Edebiyatımızın yapı taşlarını düşündüğümüzde ilk akla gelen kişilerden biri de Sait Faik’dir. Öykü sanatının bu büyük ustası gerçek bir insancı ve kılı kırk yaran bir gözlemci olarak bu ülke insanının yaşam değerlerini her yönüyle tartışmış bir düşünürdür. Onun öykülerinde özellikle İkinci Dünya Savaşı’yla gelen sıkıntıların yansılarını buluruz. Sait Faik gerçek bir İstanbul insanıdır. Onun İstanbul’u … Devamını oku
Güzelin bilimi
Estetik, kendisini güzellik değerinin incelenmesine adamış bir felsefe disiplinidir. Ancak estetik disiplininin felsefe tarihindeki kurucusu ve isim babası Alexander Baumgarten, estetiği “güzelin bilimi” olarak nitelendirdiği için ben de onun tamlamasını alt başlık olarak kullanmakta sakınca görmedim. Baumgarten, estetik disiplinini estetik duyguyu ve estetik hazzı inceleyen bir bilim olarak tanımlamaktadır. Estetik çözümleme, estetik hazzı ve estetik duyumu incelemesiyle ampirik; ama estetik değer ve estetik yargıyı incelemesi bağlamında da mantıksal bir disiplindir.
?Aşk gerçekte herhangi bir kişiden olağanüstü bir kişi yaratmaktır.? Afşar Timuçin
Aşk ?biz?den bağımsız olarak var olan bir duygu mudur? Yoksa bizler zihnimizde ürettiğimiz düşünceler sonrası hormonal bir tepkime olarak mı aşkı hissediyoruz? Bizler aşkın büyülü tılsımını ve bize yaşattığı eşsiz duyguları cisimleştirmek için kendimize bir figür mü ararız yoksa o ?figür? müdür bize aşkın büyüsünü yaşatan? Aşk bir tür sevgi midir? Sevgi aşkın neresinde?
Ağaçlar konuşuyor derdi dedem yaşasaydı eğer. Ben dedemi hiç tanımadım, ama onunla ilgili o kadar çok hikâye dinledim ki; gömleğini, cebindeki saatini, yürüyüşünü, öfkesini ve sevgisini hayâl edebiliyorum kimi zaman. Ağaç dallarından yaptığı oyuncak düdüklere yetişemedim, doğru. Ama ölümünden yıllar sonra bile anlatılan bıkıp usanmadan iyileştirdiği hayvanların, evine aldığı eski zamanın vakitsiz misafirlerin hikâyelerini dinledim köylülerden. Bahçemize ektiği ağaçların altında büyüdüm. O kavak ağaçlarının altına uzanıp kitabımı okur,
Afşar Timuçin, yetkin bir seçicilikle, çağdaş yazında yoğunlaşılması gereken yazar ve yapıtlara çekiyor dikkatimizi. İlgili okurların, burada ancak başlıklarını sıralayabildiğim üç ciltlik yapıtta çok daha fazlasını bulacağından hiç kuşkum yok.
Tür bilinci kavramı, tüm insansal olguları, insanlık tarihinin gelişimi ekseninde görebilme bilincini anlatın İnsanlık tarihinin gelişiminin öyküsüdür tür bilinci. Bütünsel insan kavrayışı ise, bireyin bilimsel, düşünsel, sanatsal ve yazınsal kavrayış yetkinliğini anlatır.
Afşar Timuçin, İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde (1968), Prof. Macit Gökberk’in danışmanlığında başladığı “Descartes’çi bilgi kuramının temellendirilişi” adlı çalışmasıyla 1972’de doktor unvanı aldı.
Ortaçağ’ı oluşturan toplumsal ve kültürel değerler Descartes doğmadan çok önce sarsılmış, yeni bir çağın ilk ışıkları çoktan kendini göstermişti. Başlamakta olan Yeniçağ’a imzasını atan Descartes’ın sorunları işleyişindeki sıra da göz önünde tutularak, önce öznenini nesneye yönelişini belirleyen yöntem anlayışı, sonra da özne ile nesnenin yapıları ve karşılıklı konumlarının incelendiği bir çalışma.
Afşar Timuçin, İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde (1968), Prof. Macit Gökberk’in danışmanlığında başladığı “Descartes’çi bilgi kuramının temellendirilişi” adlı çalışmasıyla 1972’de doktor, “Descartes felsefesine giriş adlı çalışmasıyla 1982’de doçent unvanı aldı.
Fransız edebiyatı tarihi kitaplarından biri Descartes’ı tanıtmaya şu sözlerle başlar: ‘Descartes insanlardan uzakta yaşadı, çağında hiçbir yapıt onun yapıtından etkilenmedi.
Ama çağının temel özellikleri onda bütün arılığıyla yansımıştır: Çağının bilincidir sanki o.’
İntihar yanlışları silip götürür mü? O bütün bir yaşamı silip götürürken yanlışları da alır gider diye düşünebiliriz. Ancak insan yanlışlarının altında mı kalmalı yoksa onlarla kesin bir hesaplaşmaya mı girmeli? Bu elbette bizim bilinç koşullarımıza bağlıdır. Her seçimimizi kendimize göre yapıyoruz. Önemli olan ölmek ya da ölmemek değil direnmek ya da direnmemektir. Ayşe bir süre intihar fikrinin gölgesinde dinlenecek, sonra gene kendi ruhsallığının koşullarına göre yaşamını sürdürecektir. Güçlü olmadığını benimsemek ya da onaylamak bir erdem midir yoksa bir küçüklük müdür? Bunu elbet enine boyuna tartışmak
Bilim, düşün ve edebiyat insanı Afşar Timuçin, uzun bir aradan sonra okurlarının karşısına 2009 yılında yayınlanan “Tepedeki Yalnızlık” adlı bir romanla çıkıyor.
Daha önce yine yayınevimizden yayımlanan roman ve öykülerinden sonra felsefe, araştırma ve inceleme yazıları dışında roman ve öykü yazmayan Afşar Timuçin bu kitabında: Kent insanını ve bu insanın kalabalık içindeki yalnızlığını yalın ve çarpıcı bir dille anlatıyor.
Tepedeki Yalnızlık insanı ve onun yalnızlığını felsefi bir bakışla inceliyor. …
Yaşam öngörülerle olduğu kadar rastlantılarla örülüyor. Bir rastlantı yaşamımızın akışını değiştirebiliyor. İki eski arkadaşın, bir kadınla bir erkeğin yıllar sonra Yalova vapurunda karşılaşması her ikisinin yaşamında büyük değişikliklere yol açıyor. Ne aradığını çok iyi bilmese de hep iyi şeyler tasarlayan bir Hüseyin, onurlu bir yaşamı varlığının şaşmaz kuralı olarak belirlemiş olmakla birlikte bir tutkunun rüzgarıyla bir aşk serüvenine dalıp olumsuz bir evliliğe sürüklenmiş bir Ayşe bu rastlantıdan sonra kendileriyle hesaplaşmaya,
Giriş
Yaşamını, estetiği merkeze alarak üretken kılmaya çalışan insanın, sarıldığı her şeye ışıltı vermesi doğal değil mi? Estetiği bizimle buluşturan öğe, o insanın yaşama sevincindeki o güzel ışıltıdan başka bir şey değildir.
Doğrudan konuyla ilgili olmayanlar, Afşar Timuçin?i şiirlerinden ve felsefe kitaplarından tanırlar. Biraz daha ilgili olanlar hikayelerini de okumuşlardır. Benim gibi, hocayı kişi olarak tanıyanların çoğunun ise, romanlarından habersiz olduklarını, onun adına düzenlenen bu ?armağan?ı hazırlayan dostlarımın benden bu konuda yazı istemeleriyle