Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Magna Carta’nın dört özgün kopyası ilanının 800’üncü yıldönümü vesilesiyle Londra’da ilk kez bir araya getirildi. İngiltere Kralı John’un 15 Haziran 1215 yılında savaş tehdidi altındaki uyruklarına tanıdığı özgürlükleri içeren ve dünya tarihinde parlamenter demokrasinin dönüm noktası olarak kabul edilen beratın 800’üncü yıldönümü nedeniyle günümüze ulaşan dört özgün kopya British Library’de sergileniyor.
okumak için tıklayınızAli Murat İrat, Birgün’deki köşe yazılarından bildiğimiz üslubunu bu kitapta daha “derin” tartışmalarda devam ettiriyor; keskin ve muzip, kimi zaman meczup gibi dönüp duran aklını bir kez daha siyasi vicdanıyla buluşturuyor. İslam’ın Ortadoğu’daki yeni denklemde nasıl bir seyir izleyebileceğine odaklanırken, siyasal tartışmaların günübirlik ve tarihten beslenmeyen dayanaksız, kısır paslaşmalarına hapsolmuyor.
okumak için tıklayınızMarx’ın damadından tembelliğe övgü Sabahın kör vaktinde, kulağınızın dibinde hiç durmadan çalmaya yeminli bir alarm sıcak yatağınızdan kalkmanız gerektiğini salık verip duruyor. Zoraki kalkıyor, alelacele evinizden çıkıp sıkış tıkış bir toplu taşıma aracına atlıyorsunuz. İşyerine geç kalma korkusuyla olacak, ayaküstü bir şeyler atıştırıyorsunuz ve nihayet karanlık çökene kadar çalışacağınız binadasınız. Eğer çok şanslı bir insan
okumak için tıklayınızTaner Akçam, yeni kitabında Ermenilerin dininin zorla değiştirilmesi ve asimilasyon süreçlerini inceliyor. Kitapta Talat Paşa’nın ihtida edenlerin tehcirden muaf tutulması emrini daha sonra nasıl geri çektiği de anlatılıyor. Taner Akçam bugün belki de Türkiye’nin en ihtilaflı meselelerinden biri olan “Ermeni Sorunu” ve bunun etrafında dönen tartışmalarla ilgili resmi Türk tarih tezini ciddi biçimde sorgulayan, onun
okumak için tıklayınızTürkiye Devrimci İşçi Konfederasyonu (DİSK) 1967’de kuruldu. O zamana kadar tek işçi konfederasyonu olan Türk-İş’e karşı kısa zamanda, sendikal alanda geniş bir işçi mücadelesi örgütledi. Türkiye sosyalist hareketinin tarihinde politik ve ideolojik bir kırılmaya, dönüşüme yol açan 15-16 Haziran işçi eylemlerini örgütleyen de DİSK’ti. Bu dönemdeki DİSK, işçiler, sendikacılar ve siyasiler kadar, aydın ve yazarları,
okumak için tıklayınızÜzerine düşeni yapmalısın! Sistem kontrolden çıktı. Yeryüzünün insan ve doğal kaynaklarını milletlerin seçtiği hükümetler değil, CEO’lar yönetiyor. Medyayı, akademileri, sivil toplum örgütlerini yönettikleri gibi. Açlığın, cehaletin, savaşların, adaletsizliğin tam ortasında hepimiz düzenin birer parçasıyız.
okumak için tıklayınızcanavarlarınız ve ölüleriniz politiktir… Ölülerle ilgili en basit politik varsayım, onları geçmişin bir parçası olarak göstermek ve böylelikle “geleneğe,” özellikle de milliyetçi [ulusal] geleneğe bağlamaktır. Fakat bu, ölüleri gelenekle en yakın bağı olan politik öğretiye, yani muhafazakârlığa teslim etmektir. “Salt” gelenek olmaktan kurtulduklarında ölüler, genelde geçmiş hakkında, özelde de ulusal geçmiş hakkında konuşup durmaktan pek
okumak için tıklayınızOrtadoğu, dünya pazarının merkez noktalarından biri olmaya devam etmektedir. Dolayısıyla bölgedeki toplumsal mücadelelerin başarıları ve başarısızlıkları gelecek yıllarda da küresel kapitalizmin doğasını belirleyen ana etmenlerden biri olacaktır. 2011-2012 boyunca yaşanan isyanlar kapitalizm sonrası bir geleceğin inşasıyla ilgilenen herkesin isyanıdır. En iyi anlamda, Arap isyanları son iki yılda bütün dünyada patlak veren ilham verici mücadele zincirinin
okumak için tıklayınızHer sınıflı toplumda iktidardaki sınıflar, sömürüyü gizlemek, sömürü ve baskıyı meşrulaştırmak, mevcut düzenin değişmezliğini kabullendirmek amacıyla “efsaneler”, “hurafeler” üretirler. Kurulu düzenin devamı, ideolojik bulanıklığın sürdürülmesine ve hurafelerin egemen kılınmasına bağlıdır. İşte entelektüel, egemen olan sınıfların, gizli kalmasını istediklerini açığa çıkarmaya çalışan, gerçeğin saptırılmış (reifiye) bir versiyonunu kabullenmeye razı olmayan, iktidarlardakiler empoze etmekten çıkarı olduğu “bir
okumak için tıklayınızKıbrıs’ın sınıf siyaseti bakımından çorak toprakları 1920’li yılların ortasında beklenmedik bir gelişmeye sahne oldu: Kıbrıs’ta bir komünist partisi kuruldu… O yıllarda, Kıbrıs’ta Kilise’nin siyasi liderliği geniş köylü kitelelerine hükmediyordu; Kıbrıslı Türkler siyasi bir uyanışın eşiğinde bile değilken, Kıbrıslı Elen burjuvazisi kendi mezar kazıcısı Kıbrıs işçi sınıfını da beraberinde sürükleyerek tarih sahnesine daha yeni adımını atmıştı…
okumak için tıklayınız“Biz Burada Devrim Yapıyoruz, Sinyorita” yapılmakta olan bir devrime dair gözlemler… Mutlak doğruların yerini sorulan soruların ve aranan yanıtların aldığı bir devrimin günlüğü… Bundan böyle dünyayı büyük sözlerin değil küçük insanların değiştireceğine dair bir işaret… ?Sen bir rota çizmiş olsan da kesinkes, yolun hep bir planı vardır senin hakkında. Yolları yolculuk, yola çıkanı yolcu yapan
okumak için tıklayınızDün Paris’te yapılan yürüyüşte, dünya liderlerinin “teröre karşı” birliğinin fotoğrafları medyada yer buldu. Ancak, fotoğrafın bir de arkaplanı vardı… Charlie Hebdo saldırısını protesto etmek için, dün Fransa’nın başkenti Paris’te milyonların katıldığı büyük bir yürüyüş düzenlendi.
okumak için tıklayınızTaksi şoförü arka koltukta oturuyor. Yanında eşi, ön koltukta çocuğu. Direksiyondaki kadın ise bir şirketin yöneticisi. Altmış yaşlarındaki kadın, aracı lüks bir otele doğru sürüyor. Yolcuları orada kalacaklar, kendileri için ayrıltılan en güzel odalardan birinde. İş kadını, sadece sürücülük yapmıyor; bir rehber gibi sürekli etrafı tanıtıyor, kent ve toplumla ilgili bilgiler de veriyor. İlk bakışta
okumak için tıklayınızAntikiteden beri insanlar birbirleriyle alay ederler, karşılarındakinin alışkanlıklarını ve huylarını abartırlar, rahatsız oldukları kusurları gülünç biçimde ifade ederler. Antik karikatür örnekleri, önü alınamayan tahribatlara rağmen taşlarda, duvarlarda izlerini korumaktadır, misal, İsa peygambere ait bilinen ilk karikatür Roma’da yeraltı mezarlarında bulunmaktadır ve bu karikatürde İsa haç üzerinde bir eşeğin kafasına sahip olarak tasvir edilmiştir.
okumak için tıklayınızCharlie Hebdo yıllardır tebessümle andığımız, lafı geçince yüzümüze hınzır bir gülüş yerleştiren bir isimdi, artık öyle olmayacak… Düşündükçe garip oluyorum, bir çizeri öldürmek fikri o kadar inanılmaz ki, çarşamba günü yaşananların gerçekleşmiş olması imkânsız gibi geliyor. Derginin kurucularından Georges Wolinski mizah dünyasının çınarı, 80 yaşındaydı. Bu insanın önündeki yılları sevdikleriyle geçirme, huzur içinde ölme hakkını
okumak için tıklayınızVerso Yayınevi’ne ait Xenophobia Blog’da Michael Löwy’nin 6 Ağustos tarihli bir yazısı çıktı: Avrupa Aşırı Sağı Üzerine On Tez. Önemli bir yazı olduğunu düşünüyorum. Türkiye’ye ilişkin bir karşılaştırmaya da kapı araladığı için ana öğelerini aktarmak, tartışmak istedim.
okumak için tıklayınızAnkaralı aydın, sanatçı ve kültür sanat kuruluşları Fransa’da mizah dergisi Charlie Hebdo’ya yapılan ve 12 kişinin hayatını kaybettiği saldırıyla ilgili ortak bir açıklama yayınladı. “Fransa’da Charlie Hebdo’ya gerçekleştirilen saldırıyı, amasız, fakatsız, kınıyoruz. Saldırı sonucu katledilen arkadaşlarımızın önünde saygıyla eğiliyoruz” denilen açıklamada, “Bu ülkenin sanatçıları, aydınları olarak Paris’te katleden gericiliği, Sivas’tan, Maraş’tan, heykele ucube diyen, sanatın
okumak için tıklayınızEl Kaide propagandası yapan Inspire dergisinin 2013 Mayıs’ında yayınladığı “ölüm listesi”nde 3 karikatürist vardı. Dünkü saldırıda öldürülen Charlie Hebdo editörü Stephane Charbonnier’in de El Kaide’nin ölüm listesinde olduğu iddia ediliyordu. El Kaide’nin İngilizce olarak yayınlanan dergisi Inspire dergisi, 2013 Mayıs’ında “Wanted: Dead or Alive” (Aranıyor: Ölü ya da Diri) başlıklı bir liste yayınlandı. Dünkü saldırıda
okumak için tıklayınızŞeytan Ayetleri romanının yayımlanmasının ardından, yirmi altı yıl önce hakkında ölüm fetvası çıkarılan Salman Rushdie, Charlie Hebdo’nun yanında olduğunu duyurdu: “Her fikir gibi dinler de eleştirimizi ve korkusuz saygısızlığımızı hak ediyor.” Her fırsatta diğer dinleri dışlayan köktendinciliği savaşın kaçınılmaz nedeni olarak gören ve bağnaz öfkeye karşı entelektüel özgürlüğü savunan yazar Salman Rushdie, Charlie Hebdo baskınının
okumak için tıklayınızİşte Öteki Mücadele bu. Nasıl biteceğini bilmeden bir taslak çıkarıyoruz. Dürüstlüğümüz ve alçak gönüllülüğümüzle neyi bilmediğimizi belirlemeye çalışıyoruz. Tek güvencemiz, seçtiğimiz ahlaki yolun gitgide daha iyi olacağı gerçeği. Seçtiğimiz bu ahlak, onlara hak ettikleri yeri vermek için en alttakilerin ahlakı. Bu, ileride daha iyi maaşlar veya daha iyi fiyatlar vs. olacağı anlamına gelmiyor. Hatta ileride
okumak için tıklayınız