Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Hiçlik edebiyatı, varlığın sınırlarını sorgulayan, anlamın yokluğunu ya da geçiciliğini ele alan bir anlatı evrenidir. Bu edebiyat, insanın kendi varoluşuyla yüzleşmesini, boşlukla hemhal olmasını ve bu boşlukta yeni anlamlar ya da anlamsızlıklar aramasını konu edinir. İnsanlığın tarih boyunca karşılaştığı büyük sorulara —neden varız, ne için buradayız— yanıt ararken, çoğu zaman yanıtların kendisinden çok sorunun ağırlığını
okumak için tıklayınızTruva’nın yakılışı, arkeolojik bulgularla tarih sahnesine kazınmış bir olaydır. Homeros’un İlyada destanında anlatılan bu yıkım, Heinrich Schliemann’ın 19. yüzyılda Hisarlık Tepesi’nde gerçekleştirdiği kazılarla fiziksel bir gerçeklik kazanmıştır. Arkeolojik katmanlar, özellikle Truva VI ve VIIa katmanları, yangın izleri, tahrip olmuş yapılar ve savaş aletleriyle bu felaketin izlerini taşır. Karbonlaşmış kalıntılar, çökmüş surlar ve kırılmış seramikler, bir
okumak için tıklayınızŞahsen, sevdim bu kitabı. Heyecanlı, serüvenlerle dolu iyi bir gemici masalı.
okumak için tıklayınızYeniden elime aldığım İlyada’nın üzerinde toz kokusu, sayfalarında güneş yanığı var. Önsözde Homeros’un yaşamı ve destanın içeriğine dair açıklamalara gözüm ilişiyor. Bu bölüm, özenle hazırlanmış, zevkle okunuyor da… Azra Erhat, bir yerde şöyle diyor: ‘’Homeros bütün kişiliğiyle destanlarında yaşar, onu eserinden ayıramayız, ama onun kadar kişiliği olan bir eser yaratmış başka bir sanatçıyı da zor
okumak için tıklayınız?Gerçeğin gözyaşları vardır? Aeneas Hesiodos, Theogonia adlı eserinde insanlık tarihinin geçirdiği çağları beş farklı dönem içinde inceler. Bunlar: 1.Altın Çağ: Tanrı Kronos?un eğemen olduğu bu çağda insanlar bolluk içinde Tanrılarla bir arada kavgasız, savaşsız yaşarlardı. İnsanların çalışmasına gerek duyulmazdı, çünkü toprak kendiliğinden herkese yetecek kadar zengin ürünler
okumak için tıklayınız“İlyada ve Odysseia”, Egeli bir ozan olan “Homeros”un yarattığı iki büyük destandır. “Homeros”, sözlü edebiyat geleneğini sürdüren bir ozandı. Bu destanları İsa’dan önce dokuzuncu yüzyılda yarattığı sanılıyor. Yazılışı, kaleme alınışı daha sonradır. Bu İzmirli büyük ozan, “İlyada”da, Troya Kenti’nin destanını anlatır. Troya Kenti, Çanakkale Boğazının Anadolu yakasında bugünkü adıyla Hisarlık Tepesine kurulu varlıklı bir kentti.
okumak için tıklayınızAraştırmacıların belirttiğine göre, İlyada ve Odysseia son şeklini MÖ VI. yüzyılda almış. Ancak yine öğreniyoruz ki, destanların yazarı Homeros, MÖ VIII. yüzyılın şairi. Bu bilgileri yazmamızın nedeni, kaç yüzyıldır okunduğunu hatırlatmak için. Antik Yunan kültürünün bu ilk yazılı eserleri yalnızca okumakla kalmış metinler değil, pek çok “Yunan lirik şairleri, tragedya yazarları, tarihçiler bu eserlerden beslenmiş
okumak için tıklayınızHomeros nerede doğdu? Nerede öldü? Hangi dönemde yaşadı? Anlattığı olaylara tanık oldu mu? Genel Kültür Dizisi’nin yeni kitabı Homeros / Ozanlar Ozanı işte bu soruların yanıtlarını arıyor. Alexandre Farnoux’nun kaleme aldığı kitap, çoğu zaman gerçekle düşselliğin birbirine karıştığı bir Homeros portresini sağlam bir zemine oturtuyor. Resimlerde, yontularda, mimarlıkta, dekoratif sanatlarda, sinemada, müzikte ve elbette yazında
okumak için tıklayınız( * ) Hepimiz Gogol?un ?Palto?sundan çıktık? sözü, Batı edebiyatının mihenk taşları olan İlyada ve Odysseia için de geçerlidir. Homeros?un, Batı edebiyatının tartışmasız klasikleri olan bu iki eseri, Dante ve Joyce gibi Avrupa edebiyatının ünlü yazarlarının eserlerini de doğurur. Çok katmanlı metinleriyle bu yazarlar, Homeros?un anlam zenginliğini ortaya çıkarırken kendi bakış açılarını da ortaya koyarlar.
okumak için tıklayınız