Çiçeklerden sanırım bir tek karanfili sevmem – Ece Temelkuran

karanfilKARANFİLİ sevmem. Çiçeklerden sanırım bir tek karanfili sevmem. Hele kırmızısı… Kürtçe, Ermenice, Türkçe ölüm demektir karanfil. Tabutun ardından atılan çiçek. Tabutların ardından yerlerde parçalanmış kırmızı yapraklar. Omuzları düşürüp eve dönmektir karanfil. Karanfil, bulunamayan, hiç aranmayan katillerdir. Hesabı sorulmamış genç ölümlerdir. Ağlamaklı, öfkeli, bağıran kalabalıklara birilerinin dağıttığı çiçektir, elinde öylece durursun bütün hayat tostoparlak olmuş kursağında. Karanfil yutkunmanın çiçeğidir. Sonra yeniden başka bir tabutun ardında “Hesap soracağız” diye bağırmanın çiçeği, “Susma! Sustukça sıra sana gelecek” demenin solmasına hiç izin verilmeyen çiçeği…

Ertuğrul Kürkçüye Meclis’teki yeminden önce sordular:
“Yakanızdaki karanfil rozeti ne demek?”
O da sordu:
“Bilmiyor musunuz?”
Ben de soruyorum, bilmiyor musunuz? Söylediği, yazdığı, inandığı için öldürülen herkesin ardından atılan trilyonlarca karanfili, Deniz’i, Mahir’i ve yüz binlerce öldürülmüş benzerini… Karanfilin bu memlekette kimlere denk geldiğini, ne demeye geldiğini bilmiyor musunuz? Bilseniz iyi olur. Çünkü şimdi bir yol ayrımındayız. Yolumuz ayrılacak elinde karanfil tutmamışlarla. Demokrasi şenlikleri bitti, şimdi konuşmaya başlayacağız. Ve karanfilden anlamayanlara aşina değiliz…

Kaynak: http://www.haberturk.com/yazarlar/ece-temelkuran/675470-karanfil-ustalari

Yorum yapın

Daha fazla farkettiren yazılar
“Bir yerde küçük insanların büyük gölgeleri oluşuyorsa, orada güneş batıyor demektir.”

‘İktidarı yıpratmak’tan korkmayalım “Bir yerde küçük insanların büyük gölgeleri oluşuyorsa, orada güneş batıyor demektir.” Çin atasözü. İçinde bulunduğumuz hali, siyasi...

Kapat