Kategori: Psikoloji

Anneye Sadık Kalmak, Babayı Onaylamak:

Kimliğimizin Sessiz Bedeli “Sadakat duygusu, kim olduğumuzu değil, kim olmamıza izin verildiğini gösterir.” Bazı hayatlar, bir seçim değil; bir yükümlülük olarak yaşanır.Sevilmek için susmak, aidiyet için benliğinden vazgeçmek zorunda kalanlar…İçimizde bir ses hep fısıldar: “Anneni üzme.”“Babanı hayal kırıklığına uğratma.” Çocukluk bu sadakat emirleriyle örülür.Ve yetişkinlik, kimliğimizin bu koşullu yapbozlarını bir araya getirme çabasıdır. 🧠 Sadakat:

okumak için tıklayınız

Sevgi mi, Sadakat mi?

“Ailenin İçindeki Sessiz Pazarlıklar Üzerine Psikoanalitik Bir Bakış “Ben seni olduğun gibi sevdim”…Gerçekten mi? Her ailenin içinde söylenmemiş cümleler, görünmeyen sözleşmeler ve koşullu duygular vardır.Dışarıdan bakıldığında bu ilişkiler sevgi dolu gibi görünür…Ama içlerinde çoğu zaman bir sadakat pazarlığı döner: “Benim istediğim gibi davranırsan seni kabul ederim.”“Beni utandırmazsan seni severim.”“Benim yolumu seçersen var olursun.” Tıpkı Tennessee

okumak için tıklayınız

Ev: Bastırılmışların Mekânı mı, Kolektif Bilinçdışının Sahnesi mi?

(Kızgın Damdaki Kedi filminden yola çıkarak, evin psikanalitik ve arketipsel anlamları) 🔑 Ev: Güvende Olunan Yer mi, Bastırılmış Olanın Yankısı mı? Jungiyen psikolojide “ev”, yalnızca fiziksel bir yapı değil, aynı zamanda psişenin mimarisidir. Filmdeki ev, sıcak bir aile yuvası değil, bastırılmış duyguların yankılandığı bir labirenttir.Brick’in odası, Big Daddy’nin koridorları, Maggie’nin aynaları… Hepsi birer içsel temsil

okumak için tıklayınız

Koşulsuz Sevgiye Duyulan Açlık: “Kızgın Damdaki Kedi”den “Az Seçilen Yol”a Psikoanalitik Bir Yolculuk

Son zamanlarda etkilendiğim filmlerden biri olan “Kızgın Damdaki Kedi” filmi nde Brick babasından koşulsuz sevgi beklentisi içindeki yoğun yaaşdığı acılar oldukça tanıdık geldi. Burayı yine benim için etkileyici başucu kitaplarımdan biri olan Scott Peck’in “Az Seçilen Yol” kitabındaki sevgi temasıyla ilişkili bir yerden anlamaya çalıştım. Psikoterapi pratiğimde ve araştırmalarımda sıkça karşılaştığım, bireyin yaşam yolculuğunda köşe

okumak için tıklayınız

Brick’in Sessizliği: Konuşmayan Erkek, Bireyleşemeyen Benlik

1958 yapımı Kızgın Damdaki Kedi filminde Paul Newman’ın canlandırdığı Brick karakteri, görünürde güçlü ama içsel olarak çöküşte bir erkek figürüdür. Jungiyen psikolojide bu figür, bireyleşme süreci sekteye uğramış ve persona ile gölge arasında sıkışmış bir “yaralı eril” arketipidir. 🧊 1. Sessizlik = Duygusal Donma Brick’in suskunluğu sadece pişmanlıkla ya da kayıpla açıklanamaz. O, sadece geçmişe

okumak için tıklayınız

Sadakati En Çok Kim Bekler ? Anne mi ? Baba mı ?

Sadakat… İnsan ilişkilerinin temel taşlarından biri, çoğu zaman sorgulamadan beklenen, bazen ise en derin yaraların kaynağı. Peki, bir çocuğun hayatında bu beklentiyi en yoğun kim taşır: Anne mi, yoksa Baba mı? Bu soru, bireysel ve kültürel farklılıklarla şekillenen, psikolojinin derinliklerine uzanan karmaşık bir alanı işaret eder. 🧠 Psikodinamik Açıdan: Figür Sadakati neden ister? Altındaki ihtiyaç

okumak için tıklayınız

Baba’yı Öldürmeden Adam Olunur mu?

“Baba’yı öldürmek” metaforu, sadece psikanalizin temelini oluşturan değil, aynı zamanda bireysel gelişim ve toplumsal evrimin anahtarını barındıran güçlü bir kavramdır. Freud, Lacan ve Jung’un bu konudaki yaklaşımları, bireyin olgunlaşma ve kendi öz benliğini inşa etme sürecindeki evreleri ve zorunlulukları farklı derinliklerde açıklasa da, hepsinin ortak paydası sembolik bir ölümü işaret etmeleridir. Burada kastedilen, biyolojik babanın

okumak için tıklayınız

Girişimcilik: 1950’lerin Miras Obsesyonundan 2020’lerin Kişisel Marka Takıntısına

Kızgın Damdaki Kedi (1958) filmindeki “Girişimci Baba” ile Günümüzün Girişimcilik Tutkusu Arasındaki Farklar Geçen gün izlediğim Kızgın Damdaki Kedi filminde Big Dady sürekli girişimci oluşuyla ve sıfırdan yarattığı mal varlığının hikayesiyle ödediği bedelleri görmeden anlattığında bir büyük başarı olarak günümüz dünyasındaki bir karşılaştırmaya yöneldim ister istemez. Bu yazıda böyle bir karşılaşmanın özetidir. Görüş ve önerilerinizi

okumak için tıklayınız

Kiralık Dairelere Sıkıştırılan İnsan: Modern Yersizliğin Psikodinamiği Bölüm 1

Kiralık bir evde yaşıyorum. Babamın gençliğinde alabildiği – sahip olduğu bir eve karşılık henüz bir artı bir dairede yaşamanın bir anlamını düşünürken bu yazıyı toparlamaya çalıştım. “Kiralık dairelere sıkıştırılan günümüz insanı” bendim, arkadaşlarım ve aslında hepimiz olduğunu gördüm ve bunun bir sistem sorunu olduğunu yalnızca bir konut krizine değil, aynı zamanda benliğin, aidiyetin, kimliğin ve

okumak için tıklayınız

Yedi Ölümcül Günah ile Savaşlar

1. Gurur (Superbia) ve Milliyetçilik-Yüksekten Bakış 2. Açgözlülük (Avaritia) ve Kaynak İstila Hırsı 3. Öfke (Ira) ve İntikam Döngüsü 4. Kıskançlık (Invidia) ve Jeopolitik Rekabet 5. Şehvet (Luxuria) ve Sömürgeci Sömürü 6. Tembellik (Acedia) ve Sivil Toplumun Çöküşü 7. Oburluk (Gula) ve Savaş Ekonomisi 🔄 Psikopolitik Sarmal Bu yedi günah, sadece bireysel ahlak hatası değil;

okumak için tıklayınız

Hislerin Gıdıklayarak Gelmeyeceğini Bilmek.

Ordinary People filminde terapist, hastasına ”Hissetmek hakkında bir nasihat sana Hislerinin seni gıdıklayarak geldiklerini haber vermeleri beklentisinde olma “ diyordu. Bazı insanlar duygularını bir melodi gibi bekler: Yumuşak, uyumlu, yavaşça yükselen bir notayla geleceğini zannederler. Oysa hisler, sandığımız kadar nazik değildir. Hele bastırılan, yok sayılan, bilinçdışında birikirken şekil değiştiren duygular… Onlar, kapıyı çalmadan gelen misafirler

okumak için tıklayınız

Freud’un etkilendiği ve okuduğu başlıca yazarlar ve düşünürler

Freud’un etkilendiği ve okuduğu başlıca yazarlar ve düşünürler şunlardır: Freud, bu yazarların ve düşünürlerin eserlerindeki insan doğasına, bilinçdışına, arzulara ve iç çatışmalara dair gözlemlerinden ilham almıştır. Edebiyatın, insan psikolojisinin karmaşıklığını anlamak için önemli bir kaynak olduğuna inanmış ve kendi teorilerini edebiyat eserlerindeki karakter analizleriyle desteklemiştir. Freud’un edebiyatla bu sıkı ilişkisi, psikanalizin sadece bir tedavi yöntemi

okumak için tıklayınız

Kimliğin İnşası ve Ötekinin Sesi: Butler, Spivak ve Beauvoir Arasında Bir Diyalog

Bu metin, Judith Butler’ın cinsiyet performativitesi, Gayatri Chakravorty Spivak’ın ötekini konuşturma çabası ve Simone de Beauvoir’ın “Kadın doğulmaz, kadın olunur” ifadesi arasındaki ilişkiyi ve olası gerilimleri inceliyor. Kimlik, öznellik, temsil ve güç dinamikleri üzerinden bu üç düşünürün fikirleri, tarihsel, toplumsal, dilbilimsel ve etik boyutlarıyla ele alınacak. Metin, bu kavramların birbirini nasıl zenginleştirdiğini veya çeliştiğini sorgularken,

okumak için tıklayınız

Üçüncü Alan Olarak Potansiyel Mekân: Güven, Yaratıcılık ve Kültürel Süreklilik

Potansiyel mekân, bireyin iç dünyası ile dış gerçeklik arasında kurulan yaratıcı bir ara alan olarak tanımlanır. Bu alanın varlığı, içsel yaşantı ile dış dünyadaki nesneler arasında bir bağ kurmamıza olanak tanır. Ne yalnızca içsel bir fantezidir, ne de dış dünyaya tam bir teslimiyettir. Bu nedenle, potansiyel mekânın varlığı, diğer iki alanın – içsel dünya ve

okumak için tıklayınız

Ayrı Olmadan Birlikte Olmak: Potansiyel Mekânın Paradoksu

Winnicott’un potansiyel mekân kavramı, hem paradoksal hem de olağanüstü yaratıcı bir süreci tanımlar. Bu kavram, iki nesnenin – bebek ve anne gibi – birbirine hem bağlı hem de ayrışmış olabileceği özel bir alanı ifade eder. İlk bakışta çelişkili gibi duran bu hal, aslında bireyin iç dünyasını oluşturan temel koşuldur. 🔹  Paradoks Nedir? Bebek, nesneler dünyasını

okumak için tıklayınız

Derrida’nın Mirası ve Klinik Psikolojide Hikaye Yazımı

Yazının Arkeolojisi: Derrida’nın Kavramı Jacques Derrida’nın “yazı” kavramı, dilin ve anlamın sabitliğini sorgulayan bir felsefi bıçak gibidir. Yazı, onun gözünde, yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda anlamın sürekli ertelendiği, çoğullaştığı ve çözüldüğü bir sahnedir. Logocentrizmi eleştiren Derrida, sözün üstünlüğünü değil, yazının akışkanlığını yüceltir; çünkü yazı, bireyin kendi varoluşsal anlatısını oluştururken hem özgürleştirici hem de

okumak için tıklayınız

Nietzsche’nin Tragedyası: Aile, Birey ve Terapötik Estetik

Tragedyaya Nietzscheci Yaklaşım Nietzsche’nin tragedyaya olan ilgisi, insan varoluşunun kaotik ve çatışmalı doğasını kucaklayan bir estetik çerçeve sunar. Ona göre tragedya, yalnızca bir sanat formu değil, aynı zamanda insan ruhunun en derin çelişkilerini sahneye taşıyan bir yaşam felsefesidir. Doğuşu Tragedyanın adlı eserinde, Apolloncu düzen ile Dionysosçu coşku arasındaki gerilim, bireyin kendi iç dünyasındaki çatışmaların bir

okumak için tıklayınız

Rüyayı Taşıyanlar: Amerikan Sinemasında Görünmeyen Emek

“Birilerinin rüyasıysa, başkalarının uykusuzluğudur.”– Psiko-sinematik bir hakikat 🎭 1. Amerikan Rüyası: Kimin Rüyası? Amerikan Rüyası çoğu zaman şunlarla temsil edilir: Peki ya bu rüya kimin için kuruldu?Kim onu yaşadı, kim onu taşıdı, kimse ona uyanamadı? Amerikan sineması, bu rüyayı görünürde kutlarken, arka planda görünmeyen bir emeği bastırır.Tıpkı bir rüyanın travmayı örttüğü gibi, bu filmler de

okumak için tıklayınız

Oyun, Kültürel Hayat ve Potansiyel Mekan İlişkisi

Üçüncü alanı anlarken “oyun” ile “kültürel hayat” arasındaki farkı netleştirmek çok önemli, çünkü bu ikisi aynı zeminden (potansiyel mekân) doğsalar da yapı, amaç, şekil alma biçimi ve toplumsal bağlamları açısından ayrışırlar. 🎭  Oyun mu, Kültür mü? Ortak Zemin: Potansiyel Mekân Winnicott’a göre hem oyun hem kültürel üretim aynı “geçiş alanından” – yani üçüncü alandan –

okumak için tıklayınız

Psikoklinik Edebiyat Üzerine Bir İnceleme

    Zihnin Derinliklerinde Bir Yolculuk Psikoklinik edebiyat, insan zihninin karmaşık koridorlarını keşfetmeyi amaçlayan bir disiplindir. Bu alan, bireyin iç dünyasını, bilinçaltının karanlık köşelerini ve toplumsal bağlamların birey üzerindeki etkilerini inceler. Freud ve Jung’un psikanalitik teorilerinden yola çıkarak, edebiyat bu yaklaşımlarında yalnızca bir yansıma aracı değil, aynı zamanda zihinsel süreçlerin yeniden inşa edildiği bir yaratım

okumak için tıklayınız