Marie-Louise von Franz’a Veda: Ruhun Derinliklerine Yolculuk Yapan Bir Deha

tarihinde gönderilmiş tarafından

Anne Maguire’dan Bir Veda Konuşması: Ay’da Yaşayan Kızın Hikayesi

Yazar: Jungish

(Masalların İSkeletini Gören Kadın: Marie-Louise von Franz)

Aziz Okuyucularım, Ey Bilinçdışının Gizemli Ormanında Yolunu Arayanlar!

Bugün size, psikanaliz dünyasının en parlak yıldızlarından biri olan, Carl Jung’un en yakın çalışma arkadaşı ve halefi Marie-Louise von Franz (1915–1998) için Dr. Anne Maguire tarafından 26 Şubat 1998’de Küsnacht’ta yapılan o duygu yüklü veda konuşmasını anlatacağım. Bu konuşma, sadece bir “vada” değil, ruhun sonsuzluğa göçünün bir kutlamasıdır.

I. Ay’da Yaşayan Kız: Jung ile O Portentöz Karşılaşma

Marie-Louise von Franz’ın hayatı, 18 yaşındayken Jung ile tanıştığı o öğleden sonra tamamen değişti.

  • O An: Jung, o gün hastalarından birinin “ayda yaşadığını” anlatıyordu. Genç Marie-Louise, rasyonel bir tavırla “Yani ayda yaşıyormuş gibi mi (as if) demek istediniz?” diye sordu. Jung’un cevabı sarsıcıydı: “Hayır, o kız gerçekten ayda yaşıyordu.”
  • Dönüşüm: Bu an, Marie-Louise için ya kendisinin ya da Jung’un “deli” olduğunu düşündüğü, ruhun saklı gerçekliğine açılan bir kapıydı. O günden sonra 1961’e, Jung’un ölümüne kadar onunla birlikte çalıştı.

II. Masalların ve Sayıların Bilgesi

Marie-Louise, keskin zekasını ve muazzam bilgi birikimini, psikanalizin daha önce keşfedilmemiş alanlarına adadı.

  1. Masalların İskeleti: Von Franz, dünyanın dört bir yanından binlerce masal okudu. O, masalları sadece hikaye olarak değil, “psişenin iskelet yapısı” olarak gördü. Masallardaki arketipleri analiz ederek, bilinçdışının en saf formlarını ortaya çıkardı.
  2. Alchemy ve Sayılar: Ortaçağ Latince uzmanı olarak Jung’un simya çalışmalarına (Aion, Mysterium Coniunctionis) büyük katkılar sağladı. Daha sonra sayıların arketipsel dünyası üzerine devrim niteliğinde çalışmalar yürüttü.

III. Doğaya ve Ruha Olan Derin Sadakat

Von Franz, sadece bir kütüphane bilgini değildi; o bir doğa aşığıydı.

  • Vahşi Doğanın Ruhu: Doğanın ruhuna ve hayvanlara karşı derin bir sempati besliyordu. İnsanlığın cehaleti nedeniyle doğanın tehlikede olduğuna inanıyor ve doğanın kendi haline bırakıldığında kendini onarma (reparasyon) gücüne sahip olduğunu savunuyordu.
  • Nezaket ve Eros: Entelektüel gücünün ardında, her zaman hissedilen bir nezaket ve gerçek bir Eros (sevgi) vardı. O, bilgisini ve konukseverliğini cömertçe paylaşan, bir ruhu aydınlığa kavuşturmak için yaşayan bir öğretmendi.

IV. Son Yolculuk: Rüyada Gelen İyileşme

Hayatının son yıllarında ağır bir hastalığı metanetle ve cesaretle taşıdı.

  • Gülümseyen Direniş: Acılarına rağmen mizah anlayışını hiç kaybetmedi; ağrı içindeyken bile şakalar yapıp gülebilen indomitable (boyun eğmez) bir ruhtu.
  • O Son Rüya: Ölümünden kısa süre önce, hastalığının tamamen geçtiği ve vücudunun tamamen iyileştiği harika bir rüya gördü. Bu rüya ona büyük bir sevinç verdi ve “yakında gideceğini” hissetti.

Sonuç: Anne Maguire’ın dediği gibi, Marie-Louise von Franz bu dünyadan geçtiğinde dünya daha fakir bir yer oldu. O, masalların iskeletini gören, simyanın sırlarını çözen ve ruhun ölümsüzlüğüne inanan bir dehaydı. Onun mirası, bilinçdışının karanlıklarında yol alanlar için sonsuza dek bir fener olmaya devam edecektir.

Konuşmanın tam metni için :

https://www.jungpage.org/learn/articles/analytical-psychology/215-valedictory-address-for-marie-louise-von-franz

38

İLGİLİ VEYA BENZER YAZILAR

  1. Nal – Bir Akıl Hastanesinin Hatıra Defteri – Cemal Dindar Michel Foucault duysaydı şu ‘nal’ meselesini belki bir cilt daha eklerdi, Deliliğin Tarihi’ne. Üç ilacın; haloperidol, biperiden ve klorpromazinin ticari adlarının baş harfleri: NAL. Acile getirilen ‘akıl hastaları’nın genelde ilk tanıştıkları ilaçlar bunlardı. Bir enjeksiyona belli dozlarda çekilir ve hastaya enjekte edilirdi. Bazı kliniklerde bu...
  2. Kaplumbağalara Dair, Craig Stephenson Dünya yüzlerce yıl boyunca, tüm ağırlığıyla kaplumbağanın sırtında kaldı. Sabır, inayet ve sadakat timsali, ağırkanlı bir bilge olduğunu kanıtlaması için dünyayı taşıması yeterli olmadı. İnsanlar farklı coğrafyalarda pek çok anlam yükledi ona. Çoğu zaman iyi addedilen cüsseli tosbağalar, kimi zaman kötücül bir dünyanın habercisi oldular....
  3. İlk psikolojik roman, Eylül – Mehmet Rauf Mehmet Rauf’un en önemli eseri olan Eylül; zamanının ilk psikolojik romanı olarak kabul edilir. İlk defa 1900-1901 yılları arasında Servet-i Fünun dergisinde tefrika edilen Eylül’ün kitap halinde ilk baskısı 1901 yılında yapılmıştır. Kitap, psikolojik bir roman olup, ruhsal çözümlemelerde çok başarılı bir çalışma sergilemiştir. İnsanların...
  4. Karşıdevrimciler – Devrimciler 2, Kaan Arslanoğlu Kaan Arslanoğlu’nun romanı Karşıdevrimciler yayınlandığında ?Onu pisliğin ortasına attım. Yolu açık olsun.? diye yazdı. Biz alalım pisliğin ortasından, okuyalım, tartışalım, kurtaralım temiz kalanları pislik bulaşmadan sağına soluna? Daha iyileri yapılabilsin diye, romanlar okuyanlar için reklâm ve şişirilmiş satış rakamlarının ötesinde içeriği ile bir şey ifade...
  5. İnsan Ruhunun Haritası, Ahmet Ümit “Edebiyat, insan ruhunda yapılan bir yolculuktur.” Ahmet Ümit, İnsan Ruhunun Haritası adlı kitabında ‘Sırrı ve sınırları hiçbir zaman tam açıklanamayacak olan insan ruhunu tanımlama’ya çalışıyor ve soruyor: “İnsan ruhunun kıraç düzlüklerini, başı bulutlu dağlarını, korkutucu uçurumlarını, fırtınalı vadilerini, güneşli denizlerini, karanlık göllerini, verimli ovalarını gösteren bir harita çizilebilir mi?” ?İnsan ruhu...