Kalemimde Saklanıyor Resimlerim – Faiz Cebiroğlu

Çocuklar, bizim çocuklar. Hayallerle dolu olan bizim çocuklar; ressam çocuklar. Düşüncelerini ve duygularını resim dili ile de bizlere ifade eden bizim çocuklar; ressam çocuklar.
Resim çiziyorlar; resim çizmek eğlencelidir.
Resim üretiyorlar; sanatçı kimliklerini geliştiriyorlar.
Resim çiziyorlar; çizdikleri resmi anlatarak, konuşma dillerini ve konuşma yeteneklerini geliştiriyorlar.
Resim çiziyorlar; hayal dünyaları ve yaratıcılıklarını gösteriyorlar.
?Tehlikeli bir aslan çizdim? diyor, 4 yaşında bir çocuk.

Ben de ?atımı çizdim? diyor, bir başka çocuk?

Resim çiziyorlar; kimisi aslan at, gözlük takan güneş; kimisi de gökyüzü, deniz çiziyor, hayallerle dolu olan bizim çocuklar. Boya ve renklerden harikalar yaratıyorlar; yaşamlarında onları etkileyen; onları ?meşgul? eden resimlerini, ?resim dili? ile bize sunuyorlar.

Yıllar önce bir yerde okumuştum; Danimarka?lı bir ressam bayan, bir kız çocuğa; ?bu kadar güzel resimleri nereden buluyorsun?? diye sorduğunda, 5 yaşındaki kız; ?renkli kalemlerimde saklanıyor resimlerim? diye mükemmel yanıt veriyordu.

Evet; kimisi renkli kalemlerinde, kimisi boyalarda, kimisi de çocukların hayallerinde saklanıyor, tüm bu güzel resimler.

Resim çiziyor, bizim çocuklar?Estetik yönlerini geliştirip, hayal dünyalarını resim dili ile bizlere ifade ediyorlar.

Ne ilginç, bir çocuk bizlere; ?çizdiğim resmi ?dinle? ve anlattıklarımı ?gör? diye anlatıyor. Bizlere ?ders? veriyor; yalnız resim dersi değil, topyekûn gelişim dersleri veriyor.

Temmuz ayında Antakya?daydım. Sevgili prensesim Bilgesu?nun evindeydim. Resimler çizdi bana; ?bak bu uzaydan gelen kız? dedi. Bu, ?uzayda uçan kız?, bu da ?bahçemizde çiçekler arasında dolaşan kız.?? Çizdiği resimler bende; odamda.

Dikkatinizi çekiyor mu bilmem, ama çocuk resimlerinde dikkatimi çeken bir nokta var; erkek çocuk resimleri ve kız çocuk resimleri.

Erkek çocuklar; tehlikeli hayvanlar, uçak, savaş, silahşörler, yarış arabaları, gemi ve çeşit çeşit ?kahramanlar? çiziyorlar.

Kız çocukları; gökyüzü, sevdikleri arkadaşlarını, kelebek, çiçek, uzayda uçurdukları hayallerini, anne ve babalarını, oyuncaklarını ve atlarını çiziyorlar? çiziyorlar?

Ama hem erkek, hem de kız çocuklar, renkli kalemlerinde ve boyalarda sakladıkları hayallerini, duyu ve duygularını ifade ediyorlar. Dünyalarını, dünyadaki hayallerini resimlerle, resim dili ile bizlere iletiyorlar. Hayal dünyaları, yaratıcılık süreciyle bütünleşiyor, tekleşiyor, yaratıcılık oluyor.

Resim, dildir.

Resim, kendini resim dili ile ifade etmek demektir. Yaratıcılık sürecinde çocuklar hem kendilerini, hem de çevrelerini, dünyalarını anlamaya çalışıyorlar. Yaratıcılık süreci, aynı zamanda , çocukların bazı kavramları ?yerine oturtma? ve bunları resimleriyle ifade etmeleri açısından da önemli oluyor.

Resim, dildir.

Yazı ve sözlü dilleri bazen yasaklanıyor.

Ama ?resim dilini? yasaklamak o kadar da basit değil…

Evet; resim, çocukların vitaminidir. Vitaminsiz bir gelişme olmuyor. Olmaz.

Resim çizmek, vitamindir; çocukların vitaminidir. Çocukların duygularını ve duyu organlarını besleyen bir vitamin. Vitaminsiz bir gelişme yok; olmuyor. Olmaz.

Resim, vitamindir.

Çocuklarımızı ?resim vitamini? ile büyütelim; resim gelişimlerinde hangi aşamalardaysa, onlarla o aşamada buluşalım; renkli kalemlerinde ve boyalarında sakladıkları resimlerini bizlere sunmalarına yardımcı olalım.

Faiz Cebiroğlu

Yorum yapın

Daha fazla Makaleler
“İstanbul Hatırası”na Dair – Ümit Cingöz

Ahmet Ümit?in son romanı, İstanbul?un, pek çoğumuzun bildiği, yaşadığı, gördüğü; ama bilip, yaşayıp, görürken de yanından yöresinden geçerken de nerede...

Kapat