Kendimce / Aforizmalar 2 – Nejdet Evren

1. Ağaç öz-verir topraktan esirgemez kendini, boyu kadar kök salar derinliklere; gök mavi çalar kızıla.
2. Kırlangıç kanadına takılmışsa özgürlük, yakalamak mümkün değildir.
3. Karanlığın içine bir kere girdin mi, onu parçalamadan asla çıkış bulamazsın.
4. Özgürlüğü bir yaşam biçimi olarak seçenler, özgür olmadan yaşayamazlar; altından kafesler kral tacına yakışır.
5. Sömürünün her türlüsü bir sefalet ile beslenir; sefaletin türüne göre sömürü türü bir virüs gibi kendini biçimler ve içerik olarak değiştirir; bilgi çağındaki sefaleti fark etme zamanı gelmedi mi?
6. Duymadım, görmedim, bilmiyorum üçlemesi kendi kendini yalanlamadır.
7. Yalan insan onurunu çalan sinsi bir hırsızdır.
8. Kadınlarını erkeğe muhtaç bir şekilde yaşamaya zorlayan bir toplum kökten acizdir.
9. Hayat, her gün yeniden doğar, doğmuyorsa yoktur.
10. İnsan faklı olmak için farklı davranmaz, farklı olduğu için farklı davranır.
11. Yalın-çıplak olmakla böcek daha doğal, maskeli olmakla insan daha sosyaldir; ancak bu her iki farklı olgu, yek-diğerine üstünlük anlamına gelemez.
12. Akan ırmağın yatağı her zaman pırıl-pırıldır; küf tutmaz.
13. Alet kullanan, alete alet olur.
14. Varlığa alışılmaz, yaşamak gerek; yokluğu ise öğrenmek…
15. Bilgi inancın kör-düğümünü çözemez ise, tüm düşüncelere kırağı düşecektir.
16. Özgüven maskeyi gerçeğe çevirme cesaretidir.
17. İnsan okur, ne kadar cahil olduğunu görmek için okur.
18. İnsanın öğrenmeye hakkı vardır, eğitilmeye değil.
19. Gerçek yalnızlık deryası çıkışsızdır; yolu olmadığından bunu hiç kimse gösteremez.
20. Kitleye mal olsa bile yanlıştan bir doğru çıkmaz.
21. Bildiğimize inanmayız, inandığımızı bilmeyiz.
22. Tarihin mahzeninde sonsuza dek saklı kalmayı başaran olgu, tabuta mühürlü bir tabudur.
23. Yer-yüzü-cennetini lokalize eden içinde kalır.
24. Binlerce yıl birikmiş kirden arınmadan hiçbir yere varılamaz.
25. Başı dik olanın gözü, önünü görmezmiş.
26. Tarih yaşanır ve yazılır; yazılanlar yaşanılanlar ile bir-e-bir örtüşmezler ve fakat onu yaşayanlar , yazanlar ve yaratanlar da insandır; tek farkla, tarihin öznesi olan insanlar düşünen insanlardır.
27. Kadın/ana kendine güvenme duygusunu yitirmişse eğer, erkek/ata korunmasızdır.
28. Nerede düşeceğini bilemezsin, yürümeden.
29. Gölgesi uzadıkça insan küçülür.
30. Yalanı yalanla düzletme, doğru sanılır; sen yalancı kalırsın.
31. Herkesin kendini bilge saydığı yerde herkes herkesi cahil sayarmış.
32. Herkesin mask/elendiği yerde herkes kendini açık/mesk-esiz sayarmış
33. Söylenene inanılmayan yerde söyleyen de kendi sözlerine inanmazmış.
34. Devinmene gerek yok, kendini akıntıya bırak yeter; sürüklenirsin taş gibi. Akıntının sesine kulak ver; ve dinle ?ki, içinde sandığın şey dışındadır- bir avuntu duyacaksın. Seni sen yapan akıntı ise, ona yön veren de sen olabilirsin; ilk aletin olan ellerin ne güne duruyor? Ki, onlar ?ellerin- ayaklarının, gözlerinin, dilinin ve beyninin kürek-çekenleridirler; unutma. Öyle ise, devinip sevin ki, sen değil, taş sürüklensin.
35. Her öz bir biçime sahiptir; biçimi ile örtüşmeyen öz yok olur.
36. Paradigmayı sökmek, çiviyi sökmekten zordur.
37. Her teori pratiğin zenginliğinde doğar; ve fakat, teorisiz pratik olmaz.

Nejdet Evren

Zamansız,2012

Yorum yapın

Daha fazla Aforizmalar
Aforizmalar IV – Mehmet Ercan

dilin etkisi; bombalardan daha güçlüdür. biri var ederken, yok eder ötekisi. *** şair; sözcük tüccarı değildir. şiir; kâr, zararla açıklanamaz.

Kapat