Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Işığın Çağrısı Nazım Hikmet’in şiirinde güneş, yalnızca fiziksel bir ışık kaynağı değil, aynı zamanda insan ruhunu ve toplumsal bilinci aydınlatan bir semboldür. Güneş, tarih boyunca birçok kültürde yaşam, yenilenme ve hakikatle ilişkilendirilmiştir. Şiirde “güneşi içenler” ifadesi, bireylerin ve toplulukların bu ışığı içselleştirerek umudu bir yaşam pratiğine dönüştürdüğünü ima eder. Bu
okumak için tıklayınızZaman-İmgenin Kökenleri ve Deleuze’ün Yaklaşımı Gilles Deleuze’ün “zaman-imge” kavramı, sinema ve görsel kültür bağlamında zamanın temsiline dair yenilikçi bir bakış açısı sunar. Deleuze, Sinema 1: Hareket-İmge ve Sinema 2: Zaman-İmge adlı eserlerinde, zamanın sinematik anlatıda nasıl ele alındığını ve görsel kültürde tarihsel temsillerin nasıl yeniden şekillendiğini inceler. Zaman-imge, klasik sinemadaki
okumak için tıklayınızKuramsal Çerçeve Postmodernizm, modernizmin evrenselci, hiyerarşik ve tekil anlatılarına karşı bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Popüler kültürle ilişkisi, anlam üretiminin çoğullaşması ve otoritenin sorgulanması ekseninde şekillenir. Postmodernizm, popüler kültür ürünlerini birer metin olarak ele alarak, bu ürünlerin ideolojik ve estetik sınırlarını bulanıklaştırır. Popüler kültür, geniş kitlelere hitap eden medya, müzik,
okumak için tıklayınızTruva’nın yakılışı, arkeolojik bulgularla tarih sahnesine kazınmış bir olaydır. Homeros’un İlyada destanında anlatılan bu yıkım, Heinrich Schliemann’ın 19. yüzyılda Hisarlık Tepesi’nde gerçekleştirdiği kazılarla fiziksel bir gerçeklik kazanmıştır. Arkeolojik katmanlar, özellikle Truva VI ve VIIa katmanları, yangın izleri, tahrip olmuş yapılar ve savaş aletleriyle bu felaketin izlerini taşır. Karbonlaşmış kalıntılar, çökmüş
okumak için tıklayınız