insanokur

Sinema tarihi boyunca kovboy, sadece at binen ve silah atan bir figür değil; kolektif bilinçdışımızın erkeklik idealini yansıtan en güçlü arketiplerden biri olmuştur. Tozlu çizmeler, uçsuz buçsuz düzlükler ve “kanunun olmadığı” o vahşi coğrafya, aslında erkeğin iç dünyasındaki çatışmaların devasa bir sahnesidir. Peki, John Wayne’den Clint Eastwood’a uzanan bu “sert adam” imgesi, bugün modern erkeğin

Sabah ezanıyla başlayan, akşam haberleriyle biten bu döngüde, Sarah Harpy’nin o keskin lafı kulaklarımda çınlıyor: “Madem ki baba kanundur, analar da haydut olmak zorundadır!” Buyurun, size eteklerdeki isyanın, mutfaklardaki direnişin, parklardaki fısıltıların gündelik hikâyesini anlatayım. I. Apartman Sakinleri, Komşuluk ve O “Görünmez El” Bizim apartmanın giriş katında oturan Nazmiye Hanım’ı tanırsınız. Beş vakit namazında, komşusuyla

Bugün sokakta kime rastlasanız, yüzünde görünmez bir yükün gölgesini fark edersiniz. John Zerzan’ın “The Mass Psychology of Misery” eserinde işaret ettiği gibi, modern toplum artık sadece fiziksel bir sömürü alanı değil, devasa bir “ruhsal sefalet fabrikasıdır.” Ancak bu sefalet, sistemin bir hatası değil, bizzat çalışma prensibidir. 1. Normalleştirilmiş Patoloji: “İyiyim” Demenin Ağırlığı Zerzan, toplumun %80’inin psikopatolojik belirtiler gösterdiği bir

Yahu aziz okur, yine öyle derin bir konuya daldık ki, bizim mahalledeki Şevki Bey’in karısından gizlediği sırları bile yanında masum kalır! Bu seferki meselemiz, o kaygan, sinsi, hem korkunç hem de şifa veren hayvan: Yılan (Serpent). Bu yılanın ne menem bir arketip olduğunu, hem Jung Amca’nın (Carl Jung) defterinden hem de dünya mitolojisinden süzmüş getirmiş.

Bu blog yazısı, J.R.R. Tolkien’in “Yüzüklerin Efendisi” (Lord of the Rings – LOTR) eserini Carl Jung’un arketipleri ve bireyselleşme (individuation) kavramları üzerinden incelemekte, eserin psikolojik derinliğini Wagner’in “Yüzük Döngüsü” ile karşılaştırmaktadır. Film Jungcu bir analiz için “mitos”tan ziyade “sanatsal olarak işlenmiş bir eser” olarak değerlendirilebilir. Yahu okur efendilerim, şimdi karşımızda öyle bir mesele var ki,

Yahu, okur efendilerim, okur kardeşlerim! Şimdi size öyle bir laf getirdim ki, ne Karagöz perdesi ne de mahalle dedikodusu bu kadar teferruatlıdır. Meşhur İtalyan şairi Dante Alighieri’nin o koca destanı, “İlahi Komedya” diye bilinen eserini masaya yatıracağız. Ama öyle kuru kuru felsefe yapmayacağız; bu Orta Çağ curcunasının günümüzdeki ahvaline bakacağız. 1. Üç Katlı Cehennem Katliamı: