, çevresel etkilere (uyaran-tepki, pekiştirme, ceza) göre şekillenen, programlanabilir bir organizma olarak

okumak için tıklayınız

Freud’un Cinsellik Teorisi ve Modern Evlilik Terapileri

tarihinde gönderilmiş tarafından

Arzunun Kökenlerine Bir Bakış Freud’un cinsellik teorisi, insan ruhunun derinliklerinde yatan arzuların haritasını çizer. Libido, onun gözünde, yalnızca bedensel bir dürtü değil, aynı zamanda bireyin anlam arayışının motorudur. Bu teori, modern evlilik terapilerinde bir yol gösterici mi, yoksa görünmez bir kalıp mı? Freud, cinselliği insan davranışının temel taşı olarak görürken, heteronormatif yapılarla uyumlu bir çerçeve

okumak için tıklayınız