Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
1. Giriş: Suçun Kavramsal Dönüşümü Suç, modern düşüncede çoğunlukla hukuki bir kategori olarak tanımlanır. Ancak Rus roman geleneği, suçun yalnızca yasayı ihlal değil, insanın kendini ihlal etmesi olduğunu gösterir. Çernişevski ve Dostoyevski bu noktada iki karşıt uçta durur. Isaiah Berlin, Rus düşüncesinin temel sorusunu “insan ne yapmalıdır?” değil, “insan ne
okumak için tıklayınızFranz Kafka’nın Dava (Der Prozess) romanında Josef K.’nın suçunun asla açıkça belirtilmemesi, eserin en çarpıcı ve yorumlanmaya açık unsurlarından biridir. Bu belirsizlik, suçluluk kavramını bireysel bir olaydan çıkarıp evrensel bir insanlık durumuna dönüştürür ve ahlaki sorumluluk üzerine derin bir sorgulama sunar. Suçluluğun Evrenselliği Josef K.’nın suçunun tanımlanmaması, suçluluk hissini somut
okumak için tıklayınızDostoyevski’nin “Karamazov Kardeşler” adlı romanı, suç, ceza ve pişmanlık kavramlarını derinlemesine ele alan bir başyapıttır. Roman, bu temaları karakterlerin iç dünyaları, ahlaki ikilemleri ve toplumsal çatışmalar üzerinden işler. İşte bu kavramların romanda nasıl ele alındığına dair bir analiz: 1. Suç Kavramı: 2. Ceza Kavramı: 3. Pişmanlık Kavramı: 4. Suç, Ceza
okumak için tıklayınız