insanokur

Jung’a göre modern insanın yaşadığı temel psikolojik sorun aslında tamamen tinsel (ruhsal) ve dini bir sorundur. Bu krizin merkezinde, modern dünyanın kutsallıktan arındırılmış olması ve insanın kendi içindeki psişik güçlerle güvenli bir ilişki kuramaması, bu nedenle de derin bir anlam arayışı ve açlığı çekmesi yatar. Jung bu durumu Ortaçağ insanının yaşantısıyla karşılaştırarak açıklar. Ortaçağ’da insan,

1936 yılının sonbaharı… Psikanalizin dahi ve tartışmalı ismi Carl Gustav Jung, Harvard’daki konferanslarının ardından New York’a gelmiştir. Plaza Oteli’nin balo salonunda “Kolektif Bilinçdışı” üzerine vereceği büyük konferans, slayt makinesini kullanan asistanın beceriksizliği yüzünden tam bir kaosa dönüşür. Slaytlar ters döner, yere düşer; Jung kocaman kalabalığın önünde elinde işaret çubuğuyla çaresizce doğru resmi bekler. Ancak bu

Sene 1936… Avrupa’nın üzerinde kara bulutların toplandığı, koca koca ulusların tek bir adamın ağzından çıkacak söze bakarak hipnotize olduğu o tekinsiz günler. Zürihli zihin hafiyesi Doktor Carl Gustav Jung, Amerika seyahatinden yeni dönmüş ve Ekim ayında Londra’daki The Observer gazetesinin muhabirine o sarsıcı röportajını vermiştir. Konu, dünyayı kasıp kavuran diktatörler ve kitlelerin bu adamların peşinden

Modern dünyanın o sağır edici gürültüsü içinde, gökdelenlere, uçaklara ve o çok övündüğümüz teknolojik “ilerlemelere” bakıp da kendimizi ne kadar zeki, ne kadar gelişmiş sanıyoruz değil mi? Peki ya size, Zürihli meşhur ruh hafiyesi Doktor Carl Gustav Jung’un bu yaldızlı “ilerleme” masalına hiç de kanmadığını, hatta bizim şu yeryüzündeki serüvenimizi bambaşka bir gözle okuduğunu söylesem?

Bugün yine o sisli Londra sokaklarına, 1935 senesinin o serin güz günlerine uzanıyoruz. Bizim Zürihli meşhur zihin hafiyesi Doktor Carl Gustav Jung, Londra’daki Tavistock Kliniği’nde (Tıbbi Psikoloji Enstitüsü) peş peşe konferanslar veriyor, koca koca Frenk hekimlerine insan ruhunun gizemli dehlizlerini anlatıyor. Konferans bitiminde Observer gazetesinin muhabiri yanına yaklaşıyor ve bizim doktor, o alıştığımız koca pehlivan

Bugün yine o dumanlı, o yağmurlu İsviçre dağlarına uzanıyoruz. Lakin bu defa rehberimiz ne bir profesör, ne de bir hafiye; ta Arjantinlerden, Buenos Aires’in o şaşaalı salonlarından kopup gelmiş, gayet kibar, namlı bir muharrir ve mütercim hanımefendi: Victoria Ocampo! Sene 1934’ün o serin Ekim ayı… Hanımefendi Roma’dan Paris’e geçerken, rotasından saparak “Dur şu Psikolojide Tipler

Bugün yine o dumanlı İsviçre dağlarına, psikanalizin o gizemli ve efsunlu dünyasına doğru yelken açıyoruz. Fakat bu sefer elimizde koca bir profesörün, Cenevre Üniversitesi’nden Charles Baudouin’in tam yirmi dört yıla yayılan o mahrem günlükleri var! İnsan sanıyor ki bu ilim irfan sahibi adamlar hep o soğuk, o aşılmaz ciddiyetleriyle yaşarlar. Aman efendim, Baudouin’in notlarını okuyunca

Etrafımızdaki dünyaya şöyle bir bakın; radyolar, televizyonlar, gökdelenler, otomobiller ve her gün bir yenisi çıkan teknolojik aletlerle dolu, karmaşık ve baş döndürücü bir hayat yaşıyoruz. Peki ama neden bu kadar “nevrotik”, bu kadar endişeli ve huzursuzuz? Neden her şeye sahip olduğumuz halde içimizde devasa bir boşluk hissediyoruz? Psikanalizin dev ismi Carl Gustav Jung, 1934 yılında

Yıl 1933… Avrupa’nın göbeğinde suların kaynadığı, koca koca kalabalıkların sokaklara döküldüğü ve dünyanın çivisinin çıkmaya başladığı o tuhaf günler. Zürihli meşhur Doktorumuz Carl Gustav Jung, eski talebesi olan Alman nörolog ve psikiyatrist Doktor Adolf Weizsäcker ile Berlin Radyosu’nun mikrofonları karşısına geçmiş. Söyleşinin konusu mu? Elbette şu çıldırmış kitlelerin ve Avrupa’nın ruh hali! Spiker efendi söze

Şu ölümlü dünyada “Ben kimim?” diye kendi kendinize sorup da işin içinden çıkamadığınız demler muhakkak olmuştur. Hani bazen içimizden hiç tanımadığımız, bambaşka biri konuşur, bizi hayretlere düşürür ya… İşte bugün, Viyana’nın o meşhur gazete sayfalarından, 1932 yılının Kasım ayından fırlayıp gelmiş bir sırdan, Zürihli Doktor Carl Gustav Jung’un “Herkesin İki Ruhu Vardır” başlıklı o tuhaf

Bugün o dumanlı İsviçre dağlarını, Avrupa’nın dar sokaklarını ardımızda bırakıp okyanusun ötesine, gökdelenlerin bulutları deldiği, makinelerin hiç durmadan işlediği Yeni Dünya’ya, Amerika’ya yelken açıyoruz! Yıl 1931… Whit Burnett adlı bir gazeteci, Viyana’dan kalkıp Zürih’e, meşhur doktor Carl Gustav Jung’un kapısına dayanır. Maksadı, Amerika’nın o yaldızlı örtüsünü kaldırmak, şu meşhur “Amerikan Rüyası”nın içyüzünü usta bir ruh

Yıl 1928, aylardan Şubat… İsviçreli ünlü psikiyatr Carl Gustav Jung, yaklaşık on sekiz yıllık bir aradan sonra psikanalizin başkenti ve eski “ustası” Sigmund Freud’un kalesi olan Viyana’ya geri döner. Saygın bir kültür cemiyeti olan Kulturbund’un davetlisi olarak konferans verecek olan Jung, bu etkinlikten birkaç gün önce Viyana basınının karşısına çıkar. İlginç olan şudur ki; 21

Yıl 1925… Kenya’nın ücra bir köşesinde, Nandi Bölgesi’ndeki Kapsabet karakolunda görevli genç bir İngiliz devlet memuru olan Francis Daniel Hislop, sıradan bir günün akşamüstünde evine doğru yürümektedir. Birden, okaliptüs ağaçlarıyla çevrili o geniş ve gösterişli yolun aniden bakımsız bir toprak yola (eski Uganda kervan yoluna) dönüştüğü sınırda, kenara çekilmiş büyük bir safari aracı görür. Aracın

Psikoloji tarihinin en büyüleyici ve gizemli figürlerinden biri olan Carl Gustav Jung ile karşılıklı oturup sohbet etme şansınız olsaydı, ona ne sorardınız? Jung’un en önemli Amerikalı öğrencilerinden ve temsilcilerinden biri olan Dr. M. Esther Harding, 1922 yılından itibaren bu şansı elde etti ve Zürih’te Jung ile yaptığı özel görüşmeleri defterlerine kaydetti. Ölümünden sonra yayımlanan bu

Eylül 1912’de, psikanalizin dev ismi Dr. Carl Gustav Jung, Fordham Üniversitesi’nin davetlisi olarak Amerika Birleşik Devletleri’ni ziyaret etti. Amacı, insan zihninin karanlık dehlizlerini açıklayan psikanaliz teorisini Yeni Dünya’ya anlatmaktı. Ancak Jung, sadece hastaları değil, koca bir ulusu da analiz masasına yatırdı. The New York Times gazetesinde 29 Eylül 1912’de yayımlanan röportajı, Amerikan toplumunun psikolojik yapısına