Yazar: Özgür Atlas

Yazar : Jungish Analitik psikolojinin ışığında, bir kadının (veya bireyin ruhunun) en mahrem ve biyolojik deneyimlerindeki engeller, genellikle daha derin bir ruhsal çatışmanın yansımasıdır. Marion Woodman’ın çalışmalarına göre, cinsiyetler arasındaki yaratıcı ve kalıcı bir ortaklığın hedefine ulaşılabilmesi için, öncelikle bireyin kendi içsel gerçekliğiyle tanışması gerekir: Dışarıda nasılsa, içeride de öyledir. Bu bağlamda, kadın (dişil enerji)

Yazar : Jungish Jungcu analizde, rüyalarda veya hikayelerde ortaya çıkan tarihi figürler, genellikle bireyin iç dünyasındaki belirli psikolojik enerjileri veya aşamaları temsil eder. İskoçya Kraliçesi Mary’nin adının geçtiği bağlam da tam olarak böyledir. Mary Queen of Scots (İskoçya Kraliçesi Mary) Figürünün Psikolojik Anlamı Suburbia’da yaşayan prenses Ariadne’nin (Ari) hikayesinde, düğün gününden önce gördüğü bir rüya

Yazar: Jungish Marion Woodman’ın Jungcu psikoloji merceğinden ele aldığı beden/ruh çalışması bağlamında, Muladhara çakrası, bireyin psikolojik ve fiziksel temelleri açısından kritik bir öneme sahiptir. İşte bu yazımız ; Muladhara çakrasının tanımı ve sağlam bir “yer/taş” (madde/toprak) temeliyle olan hayati ilişkisini açıklıyor. Psikolojik dönüşüm süreci üzerine çalışan analistler, bireyin özgürlüğüne ve bütünlüğüne ulaşması için öncelikle içsel

Yazar: Jungish Marion Woodman’a göre, bir kadının (veya bireyin ruhunun) hayatında uygun, olgun ve sevgi dolu bir partner (damat) bulamamasının kök nedeni, dış dünyadaki seçeneklerin azlığı değil, kendi içgüdüsel gerçeğiyle yüzleşmeyi ve onu sahiplenmeyi reddetmesidir. Eğer bir kişi kendi içgüdüsel gerçeğini göğüsleyemezse, münasip bir damat bulamaz. Bu durum, psikolojik açıdan, içsel eril (animus) ve dişil

Yazar: Jungish Bu yazı, Jungcu analitik psikoloji ve arketipsel dönüşüm ışığında, Marion Woodman’ın “Yaralı Damat” (The Ravaged Bridegroom) eserinde işlediği temel ruhsal özgürleşme temasını incelemektedir. Modern hayatın karmaşasında, çoğumuz içsel evliliğimizi (eril ve dişil enerjilerin uyumu) gerçekleştirmeye çalışırken, görünmez prangalarla mücadele ederiz. Kaynaklara göre, bu prangalar genellikle köhnemiş ebeveyn kompleksleri olarak adlandırılan, kişisel gelişimimizi engelleyen

Marion Woodman’ın analitik psikoloji üzerine kurulu prenses hikayesi “Suburbia,” modern bireylerin içsel evlilik (inner marriage) sürecinde karşılaştıkları dört temel çatışma dinamiğini açığa çıkarır. Bu dinamikler, bilincimizdeki (persona) ve bilinçdışımızdaki (gölge) eril ve dişil enerjilerin nasıl çarpışıp, dönüştüğünü gösterir.. 1. Ari (Persona) ile Superbia Prensi Arasındaki İlişkinin Başarısızlığı Dinamik: Ariadne (Ari) Suburbia’da, yani ebeveyn kompleksleri ve

“Suburbia” hikayesi, günümüz kadın ve erkeklerinin rüyalarında ortaya çıkan ilginç bir düğün motifine dayanılarak oluşturulmuş bir prenses hikayesidir. Hikaye, Suburbia krallığında geçmektedir. Burada, zarif bir küçük prenses olan Ariadne (Ari) ve onun kadar zarif olmayan ikiz kız kardeşi dünyaya gelmiştir. Hikayenin Analizi Bu hikaye, yazarın kadın ve erkeğin içsel yaşamlarındaki temel dinamikleri, özellikle Jungcu psikolojinin

Carl Jung’un bakış açısından öfkenin ne olduğunu ve onu nasıl daha sağlıklı bir şeye dönüştürebileceğimizi birlmek ister misiniz ? Öfke Nedir? Hristiyanlıktaki gibi bir “günah” değil, tıpkı acıkmak gibi doğal bir “iştah” veya tutkudur. Öfke, aslında bilinçdışımızdan gelen bir sinyaldir. Bize “psikolojik alanımızın” ihlal edildiğini, bir şeylerin ters gittiğini veya bir yara aldığımızı söyler. Tehlikeli

İngiltere Parlamentosu’ndaki konuşma, Nisan 2019 Benim adım Greta Thunberg. 16 yaşındayım. İsveçliyim. Gelecek nesiller adına konuşuyorum. Birçoğunuzun bizi dinlemek istemediğini biliyorum; sadece çocuk olduğumuzu söylüyorsunuz. Ama biz sadece birleşik iklim biliminin mesajını tekrarlıyoruz. Birçoğunuz değerli ders zamanımızı boşa harcadığımızdan endişeleniyor gibi görünüyor, ancak bilimi dinlemeye ve bize bir gelecek vermeye başladığınız anda okula döneceğimizi garanti

Mike Davis’in bu makalesi, yaklaşmakta olan iklim krizini, Nuh Tufanı’na benzeyen kaçınılmaz bir felaket metaforu üzerinden ele alır. Temel tezi, bu küresel felaket karşısında toplumun “hepimiz aynı gemideyiz” söyleminin aksine, derin bir sınıfsal bölünmüşlük yaşadığıdır. Makalenin ana fikirleri şunlardır: Kaynak : https://cominsitu.wordpress.com/2019/10/09/who-will-build-the-ark-davis-2010/

Adorno’nun “Hegel: Üç Çalışma” Eserinin Özeti Theodor W. Adorno’nun “Hegel: Üç Çalışma”sı, G.W.F. Hegel’in felsefesine yönelik standart ve çoğu zaman “totaliter” olarak damgalanan yorumlara karşı derinlemesine bir eleştiri ve yeniden değerlendirme çabasıdır. Adorno, Hegel’i körü körüne yüceltmez veya reddetmez; bunun yerine, onun sistemindeki “çatlakları” ve “çelişkileri” vurgulayarak, Hegel’in felsefesinin içindeki devrimci ve eleştirel potansiyeli ortaya

Yazan: Jungish Bizim aklımız neye erer? Kapitalizm denilen illet, paranın, kârın, hırsın nizamıdır. Bu nizamın içinde, patron denilen güruh, amele sınıfını daha kolay sömürmek için araya fitne fesat sokar. “Aman,” der, “bunlar birleşmesin!” Tutup birine, “Sen beyazsın, âlâsın,” der, ötekine “Sen karasın, aşağılıksın,” der. Böylece işçileri birbirine kırdırır, kendi de köşkünde viskisini yudumlar. Bizim bildiğimiz

Jacob Blumenfeld’in bu makalesi, Marksist teorinin en ünlü sloganlarından biri olan “mülksüzleştirenlerin mülksüzleştirilmesi” kavramını, geleneksel hukuki ve siyasi anlamının ötesinde, daha derin bir teorik çerçevede yeniden analiz eder. Yazar, Karl Marx’ın bu ifadeyi kapitalist birikim sürecinin kaçınılmaz bir sonucu ve devrimin temel içeriği olarak nasıl kullandığını inceler. Makalenin ana fikirleri şunlardır: Sonuç olarak makale, “mülksüzleştirenlerin

Yazan: Jungish Bizim ahşap konağın penceresinden dışarı bakıp, şu dünyanın haline hayret etmediğim bir gün bile geçmiyor. Lakin en çok da şu dit-i derya (denizaşırı) memleket olan Amerika’nın haline şaşıyorum. Hani o pek zengin, pek medeni, pek de nizamlı intizamlı geçinen zevat… Meğer onların da içi ne kadar çürümüş, ne kadar kokmuş da haberimiz yokmuş!

Gary Browning’in “Hegel’in Tinin Görüngübilimi: Bir Yeniden Değerlendirme” başlıklı makalesi, felsefe tarihinin en zorlu metinlerinden birini ele alıyor. Felsefeyle ilgilenen herkesin korkulu rüyası olan bir kitap vardır: Hegel’in Tinin Görüngübilimi (Phenomenology of Spirit). Adı bile karmaşıktır, sayfaları anlaşılmaz terimler ve upuzun cümlelerle doludur. Çoğu kişi bu kitabı, ya bir dünya tarihi özeti ya da Hegel’in

Yazan: Jungish Bu yeni zamanın adamları, göğüslerini gere gere, “Biz hür bir dünyada yaşıyoruz!” diye böbürlenip dururlar. “Ah o eski devirler,” derler, “ne fenaydı! İnsanlar bir ağanın, bir beyin malıydı. Tarladan ayrılamaz, efendisinden izinsiz evlenemezdi. Onlar ‘serf’ idi, yani kul idi, köle idi. Ama biz, çok şükür, hür vatandaşlarız!” Geçen gün elime bu “hürriyet” meselesi

Yazan: Jungish Bu ecnebi filozofların kitaplarını karıştırdıkça, insanın aklı bir tülbent gibi hem açılıyor hem de bir o kadar bulanıyor. Geçen gün elime yine o Alman mektebinin en huysuz, en çatık kaşlı âlimi olan Theodor Adorno Efendi’nin bir fikri geçti. Adam tutmuş, bizim o pek “medeni” sandığımız nizamımızın, insanın en temel, en vahşi güdüsünü, yani