Marksizm ve Medya Araştırmaları / Anahtar Kavramlar, Çağdaş Eğilimler – Mike Wayne

Mike Wayne ?Marksizm ve Medya Araştırmaları?nda, anahtar Marksist kavramlar aracılığıyla kapsamlı bir medya analizine girişiyor. Yazar analizini yaparken, kimi bölümlerde internet, dijital teknoloji, televizyon, yazılı medya, sinema, belgesel ve Biri Bizi Gözetliyor türü programlar gibi, argümanlarını daha sağlam kılan çeşitli medya örneklerinden yararlanıyor. Wayne?ın, bir medya tarihçesini vermekten özellikle imtina eden çalışmasının asıl özgünlüğünün, karşılıklı bir dinamik içinde, güncel medya uygulamalarının analizine Marksizmin kavramları çerçevesinden bakması ve aynı zamanda medyanın bu kavramlarla nasıl ilişki kurabildiğini göstermesidir diyebiliriz.

Cengiz Kılçer, http://haber.sol.org.tr/okumaodasi/14017.html
Dünyayı anlamak için tercih ettiğimiz üslûplar dünyanın değişimi üzerinde bir etkiye sahip olduğundan, hangi araçlara ve nasıl müracaat edileceği zorunlu olarak politik sorulardır.

Nerede bir medya sözcüğü duysam aklıma doğrudan doğruya Marks ve Engels?in Alman İdeolojisi adlı çalışmasındaki Camera obscura metaforunu anımsarımr. ?Ve her ideolojide insanlar ve onların ilişkileri, camera obscura?daymış gibi baş aşağı görünüyorsa, bu görüngü de tıpkı nesnelerin gözün ağtabakası üzerinden ters durmasının doğrudan fiziksel sürecinden ileri gelmesi gibi, onların tarihsel yaşam süreçlerinden ileri gelir.? S. 32.

Medya: tanımın en geniş anlamı ile kullanıldığında, birçok insana ulaşabilen her kategoriden sözel, yazılı, basılı, görsel, işitsel metin ve imge -kitaplar, gazeteler, dergiler, broşürler, billboard?lar, radyo, film, televizyon, internet dâhil- kapsayan devasa bir iletişim araçları toplamı? Net olan bir gerçek var ki, o da medyanın ciddi anlamda toplumsal/ideolojik ağ olduğudur. Filmler, televizyon yayınları ve iletişim araçları üretimi de kapitalizmde maddi meta üretimidir. Ücretliler tarafından yapılırsa kapitalist anlamda üretkendir, yani artı-değer yaratır. Televizyon yayınlarının milyonlarca izleyiciye dağıtımı meta üretim değil toplumsallaşmış hizmettir.

Mike Wayne, ?Marksizm ve Medya Araştırmaları: Anahtar Kavramlar Çağdaş Eğilimler.? (Yordam Kitap, Mart 2009) adını verdiği çalışmasında medya, iletişim ve kültürdeki anahtar temaların kapsamlı ve ayrıntılı analojisini yapıyor; aslında dünyada ve ülkemizde medya üzerine yapılan çeşitli çalışmalar var ama Mike Wayne?nin bu çalışmasının Marksist bir bakış açısıyla medya olgusu üzerine ideolojik filtre işlevi gördüğünü söylersek abartmış olmayız.

Mike Wayne kitabı için: medyayı incelerken konularına daha yoğun daha köklü yaklaşmak isteyen, doğrusu medya ve kültürü kavramaya çalışırken neden her şeyin böyle olduğu sorusunun esas anlamda köküne inmenin yollarını arayanlar olduğu ümidiyle yazıldığını da belirtiyor ve ekliyor: ?Bunu yapmaya başlamak için eni iyi yöntembilimin Marksizm olduğuna inanıyorum.?

?Marksizm ve Medya Araştırmaları: Anahtar Kavramlar Çağdaş Eğilimle? Marksist düşünce tarihi olarak düzenlenmemiş, onun yerine daha çok kapitalizm bağlamında medya kültürünü anlamamıza yardımcı olmak, Marksçı kavramlardan yararlanarak ve bu kavramlara açıklık getirerek gündelik temayüle yapılan bir girizgâh olarak düşünülebilir.

Mike Wayne, bu kavramları karmaşıklıklarından diğerkâmlık etmeden, mümkün olduğunca anlaşılır bir biçimde uygulamaya ve açıklamaya çalışıyor. Marksizm karşıtlarının doktrini fazla yalınkat olarak hemen göz ardı ettiklerini düşünecek olursak bu ilk husus özellikle önem kazanıyor. Kimi açılardan kapitalizm olağandışı derecede ve vahşi şekilde basittir. Diğer açılardan ise çok karmaşıktır ve Marks bir yetişkin olarak yaşamının tamamını insanlık ve insanlığın geleceği ve doğası açısından kapitalizmin tarihsel önemini çözümlememeye ve anlamaya adamıştır. Kitap kritik Marksist kavramların açılımıyla bir medya çözümlemesini sentezlerken geniş anlamda alacak olursak medyanın işleyişi ve yapılanması üzerinde aktif olan bağlamsal belirleyenlerin ele alınmasından, medya anlamlarının daha metinsel kaygılarına ve son olarak da bilinç veya bilginin kapitalizm altında doğası/kaderi hakkında daha felsefi konumlara yöneliyor.

Kimi bölümlerde verili kavramsal meseleleri aydınlatmak açısından çeşitli medya araçları örneklerinden yararlanılmış; ama çoğunlukla tartışmayı belirli bir vaka analizi olması açısından belirli medya araçları üzerinde kurmaya daha çok önem verilmiş. 1. ve 2. bölümde internet dijital teknoloji ve kültür ele alınıyor. 3. bölümde Hollywood?un medya-endüstriyel kompleksi hâkimdir. Birleşik Krallık televizyonu 4. bölümde sıkça referans noktası olarak kullanılmış. 5. bölüm Big Brodher (Biri Bizi Gözetliyor) olarak bilinen uluslar arası görüngü üzerinde bir vaka analizi ile birlikte yine televizyon üzerine. 6. bölümde yazılı medya 7. bölümde Hollywood sineması 8. bölümde ise belgeseller irdeleniyor.

?Marksizm ve Medya Araştırmaları: Anahtar Kavramlar Çağdaş Eğilimler? Marksizmi medya, kültür, sanat, iletişim çalışmaları alanında yeniden sağlam bir biçimde gündeme yerleştirme yönünde yapılmış bir katkı olarak okuyabiliriz.

Tanıtım Yazısı
Her ne kadar medya çalışmaları popüler bir akademik disiplin olsa da Marksist bir bakış açısıyla bu konunun analizini yapan kitap sayısı şaşırtıcı derecede azdır. Mike Wayne’in kitabı medya üzerine araştırma yaparken radikal bir siyasal metodolojiye başvurmak isteyenler için idealdir. Yazar bu kitapta kilit Marksist kavramlara erişilebilir bir rehber sunduğu gibi bu kavramların güncel kültür analizlerine nasıl uygulanacağını da gösteriyor.
Marx, Lukacs, Gramsci, Habermas, Jameson ve diğer yazarlardan yararlanan kitap bizlere medya ve mevcut kültürel eğilimlerin Marksist açıdan analizini yapabilmek için gerekli olan kilit kavramların kapsamlı bir serimlemesini sunuyor. Sınıf, üretim tarzı, kültür sanayi, devlet, altyapı-üstyapı, ideoloji, hegemonya, bilgi ve toplumsal çıkarlar ve meta fetişi gibi kavramları ele alıp yorumlayan bu kitap film, televizyon, internet ve basılı medya gibi geniş bir konu yelpazesine sahip. Analizler, dijital dosya değişiminden Disney?e, reality TV programı Big Brother?dan sermaye altında kültür ve toplumun fetişlerine ışık tutan Diğerleri (The Others), Şeytan?ın Bel Kemiği (The Devil?s Backbone) ve Karanlık Şehir (Dark City) gibi filmlerdeki ruh ve hayaletlere dek uzanan somut irdelemelere dayandırılıyor.

Kitaptan Bir Bölüm

TEŞEKKÜR
Teşekkür borçlu olduklarım:
Pluto Press?e bu kitabı yayınladığı ve ?Marksizm ve Kültür? dizisini desteklediği için; Graham Murdock?a yapı ve içerik üzerine ilk baştaki önerileri için; Brunel Üniversitesi?ne bu kitabı yazmak için ihtiyacım olan izni sağladığı için; Peter Wissoker ve Robert Glynn?e 2. Bölüm üzerine yorumları için; Peter Keighron?a gözlem ve yorumları için; Deirdre O?Neill?e çalışma boyunca desteği ve düşünceleri için; Douglas Kellner?e kuşkuya düştüğüm bir andaki cesaret verici sözleri için; Laura Harrison?a 3. Bölüm?ün özenli redaksiyonu ve International Journal of Cultural Studies ve Radical Philosophy dergilerinin okurlarına sırasıyla 3. ve 5. Bölüm üzerine yaptıkları geri bildirimler için.
3. Bölüm?ün farklı bir versiyonu International Journal of Cultural Studies (cilt 6, no. 1, 2003) dergisinde ?Post-Fordism, monopoly capitalism and Hollywood?s mediaindustrial complex? başlığı altında ve 5. Bölüm?ün bazı kısımlarının farklı bir versiyonu Radical Philosophy (no. 117, Ocak/Şubat 2003) dergisinde ?Surveillance and Class in Big Brother? başlığı altında yayımlanmıştır.

Giriş:
Birleşik Krallık?taki televizyon programlarının bitiş jeneriklerine tuhaf bir şeyler oldu. ?Eskiden ağır ağır ve tüm ekranı kaplar bir şekilde akarken, gittikçe kısaltılıyor, bölünüyor, kenarlara itiliyor, kutulara tıkılıyor ya da neredeyse okunmayacak denli hızlandırılıyorlar.?1 Bu yorum Guardian gazetesi medya ekinin yeni medya bölümünde yer alan bir makaleden alınmıştır. Böyle bölümler ve alt-bölümler, güncel olay ve eğilimlerle ilgili bilgi dağıtımı alanında etkinlik gösteren, önde gelen günlük iletişim araçlarının tipik bir özelliğidir. Bu tür medya uygulamalarındaki bitiş jeneriği gibi özel ve nispeten önemsiz görünen bir konu ile daha elle tutulur birtakım dünya gelişmeleri arasında araştırmaya değer bir ilişki olabileceği düşüncesi pek akla yatkın görünmüyor. Ancak Guardian kaynaklı bu haber ile televizyonda gece haberlerinde sunulan ve pek yetersizce analiz edilen kimi olaylar arasında bir ilişki var mıdır? Bir yanda bitiş jeneriğinin böyle kısalması, bölünmesi, kutular içine alınması ile diğer yanda Arjantin?in başkenti Buenos Aires gibi bir metropolde (ulusal politikacılar tarafından
itaatkâr bir biçimde riayet edilen) Uluslararası Para Fonu (IMF) politikalarına karşı gelişen kitlesel ayaklanmalar arasında nasıl bir ilişki olabilir ki? Bu kısalma, bölünme ve kutulanmanın nasıl olur da, gelişmekte olan dünyanın orasına burasına Batı tarafından bombalar yağdırılmasıyla bir biçimde bağlantısı olabilir? Bitiş jeneriklerinin tuhaf kaderiyle Birleşik Krallık?ta ulaşım, sağlık ve eğitim gibi kamu hizmetlerinin devletin onayıyla yavaş yavaş özelleştirilmesi arasında hiç kuşkusuz bir bağ olamaz. Bizim medya deneyimimizin böylesine marjinal bir yönüyle, medyanın kendi yapılanması arasında bir bağ söz konusu olabilir mi? Ve bütün bunlarla medyadaki biçim ve bağlamları ve üretilen anlamları birbirine bağlayan bir şeyler var mıdır? Belki de, Matrix?teki (Andy ve Larry Wachowski, 1999 ABD) Neo gibi, siz de dünyada bir şeylerin yanlış olduğunun farkındasınız, ama neden yanlış olduğunu dünyanın görünüşünden çıkaramıyorsunuz. Peki, olayların, süreçlerin ve tartışmaların bu şaşırtıcı karmaşıklığını süzmeye, ayrıştırmaya ve analiz etmeye nereden başlamalı?
Medya araştırmacısı olarak, başlangıç noktası olarak seçtiğimiz bu haberden, bu bitiş jeneriği meselesinden daha kötüsüyle de başlayabilirdik.
Buradaki sorun, televizyonun yayın süresinin niteliğinin son yıllarda değişime uğraması. Daha önceleri, seyretmiş olduğunuz ürünü üretmiş olan kişilerin katkı ve rollerini belgeleyen bitiş jeneriğinin tüm ekranı kaplayarak aheste aheste geçmesinde bir sorun yoktu. Bugün ise (nasıl finanse ediliyor olursa olsun) yayıncılar arasında yaşanan seyirci uğruna kıyasıya rekabet, bitiş jeneriğinin artık seyircinin kanalı izlemeye devam etmesini sağlamaya yönelik promosyon ve anonslarla rekabet etmek zorunda olması anlamına geliyor. Televizyon endüstrisindeki bu kıyasıya rekabet doğal yollardan gelişme göstermemiş, onun yerine devlet ve özel sektör faillerince titizlikle teşvik edilmiş ve kurumsallaştırılmıştı.
Yayın süresinin artık daha önce hiç sahip olmadığı bir ekonomik değeri vardı. Bir şeyin kimileri açısından değerli hale gelmesi için, başkaları açısından kıtlaştırılması gerekir. Bir zamanlar doğa bize birtakım kısıtlamalar getirdiği ve eziyetler çektirdiği için kıtlık insanlığı etkilerdi. Bu kısıtlamalar ve dertleri aşmamızı sağlayacak en temel olanaklardan yoksunduk. O sırada yavaş yavaş gelişen, olgunlaşan ve kıtlığı yenmeyi, daha önceleri kimsenin elde edemediği kadar gıda, sağlık, maddi varlık ve kültürel zenginlik vaat eden yeni bir toplumsal ve ekonomik düzen ortaya çıkıverdi.

Kapitalizm olarak adlandırılan bu toplumsal ve ekonomik düzen, aslında kıtlığa son vermedi. Onun yerine, yeni, yapay ya da toplumsal olarak tasarlanmış kıtlık biçimleri getirdi. Vakit nakittir, derler. Bu da zamanın kıt bir kaynak, bir değer haline geldiğini söylemenin başka bir yoludur. Dolayısıyla televizyonda zaman şimdi o denli değerli ki, yayıncılar bitiş jeneriğini tümden kaldırarak internete koymayı tartışıyorlar. Televizyon programını üretmiş olan emeğin silinmesi sektördeki işçi sendikalarını pek memnun etmedi. Amerika?da Discovery Channel tarafından ortaya atılan bu düşünce çeşitli film yapımcıları örgütlerini temsil eden Belgesel Bitiş Jeneriği Koalisyonu?nca reddedildi. Söz konusu gazete haberinde şöyle deniliyor: ?Tepki o denli şiddetliydi ki, Discovery Amerikan basınında ?açgözlü? ve ?Amerikalılığa yakışmayan? sıfatlarıyla damgalanmıştı, bu tepki Atlantik?in her iki yakasındaki yönetimleri de durdurmuşa benziyor.?2 Böylece rekabet mantığına ve seyirciyi ve dolayısıyla reklam verenlerden elde edilen kârı artırma (veya devletçe desteklenen bir kanalsa seyirci sayısını koruma) güdüsüne karşı konulmuş oluyor, bu da toplumsal ve ekonomik düzenin önemli bir yüzünü ortaya seriyor: Karşı çıkanlar var. Bu karşı koyuşun reklam verenlerce finanse edilen ve televizyon sektörünü ?açgözlü? olarak niteleyen kapitalist Amerikan basınınca desteklendiği gerçeği başka bir yönü daha gözler önüne seriyor:
Toplumsal ve ekonomik sahne çelişkilerle dolu; bireysel ve kolektif failler bir düzeyde belli değerleri savunurken, başka bir düzeydeki uygulamaları bununla çelişebiliyor. Aynı zamanda, ticarileşmenin uluslararasılaşmasının da çoğu kez burada ima edilen yolu kullandığını da göz ardı etmemeliyiz: Amerika?dan Britanya?ya, oradan da dünyanın geri kalanına. Düşünceyi destekleyen çeşitli kaynaklardan sektör içinden pek çok alıntının yazının orasına burasına serpiştirilmiş olduğuna bakacak olursak, bizim gazete makalesinin de bitiş jeneriğinin yerinin değişmesi düşüncesine gayet sıcak baktığı söylenebilir. Yorumculardan biri, ?Seyircilerin o kadar da ilgisini çeken bir şey olduğunu gösteren bir kanıt olmadığını? söylüyor.
Öte yandan, reklamların seyirciyi rahatsız ettiği ve sinirlendirdiğine dair bol miktarda kanıt var. Tabii ki, bu türdeki müşteri tepkileri ile ilgili olarak sektörün pek bir şey yapmaya niyeti yok, zira bu varlığını tehdit edecektir.
Tabii ki, siz tüm bunlardan etkilenmemiş ve o ya da bu yönde bir düşünceye sahip olmanın pek de ölüm kalım meselesi olmadığını düşünüyor olabilirsiniz. Ne var ki, buradaki amaç tümüyle yapay kıtlık, kâr için rekabet, emeğin marjinalleşmesi, yeni teknolojinin sorunları sermayeye yararlı bir şekilde ?çözmesi? gibi ilkeler çerçevesinde düzenlenen bir dünyanın neye benzeyeceğini hayal edebilmek.
Hiç kuşkusuz bunu yapabilmek için Hayal Bilim bölümünden mezun olmanız gerekmez, çünkü aslında bu, şu anda içinde yaşadığımız dünyadan başkası değil. Sermayenin güçleri yaşamımızın her alanına, tüm etkileşimlerimize girmiş durumda ve o bitiş jeneriğinden petrol kaynakları (kapitalizmin toplumsal ve ekonomik ilişkileri içinde, tekelleşmiş tedarikçilerin düzene yerleşmiş çıkarları doğrultusunda yenilenebilir enerji kaynakları konusundaki araştırmaları yavaşlatmalarıyla kıt hale gelmiş başka bir kaynak daha) uğruna savaşlara kadar uzanıyor. Sermayenin gücü medya sektöründeki şirketlerin yapılarındaki değişikliklerden, devletin rolüne, yeni teknolojilerin kullanımına ve medyanın ürettiği kültürel biçimlere ve anlamlara dek uzanıyor. Bu, güçlü çelişkilerle, sürpriz dolambaçlarla doludur ve çeşitli derecede ve farklı yoğunluk ve şiddet düzeylerinde direniş ve karşı güçlerle karşı karşıyadır.
Bu kitabın sergilemeye çalıştığı; medyanın süzgecinden geçmiş güncel eğilimler arasından, bir yanda yeni, dizginlenmemiş kapitalizmin kendini ve onu içeren dünyayı (kendi benlik ve kimlik anlayışımız da dahil olmak üzere) tekrar yapılandırmasının, diğer yanda ise pratik ve kuramsal direniş güçlerinin öyküsüdür. Bize yol gösterecek, pusulamız olacak kilit kavramlar Marksizmden geliyor.
Marksizm medyayı incelemek için kullanılacak bir metodolojiden çok daha fazlasıdır. Kapitalizmin, 19. yüzyılda koca sakallı bir Alman?ın, Fransız radikal politikaları, Alman idealist felsefesi ve Britanya ekonomik analizlerinin senteziyle yarattığından beri pek çok kereler üzerinde savaşılmış, karşı konulmuş ve kınanmış politik, toplumsal, ekonomik ve felsefi bir eleştirisidir. Bir eleştiri olarak, tahmin edilebileceği gibi mevcut toplumsal ve ekonomik düzenin ötesine geçilemeyeceğini düşünenlerce kötü, haset dolu ve karikatürize edilmiş tepkiler almıştır. Aynı zamanda iktidarı ele geçirip kendilerini o ya da bu türde bir Marksist olarak ilan edenlere ilişkin deneyimlerce de ciddi olarak zedelenmiştir. Bu deneyimleri eleştiren Marksistler de olmasına rağmen, en çok sesi duyulanlar kapitalizm savunucusu eleştirmenler olmuştur.
Batı?da Marksizm, akademik dünyadaki zirve noktasına 1960 ve 1970?lerde, gelişen ülkeleri ve Batı?yı saran bir politik radikalleşme dalgasıyla ulaştı. Bugün ise kültür ve medya çalışmalarında, en iyi ihtimalle çoğu kez metotlar tarihçesinin ana temaları, kaygıları ve yaklaşımları artık karşılaştırılamaz derecede sofistike analiz araçlarınca geride bırakılmış bir bölümü olarak sözü edilir.
Belki de insanlar artık Fredric Jameson?ın dediği gibi ?Marksizmi ?aşma? çabaları tipik olarak daha eski, Marksizm öncesi konumları tekrar keşfetme biçimini alır? (Jameson 1988: 196) gerçeğinin farkına vardığı için bunun değişim belirtilerini görmek mümkün. Bu kitap medyayı incelerken, konularına gittikçe daha radikal yaklaşımlar arayışında olan, daha doğrusu medya ve kültürü anlamaya çalışırken neden her şeyin böyle olduğu sorusunun gerçek anlamda köküne inmenin yollarını arayanlar olduğu ümidiyle yazılmıştır.
Bunu yapmaya başlamak için en iyi metodolojinin Marksizm olduğuna inanıyorum. Şüphesiz ki o tüm cevaplara sahip değildir ve zaten Marksistler arasında da tartışmalı bir alandır. Ancak dünyanın bugün, Marx tarafından Komünist Manifesto?da tarif edilene 1848?da Manifesto kaleme alındığında olduğundan çok daha fazla benzediği göz önünde bulundurulacak olursa, bir araç kümesi olarak çok uzun ömürlü olduğu görülebilir. Bu kitap bir Marksist
düşünce tarihi olarak düzenlenmemiştir, onun yerine daha çok gelişmiş kapitalizm bağlamında medya kültürünü anlamamıza yardımcı olması ümidiyle Marksçı kavramlardan yararlanarak ve bu kavramlara açıklık getirerek güncel eğilimlere yapılan bir giriş olarak düşünülebilir. Bu kavramları karmaşıklıklarından feragat etmeden, mümkün olduğunca anlaşılır bir şekilde uygulamaya ve açıklamaya çalıştım. Karşıtlarının Marksizmi ?fazla basit? olarak hemen göz ardı ettiklerini düşünecek olursak, bu ilk konu özellikle önem kazanıyor. Kimi açılardan kapitalizm inanılmaz derecede ve vahşi şekilde basittir. Diğer açılardan ise çok karmaşıktır ve Marx bir yetişkin olarak yaşamının tamamını insan ırkı açısından kapitalizmin tarihsel önemini analiz etmeye ve anlamaya adamıştır.

Bu kitap, kilit Marksist kavramların açılımıyla bir medya analizini kaynaştırırken, geniş anlamda alacak olursak, medyanın işleyişi ve yapılanması üzerinde etkili olan bağlamsal belirleyicilerin ele alınmasından, medya anlamlarının daha metinsel kaygılarına ve son olarak da bilinç ve bilginin kapitalizm altında doğası ve kaderi hakkında daha felsefi konulara yöneliyor. Kimi bölümlerde, söz konusu kavramsal konuları aydınlatmak açısından çeşitli medya araçları örneklerinden yararlanılmıştır, ama çoğunlukla, tartışmayı belirli bir vaka analizi olması açısından belirli medya araçları üzerine kurmaya daha çok önem verilmiştir. 1. ve 2. Bölüm?de internet, dijital teknoloji ve kültür ele alınmıştır. 3. Bölüm?de Hollywood?un medya-endüstriyel kompleksi hâkimdir. Birleşik Krallık televizyonu 4. Bölüm?de sıkça referans noktası olarak kullanılmıştır. 5. Bölüm, Big Brother* olarak bilinen uluslararası fenomen üzerine bir vaka analizi ile birlikte yine televizyon üzerinedir. 6. Bölüm?de yazılı medya, 7. Bölüm?de Hollywood sineması, 8. Bölüm?de ise belgeseller başroldedir. Bu bölümlerde hiçbir şekilde bu farklı medya araçlarının bir tarihçesi sunulmayacaktır.
Ümidim daha ziyade, karşılıklı bir dinamik içinde, güncel medya uygulamalarının analizini yaparak Marksizmin açıklayıcı gücünü sergilemek ve bunun sonucunda medyanın (ve akla getirdiği soruların) da Marksçı kavramları netleştirmesi, belirginleştirmesi ve sorgulamasıdır. Aynı zamanda, çeşitli bölümlerde zorunlu olarak söz konusu alandaki Marksçı olmayan veya Marksizan alternatiflerin eleştirisi yapılacak ve aynı zamanda gerekli yerlerde bu diğer duruşlara Marksizm içindeki kör noktaları aydınlatmak için başvurulacaktır. Dünyayı anlamak için tercih ettiğimiz metotlar dünyanın değişimi üzerinde bir etkiye sahip olduğundan, hangi araçlara ve nasıl başvurulacağı kaçınılmaz olarak politik sorulardır.
Bu kitap Marksizmi medya ve kültür çalışmaları alanında yeniden sağlam bir biçimde gündeme yerleştirme yönünde yapılmış bir katkıdır.
* Türkiye?de Biri Bizi Gözetliyor (BBG) adıyla yayınlanan programın orijinal versiyonu. Bundan böyle metin içerisinde Biri Bizi Gözetliyor olaran anılacaktır ?çev.

MARKSİZM VE MEDYA ARAŞTIRMALARI
Marxism and Media Studies: Key Concepts and…
Mike Wayne, Çeviren: Barış Cezar,
Yordam Kitap, medya, 350 sayfa

İçindekiler
Giriş: Küçük Ekrandan Resmin Tamamına
1
Sınıf ve Yaratıcı Emek
2
Üretim Tarzı: Teknoloji ve Yeni Medya
3
Sermaye Güçleri: Hollywood Medya-Endüstriyel
Kompleksi
4
Devlet: Uzlaşmazlığın Düzeni
5
Altyapı-Üstyapı: Siyasal Bilinçaltını Tekrar Kurmak
6
Göstergeler, İdeoloji ve Hegemonya
7
Meta Fetişizmi ve Şeyleştirme: Hayalileşen Dünya
8
Bilgi, Normlar ve Toplumsal Çıkarlar:
Belgeselcinin İkilemi
Sonuç: Kilit Kavramlar ve Çağdaş Eğilimler
Üzerine Düşünceler
Notlar
Kaynakça
Dizin

Mike Wayne Hakkında Bilgi
Brunel Üniversitesi (İngiltere) Film ve Televizyon Bölümü’nde öğretim üyesi ve Dissident Voices: The Political of Television and Change’in editörüdür. Political Film: the Dialectics of Third Cinema, yazarın yayınlanmış öteki eseridir.

Yorum yapın

Daha fazla İnceleme, Politika
Çalıntı Kıtalar / Amerika’da Fetih ve Direnişin Beş Yüz Yılı – Ronald Wright. Tüfek, Mikrop ve Çelik’le geldiler… İstila ettiler, sömürgeleştirdiler ve yok ettiler…

?Amerikan yerlilerinin Avrupa?yı nasıl ?keşfettiğini? bilmek ister misiniz? Bu kitabı okuyun.? Eduardo Galeano Kolombiyalı yazar Gabriel Garcia Marquez?in tanınmış romanı...

Kapat