Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
İki Metnin Temel Yapısı Virginia Woolf’un Dalgalar romanı, altı karakterin iç monologları üzerinden hayatın akışını izler. Bernard, Susan, Rhoda, Neville, Jinny ve Louis adlı bu karakterler, doğumdan ölüme uzanan bir döngüde kendi bilinçlerini ifade eder. Her bölüm, güneşin doğuşundan batışına kadar olan zaman dilimlerinde yapılandırılır ve dalgaların ritmiyle paralellik gösterir.
okumak için tıklayınızAfrodit’in Denizle Bağı ve Yunusun Kökeni Yunan mitolojisinde Afrodit, deniz köpüğünden doğan tanrıça olarak bilinir. Hesiodos’un Theogonia eserinde, Uranüs’ün kesilen organlarının denize düşmesiyle oluşan köpüklerden Afrodit’in doğduğu anlatılır. Bu doğum hikayesi, Afrodit’i denizle ve onun bereketiyle özdeşleştirir. Yunus, antik dünyada denizin dost canlısı ve zeki yaratığı olarak görülürdü; bu nedenle
okumak için tıklayınızAfrodit, Yunan mitolojisinde aşk, güzellik, arzu ve doğurganlığın tanrıçası olarak, diğer tanrılar ve insanlar üzerinde derin bir etkiye sahiptir. Bu etki, mitolojik anlatılarda hem bireysel hem de toplumsal düzeyde kendini gösterir. Afrodit’in gücü, yalnızca fiziksel çekicilikle sınırlı kalmaz; aynı zamanda tanrılar arasındaki ilişkileri şekillendiren, çatışmaları tetikleyen ve kaderi yönlendiren bir
okumak için tıklayınızBu metin, Abdülhak Hâmid Tarhan’ın Makber şiirinde işlenen ölüm ve aşk temalarını Freud’un Eros ve Thanatos kavramları üzerinden analiz ederken, bu temaların Tevfik Fikret’in Sis şiirindeki karamsarlıkla karşılaştırıldığında ortaya çıkan felsefi farklılıkları derinlemesine incelemektedir. Metin, her iki eserin insan varoluşuna dair sunduğu bakış açılarını, bireyin iç dünyası, toplumsal bağlam ve
okumak için tıklayınız