Murray Bookchin’in Hayatı

Murray Bookchin, 14 Ocak 1921’de New York City’de Rus göçmeni Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1930’da Genç Öncüler1 e ve ardından Genç Komünist Birliği’ne girerek Komünist gençlik hareketine katıldı.

1939’da Komünistler “Troçkist-anarşist sapmaları” nedeniyle onu uzaklaştırdılar. Bunun ardından Troçkistlerin Sosyalist İşçi Partisi’ne katıldı. 1940’tan 1944’e kadar Bayonne, New Jersey’de dökümhanede çalıştı. Burada işçileri kitlesel endüstri işçileri sendikası, Congress of Industrial Or- ganisations’a (CIO), girmeleri ve onları Troçkistlerin II. Dünya Savaşı’nın sonunda kesinlikle gerçekleşeceğini düşündükleri proletarya devrimi yolunda örgütlemek için çalıştı.

1944’ten sonra General Motors’da işe girdi, sonra en radikal Amerikan sendikası olan United Auto Workers’a (UAW), girdi. 1946’daki büyük General Motors grevine katıldı, bu grev işçiler için yalnızca küçük kazançlar sağladı. Fakat 1948’de GM yönetimi işyerinde huzur sağlanması karşılığında büyük stratejik imtiyazlar teklif etti; UAW anlaşmayı kabul etti. Bookchin, Marx’ın analizlerine ve beklentilerine karşın endüstriyel işçi sınıfının doğası gereği devrimci olmadığım gördü. Devrimi değil ama Marksizm’i terk etti,. 1950’lerde bir grup radikalle yakın bir ilişki halinde post-Marksist, otoriter-olmayan bir komünizmin ne şekilde kurulabileceğine ilişkin arayışlara girdi. Bu grup Contemporary Issues dergisini yayımladı, Bookchin (takma isimle) burada ilk makalelerini yazdı. 1952’de yazdığı uzun bir makale olan “Gıdalardaki Kimyasal Maddeler Soru- nu”nda, büyük-ölçekli, endüstriyel tanrımın getirdiği gıda koruyucularının ve pestisitlerin insan sağlığı için muhtemel olumsuz etkilerini tartıştı. Bu sorunun çözümünün kent ve kın birleştiren,, yurttaş meclisleri tarafından yönetilen küçük-ölçekli desantralize bir toplum olduğunu söyledi.

Bookchin 1962’de Our Synthetic Environments (Sentetik Çevremiz) yayımladı; bu kitap kanser dahil hastalıkların kaynağı olarak pestisitleri, yiyeceklerdeki katkı maddelerin ve diğer çevre sorunlarını ele alıyordu. Crisis in Our Cities’de (1965), devasa şehirlerin aynlmaz bir parçası olarak fosil yakıtların kullanımının küresel ısınmaya yol açabilecek bir sera etkisi yaratacağı konusunda uyanda bulundu; bu krizi aşmak için toplumun fosil yakıtlardan yenilenebilir enerjiye geçmek – ve desantralize olmak- zorunda olduğunu söyledi. Anarşizmi kucaklayarak, özgürlükçü ekolojik fikirlerini birçok yenilikçi ve etkili makaleyle yaygınlaştırdı. “Ekoloji ve Devrimci Düşünce” (1964), radikal politik ekolojinin ilk manifestosuydu. “Towards a Liberatory Technology”(1965) alternatif, yenilenebilir enerji kaynaklannın ve mikroteknolojilerin özgürlükçü toplumun altyapısı olarak kullanılması çağrısında bulundu. “Forms of Freedom”da devrimci hareketlerde, 1793’teki devrimci Paris’in seksiyon meclislerinde olduğu gibi meclis demokrasisini geliştirdi. Bütün bu makaleleri genç radikalleri ekolojik anarşizm doğrultusunda çok etkilemiş olan Post-Scarcity Anarchism (1971) adlı antolojide toplandı.

1970lerin başında eko-anarşist fikirlerine “toplumsal ekoloji” adını verdi. 1974’te Plainfield, Vermont’ta Toplumsal Ekoloji Enstitüsü’nün kurucu ortağı ve yöneticisi oldu. Enstitü, toplumsal tepki, alternatif teknoloji ve organik tanm konusundaki üç aylık kurslan nedeniyle uluslararası bir itibar kazandı. Aynca 1974’te Ramapo College of New Jersey’de ders vermeye başladı, burada kısa sürede profesör oldu. The Limits of the City (1974) kitabında radikal toplumsal düşüncede kenti keşfetti. The Spanish Anarchists (1977), başlangıcından 1930’larm ortalarına kadar İspanyol anarşist hareketinin bir tarihiydi. 1976-1978 arasında Dimitrios Roussopoulos ile Montreal’deki sol özgürlükçü belediye hareketinin şekillendirilmesinde işbirliği yaptı. 1977-78’de Seabrook (New Hampshire)’daki nükleer santrale karşı çıkmak için Clamshell Alliance’a katıldı. 1970’lerdeki makaleleri Toward an Ecological Society (1980) isimli antolojide toplandı.

eleri Toward an Ecological Society (1980) isimli antolojide toplandı. Büyük çalışması The Ecology of Treedom: The Emergence and Dissolution of Hierarchy (1982)’de kabilesel “organik toplumu”, hiyerarşinin ve devletin yükselişini ve ardından doğayı egemenlik altına alma düşüncesinin ortaya çıkışıra sergiledi. Bu anıtsal çalışma politik, antropolojik, psikolojik ve bilimsel temalan iç içe işler. The Rise of Urbanization and the Decline of Citizenship (1986)’da, sivillerin kendilerini yönetmesini, meclis demokrasisini ve konfederalizmi anlatır. Bu tarihe kadar politik projesini, belediyede, kasabada ve mahallelerde halkın demokratik meclisleri ile sivil politik alanın yeniden yaratılması arayışındaki özgürlükçü belediyecilik olarak adlandırdı. Daha geniş bölgelerde bu meclisler konfederasyon oluşturabilir ve güç kazandıklarında merkezi ulus- devlete meydan okuyabilirdi. Bu fikirlerin bazılan makalelerin bir araya getirildiği The Modem Crisis (1986)’de geliştirildi.

1983’te Ramapo’dan emekli olduktan sonra Burlington’a (Vermont) yerleşti. 1980’lerin or- talannda Avrupa’ya seyahat etti. Yeşillerin özgürlükçü belediyecilik ile desantralize bir ekolojik demokrasi yaratabileceklerini iddia etti. 1980’lerin sonunda Burlington Yeşilleri’ni kurdu ve kentin yönetim organlarının demokratikleştirilmesi için çağnda bulunan bir yerel seçim kampanyasına katıldı. Bookchin 1990’da politik yaşamdan emekli oldu. Emekli yönetici statüsünde Toplumsal Ekoloji Enstitüsü’nde ders vermeye devam etti.

1987’de insandışı doğanın insanların üzerinde olduğunu söyleyen doğa mistisizmini savunan derin ekolojistlerle bir tartışma başlattı. Bu gerici ideolojiye karşı seküler, humanist ve toplumsal bir ekolojiyi savundu. 1994’te anarşizm içindeki mistik ilkelci eğilimlerin benzer bir eleştirisini Soda/ Anarchism or Lifestyle Anarchism?’de yaptı, iki yıl sonra postmodemizmin, hümanizm karşıtlığının genel bir eleştirisi olan Re-enchanting Humanity (1986)’yi yazdı. Destekleyici dünya görüşü ekolojik düşüncenin hizmetindeki bir diyalektik türüydü. Bu “diyalektik doğalcılığı” The Philosophy of Social Ecology (1990, yeniden basım 1994)’de geliştirdi.

Bookchin, anarşistlerin özgürlükçü belediyecilik ile -anarşistler oy vermeye ve bütün seçim politikalarına karşıydılar- ilgilenmediklerinin farkına vardı. Zaman içinde bireyden ziyade toplumsal özgürlüğe yönelen komünalizm lehine anarşizmden koptu. 1992 ile 2003 arasında dört büyiik ciltten oluşan, devrimci halk hareketleri tarihini anlattığı The Third Revolution (1996-2005)’ı yazdı.

Fikirleri hakkında daha fazla şey öğrenmek isteyenlere, her zaman giriş niteliğindeki Remaking Societf/yi (1989) ve Janet Biehl tarafından hazırlanan The Murray Bookchin Reader (1997)’ı tavsiye etti.

30 Haziran 2006’da Burlington’daki evinde kalp krizinden öldü.

Kitapları
Post-Scarcity Anarchism (1971 ve 2004)
The Limits of the City (1973)
The Spanish Anarchists: The Heroic Years (1977 ve 1998)
Toward an Ecological Society.(1980)
The Ecology of Freedom: The Emergence and Dissolution of Hierarchy (1982 ve 2005).
The Modem Crisis (1986)
The Rise of Urbanization and the Decline of Citizenship (1987 ve 1992)
The Philosophy of Social Ecology: Essays on Dialectical Naturalism (1990 ve 1996)
To Remember Spain (1994)
Re-Enchanting Humanity (1986)
The Third Revolution: Popular Movements in the Revolutionary Era (1996-2003)
Social Anarchism or Lifestyle Anarchism: An Unbridgeable Chasm (1997)
The Politics of Social Ecology: Libertarian Municipalism (1997)
Anarchism, Marxism and the Future of the Left. Intervieivs and Essays, 1993-199S (1999)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here