insanokur

Son yıllarda sosyal bilimler ve felsefede “yeni materyalizm” (New Materialisms) adında bir rüzgar esiyor. Bu akımın en bilinen yüzlerinden biri de hiç şüphesiz Bruno Latour. Latour ve yoldaşları, “insan dışı aktörlere” odaklanarak, klasik Eleştirel Teori’nin güncelleneceğini iddia ediyorlar. Ancak Krisis dergisinde yayımlanan bir makale, Nick Gietinger’in keskin kalemiyle soruyor: Bu “İdealist Materyalizm” bizi eleştirel bir ufuktan uzaklaştırıp, kapitalizmin

Ey ahali! Ey bu memleketin, sabahın köründe “Kutsal Mesai” namına o soğuk otobüslere, dolmuşlara tıkışan, yüzü beş karış, uykusuz, lâkin gönlü “üretim aşkıyla” dolu necip insanları! Bakın size ne tuhaf bir masal anlatacağım. Bu, “Çalışmak İbadettir” diye beynine kazınan modern insanın, yani Batılıların o havalı tabiriyle “Homo Faber’in”, nam-ı diğer “İşçi Adam’ın” fiyaskosudur. Bizim memlekette, eline küreği alan, bilgisayarı açan

Kapitalizm dendiğinde akla genellikle ekonomik terimler gelir: kâr, üretim, rekabet. Peki, en yaygın ve yıkıcı ideolojilerden ikisi olan ırkçılık  bu sistemin yapısal bir parçası olabilir mi? Geleneksel yaklaşımlar bu tür nefret biçimlerini sadece ahlaki yozlaşma veya sınıfsal çatışmanın bir sonucu olarak görürken, Julian Bierwirth’in Krisis dergisinde yayımlanan akademik çalışması, bu ideolojilerin doğrudan meta toplumunun çelişkilerinden doğan birer “zorunlu yanlış bilinç” olduğunu savunuyor. 💰

Carl Jung’dan Kolektif Bilinçdışının Tarih Yazımına Katkıları Psikotarih (Psychohistory), tarihi olayları, trendleri ve aktörleri psikolojik motivasyonlar ve özellikle de bilinçdışı süreçler ışığında analiz eden disiplinlerarası bir alandır. Tarih ve psikoloji bilimlerini birleştiren bu alan, sadece olayların ne zaman ve nasıl olduğunu değil, aynı zamanda insanların neden bu olayları yarattığını ve bu olaylara neden o şekilde

Jungiyen psikolojinin ve hermetik felsefenin temel ilkelerinden biri olan bireyin iç dünyası, dış dünyasını algılayışını ve onunla olan etkileşimini şekillendirir. Analitik Psikolojinin Kadim Sırrı: Dış Dünyanız, İç Manzaranızın Yansımasıdır. Kadim hermetik öğretilerin yüzyıllardır fısıldadığı bir gerçek var: “As Within, So Without” (İçeride nasılsa, dışarıda da öyledir). Bu ilke, Carl Gustav Jung’un geliştirdiği Analitik Psikolojinin de

Jungiyen analist Donald E. Kalsched‘ın “Who Wants Whom to Believe What?” (Kim, Kimin Neye İnanmasını İstiyor?) başlıklı makalesinde analitik psikolojinin (Jung psikolojisi) temel kavramlarından yola çıkarak, bireyin iç dünyasındaki karmaşık dinamikleri, özellikle gölge (Shadow) ve projeksiyon (Projection) süreçlerini incelemektedir. Makalenin ana teması, dış dünyada karşılaşılan çatışmaların ve inanç sistemlerinin, aslında bireyin kendi içsel çatışmalarının ve

Melanie Klein’ın kuramında paranoyak-şizoid konum (Paranoid-Schizoid Position – PSP), yaşamın ilk 3 ila 4 ayı civarında ortaya çıktığı düşünülen, bebeğin zihinsel gelişimindeki en erken örgütlenme biçimini ifade eden bir kavramdır. Bu konum, yoğun kaygı (anksiyete) ve bu kaygılarla başa çıkmak için kullanılan belirli savunma mekanizmalarıyla karakterizedir. 🔍 Paranoid-Şizoid Konum Nedir? Bu dönemde bebek, dış dünyayı

İskoç psikiyatrist R. D. Laing’in 1967 yılında yayımlanan etkili eseri “The Politics of Experience and The Bird of Paradise” (Deneyimin Politikası ve Cennet Kuşu) hakkındadır.Bu eser, geleneksel psikiyatriye radikal bir eleştiri getirerek, akıl hastalığının sadece biyolojik veya bireysel bir sorun değil, aynı zamanda toplumsal, ailevi ve politik bir fenomen olduğunu savunur. R. D. Laing’in Radikal

Amerikalı tarihçi Steven M. Gillon tarafından 2011’de yazılan “The Protest Psychosis: How Gary Gilmore’s Case Inflamed the Death Penalty Debate and Launched a New Era of Capital Crime” (Protesto Psikozu: Gary Gilmore Vakası Ölüm Cezası Tartışmasını Nasıl Alevlendirdi ve Yeni Bir Ölüm Cezası Suçları Çağını Başlattı) adlı kitabını hiç okudunuz mu ? Bu eser, 1976’da

James Hillman ve Michael Ventura’nın “We’ve Had a Hundred Years of Psychotherapy—and the World’s Getting Worse” (Yüz Yıllık Psikoterapi Gördük ve Dünya Kötüleşiyor) tezi, özellikle Narsisistik Kişilik Bozukluğu (NKB) ve geniş çaplı toplumsal sorunlar bağlamında son derece isabetli eleştiriler sunar. O Büyük Soru: Dünya Kötüyken, Terapiden Çıkan ‘İyileşmiş’ Ego Kimin İşine Yarar? Şimdi efendim, bizim

Bir Alafranga Züğürt Psikoloji Eleştirisi: Yoksa Bütün Derdimiz “Ego” mu? Şimdi efendim, biz milletçe bir asırdır Batı’dan gelen her şeyi bir güzel taklit ederiz ya. Eskiden saraylılar Viyana valsi bilmezse yüzü kızarırdı; şimdi de sosyetemiz, en az bir sene analist koltuğuna uzanıp “travma” gevelememişse kendini noksan sayar oldu. İşte tam bu şatafatlı, lakin neticesiz vaziyet

James Hillman ve Michael Ventura’nun 1992 tarihli “We’ve Had a Hundred Years of Psychotherapy—and the World’s Getting Worse” (Yüz Yıllık Psikoterapi Gördük ve Dünya Kötüleşiyor) adlı kitabından alınmış, çarpıcı bir düşünceyi temel alan bir alıntıdır. James Hillman ve Michael Ventura’nın Sektöre Eleştirel Bakışı Kaynak: The Sun Magazine – “We’ve Had a Hundred Years of Psychotherapy—and